Την είδηση για ξένο διαιτητή στον τελικό του Κυπέλλου την διαβάζετε πρώτοι και πρώτα εδώ. Αν θα ήταν Ισπανός, Ιταλός, Αγγλος, Γάλλος ή Πόντιος, προσωπικά ελάχιστα, έως καθόλου, με ενδιέφερε.

Αυτό το… ανέκδοτο με τον ξένο διαιτητή θα μείνει στην ιστορία. Όπως τα «100 χρόνια μπροστά» του Βασίλη Δανιήλ. 100 χρόνια μπροστά εκείνος, 43 χρόνια πίσω ο Γραμμένος. Τότε σφύριξε για τελευταία φορά ξένος ρέφερι εγχώριο ματς.

Ορισμός – τραγέλαφος, από όπου και αν τον πιάσεις. Ισπανός διαιτητής, ισπανοί βοηθοί, Ισπανοί επιπρόσθετοι και ο… Σιδηρόπουλος να σηκώνει την ταμπέλα με τις αλλαγές και τις καθυστερήσεις.

Ελίτ ο ένας, ελίτ και ο άλλος. Το ξένο όμως είναι πιο γλυκό. Λεπτομέρεια ότι ο Ισπανός έπαιξε για τελευταία φορά στην Ευρώπη τον περασμένο Φεβρουάριο στο… εξωτικό Οστερσουντ, ένα παιχνίδι της τοπικής ομάδας κόντρα στην Αρσεναλ (0-3 για την ιστορία) για την φάση των… 32 του Europa League.

Λεπτομέρεια, ότι ο «δικός» μας Σιδηρόπουλος έπαιξε παιχνίδι για τους 16 του Champions League. Είπαμ. Το ξένο είναι πιο γλυκό και ο… Λαλάκης ο εισαγόμενος (Περέιρα)… έφαγε πετριά με την ξενομανία.

Κωμικός και ο ορισμός του Ιωσηφόγλου ως παρατηρητή. Ο Αθηναίος πρώην διεθνής βοηθός δεν είναι καν διεθνής παρατηρητής και η ΚΕΔ τον στέλνει να βαθμολογήσει διεθνή (ελίτ) Ισπανό. Που να βρω ώμο για να κλάψω! Ας έβαζαν τον Τσαχειλίδη.

Έξαλλοι και δικαιολογημένα, οι Έλληνες διαιτητές, αλλά και τι να λέει. Δεν πρόκειται να υπάρξει καμία αντίδραση. Όπως πάντα. Δέσμιοι του διοριστηρίου, απλήρωτοι και «σημαδεμένοι» είτε ως ανίκανοι, είτε ως «λαμόγια».

Από ΕΠΟ μεριά, πλην Γραμμένου που ακόμα κόβει πρωτοχρονιάτικες πίτες, μιλώντας με μέλη του Δ.Σ. (ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε), χρησιμοποίησαν κάτι βαρύγδουπα με ταφόπλακες και κηδείες.

Τα μάρμαρακια κύριοι έχουν μπει. Τον θάψαμε και τον κλάψαμε (προ πολλού) τον πεθαμένο. Ένα τρισάγιο κάναμε τώρα του μακαρίτη και πάμε παρακάτω.

Το δρομολόγιο πλέον για τους δικούς μας διεθνείς ρέφερι θα θυμίζει εκείνα των πλοίων της άγονης γραμμής, που ρίχνουν κάβο και στις… βραχονησίδες.

Έρχονται μεγάλες στιγμές. Μάλτα, Γριβαλτάρ, Νησιά Φερόε, Καζακστάν, Αζερμπαϊτζάν…

Αφήστε μια απάντηση

Please enter your comment!
Please enter your name here