Ο Παναθηναϊκός έπεσε στην ανάγκη. Σαν μία αόρατη δύναμη, εδώ και μία δεκαετία, να έχει βάλει στόχο να μεταλλάξει ένα κλαμπ πρώτης γραμμής σε δυναμική σε κομπάρσο και υποχείριο. Φυσικά ουδείς πιστεύει σε αόρατες δυνάμεις. Ήταν κόλπο μεθοδευμένο.
Δεν ήταν έτοιμος ο Ιταλός με την Ξάνθη. Έβγαλε, σχεδόν, όλο το παιχνίδι, όμως αυτό δεν σημαίνει τίποτα.
Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα ημέρες κοσκινίζει… Ελεύθερη μετάφραση: Όποιος δεν θέλει να βάλει λεφτά στον Παναθηναϊκό, ανοίγει σάιτ.
Στο Ηράκλειο περιμένουν πως και πως το «τριφύλλι», σ’ ένα από τα πιο δύσκολα φετινά παιχνίδια.
Ήταν διδακτικό το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο με τον νέο εκπρόσωπο του Αθλητικού Ομίλου. Όχι ιστορικά, φυσικά, αν και η τοποθέτησή του αποτέλεσε μομφή για διοικήσεις του Παναθηναϊκού από το 1979 ως σήμερα… Διδακτικό για το τι θα γίνει στη συνέχεια.
Αυτός πρέπει να ήταν ο τίτλος του άρθρου που έγραψα, στο μπαρ του ξενοδοχείου στη Λισαβόνα, λίγες ώρες μετά από κάτι που δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε πως έγινε.
Λίγες ημέρες έμειναν για την επιστροφή στην Αθήνα. Πέρασε μία δεκαετία και πλέον από τότε που ήρθα τελευταία φορά να δω ή να καλύψω προετοιμασία του Παναθηναϊκού. Είτε ως φίλαθλος σε κάποιο φιλικό, είτε ως δημοσιογράφος.
Έμμισθοι, άμεσα κι έμμεσα, 6 ετών. Πληρωμένοι κι ευνοημένοι, επαγγελματίες, οπαδοί (όχι η Θύρα 13 στο σύνολό της, αλλά σημαντικά κομμάτια της). Δημοσιογράφοι. Συγκεκριμένων συμφερόντων παράγοντες. Έκαναν το άσπρο, μαύρο. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος να γλιτώσουν την ξεφτίλα και τον διασυρμό.
Μπορεί τη δεδομένη χρονική στιγμή να είναι καλό για τον Παναθηναϊκό ν’ αντιμετωπίζεται ο Γιώργος Δώνης σαν τον Μαρίνο Ουζουνίδη, ως αυτός δηλαδή που όλα τα υπομένει, όμως αποτελεί τούτο μία παντελώς λάθος ανάγνωση της κατάστασης.
Ήταν αναμενόμενο ότι πλάι στην επιτυχία τού 4χ4 των «μπέμπηδων» του Γιώργου θα επιχειρήσει να στροφιαστεί πολύς κόσμος…
Στο ματς Κυπέλλου με την Ιεράπετρα θα δούμε τα ακόμη μικρότερα «τριφυλλάκια».
Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η παρουσία του Πιτ Πιεμπονγκσάντ στο φιλικό με την Άλκμααρ στην Ολλανδία θα έπρεπε ν’ αποτελεί νότα αισιοδοξίας για τη συνέχεια. Ότι κάτι αλλάζει…
Τελικά ο απώτερος σκοπός δεν ήταν η δημιουργία μίας νέας ΤΣΣΚΑ, μίας νέας Στεάουα. Ήταν ο αφανισμός του Παναθηναϊκού. Να μην υπάρχει… Γιατί χαλούσε την πιάτσα; Χαλούσε την πιάτσα, διότι στηριζόταν σε δύο μεγάλες οικογένειες (Βαρδινογιάννηδες και Γιαννακόπουλους). Δύο οικογένειες Παναθηναϊκές, ισχυρές οικονομικά και διαρκώς αναπτυσσόμενες, που με το «τριφύλλι» και δύο εκατομμύρια κόσμου πίσω θα μπορούσαν ν’ ανεβοκατεβάζουν Κυβερνήσεις....
Μπήκε ο Ιανουάριος και υπάρχει ένα συγκεκριμένο, αρκετά ευρύ ομολογουμένως, περιβάλλον που περιμένει την ταφόπλακα στην υπόθεση Πιεμπονγκσάντ.
Θεωρητικά ο Γιάννης Αλαφούζος έχει δύο προτάσεις στα χέρια του. Από την κοινοπραξία Athens Alive, με την προαπαιτούμενη παράμετρο να περάσει στα χέρια της η διαχείριση του ΟΑΚΑ, στην οποία μετέχει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος. Κι από την PAN ASIA, η οποία αποδεδειγμένα πλέον αφορά την ΠΑΕ. Το ποδοσφαιρικό τμήμα, χωρίς άλλη αιτίαση. Παρατηρείται, λοιπόν, κάτι οξύμωρο. Ενώ η μία προοπτική...
Όποιος κι αν εμφανιζόταν και σε πραγματικές συνθήκες επιχειρούσε να βοηθήσει τον Παναθηναϊκό, θα έπρεπε ν’ απολαμβάνει καθολική στήριξη από τον κόσμο μόνο και μόνο επειδή θα ήταν η αιτία να βγει ο Γιάννης Αλαφούζος από το κάδρο.
Δυστυχώς εδώ που έφτασε το πράγμα με τον Παναθηναϊκό, η μόνη νομοθετικά κατοχυρωμένη λύση για τη στέγαση και σωτηρία του συλλόγου μοιάζει με μία κατάρα που διαιωνίζεται.
Η, όσο γίνεται, ψύχραιμη ερμηνεία της απονενοημένης διαρροής του πρώην προέδρου του «τριφυλλιού».
Δεν είναι ιδέα σας… Σιγά-σιγά, δειλά-δειλά, αρχίζει να γίνεται ξανά στον Παναθηναϊκό κουβέντα γύρω από το ποδόσφαιρο.
Το πλάνο του Δώνη διαλύθηκε στο 14’! Ό,τι έγινε από εκεί και μετά μικρή σημασία έχει.

ΤΟ ΣΚΙΤΣΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

"