Λίγες ημέρες έμειναν για την επιστροφή στην Αθήνα. Πέρασε μία δεκαετία και πλέον από τότε που ήρθα τελευταία φορά να δω ή να καλύψω προετοιμασία του Παναθηναϊκού. Είτε ως φίλαθλος σε κάποιο φιλικό, είτε ως δημοσιογράφος.

Λίγες ημέρες έμειναν για την επιστροφή στην Αθήνα. Πέρασε μία δεκαετία και πλέον από τότε που ήρθα τελευταία φορά να δω ή να καλύψω προετοιμασία του Παναθηναϊκού. Είτε ως φίλαθλος σε κάποιο φιλικό, είτε ως δημοσιογράφος.

Είναι ιδιαίτερη συνθήκη το φετινό. Μόνος με πολύτιμο συνεργάτη τον Δημήτρη, του οποίου τις φωτογραφίες βλέπετε στα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ. Είναι απαξίωση για τον Παναθηναϊκό να έχει έναν δημοσιογράφο μαζί; Μπορεί και να είναι… Αυτά, όμως, ανήκουν στον δικό μας μικρόκοσμο και δεν αφορούν κανέναν από εσάς.

Ότι η φετινή προσπάθεια, με νέα παιδιά, έστω κι από ανάγκη κρίνεται κομβική για το μέλλον του «τριφυλλιού» είναι αυτονόητο και δεν επιδέχεται καμίας αμφισβήτησης. Αν το πείραμα δεν πετύχει, αν το πολύ ταλέντο που υπάρχει δεν ανθίσει, δεν κερδίσει λεπτά συμμετοχής και ρόλο τότε θα έχει γίνει μία ακόμη τρύπα στο νερό. Μία ακόμη πληγή στο κορμί του συλλόγου…

Μετά την πρώτη προπόνηση του Αχιλλέα Πούγγουρα κι ετοιμάζοντας το θέμα με τα πρώτα του λεπτά στα πράσινα, έπιασα τον εαυτό μου να χαζεύω στο ρεπορτάζ της ΑΕΚ τα νεότερα για το γήπεδο που χτίζει. Άσχετο με προετοιμασίες, άσχετο με συστήματα, άσχετο με τις καθημερινές συνεντεύξεις, άσχετο με τα πάντα…

Να φτιάξουν γήπεδο όλες οι ελληνικές ομάδες και μπράβο στην ΑΕΚ που το «έτρεξε» το θέμα ενωμένη σαν μία γροθιά. Για να μπορέσουν αυτά τα παιδιά να βοηθήσουν τον Παναθηναϊκό πραγματικά θέλουν το «σπίτι» τους. Και προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί η νέα διοίκηση των «πράσινων». Αν ο Πιεμπονγκσάντ και οι συνεργάτες του ήρθαν και δεν έχουν στο πλάνο τους ΑΜΕΣΑ τον Βοτανικό, ας κάτσουν εκεί που είναι.

Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται ΑΜΕΣΑ γήπεδο. Σύγχρονο, με εμπορικές χρήσεις. Και ο Βοτανικός, αυτή τη στιγμή, είναι το μοναδικό πλάνο που νομοθετικά είναι θωρακισμένο και δεν θέλει ούτε ΣτΕ, ούτε αλλαγές στους συντελεστές δόμησης, ούτε τίποτα. Βέβαια όλο το παιχνίδι είναι στο γηπεδικό, εκεί και η σωτηρία του «τριφυλλιού». Γι’ αυτό και τόση πρεμούρα για να σωθεί ο σύλλογος με τον τρόπο του καθενός. Ενώ ο τρόπος είναι ΕΝΑΣ και ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ!

Επιστρέφοντας από την ονειροβασία και πριν πάω για μία ακόμη αποκλειστική συνέντευξη ποδοσφαιριστή των «πράσινων» για την εφημερίδα Sportime, θυμάμαι τι πόλεμο έχει δεχτεί εκ των έσω το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού τη στιγμή που τρία διαφορετικά project (ανακατασκευή Λεωφόρου, Γουδή, ΟΑΚΑ) έχουν στηριχτεί ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΦΑΡΜΟΣΙΜΑ. Συγκλονιστικά πράγματα…

Στην ΑΕΚ έβγαλαν την οικοδομική άδεια και πανηγύριζαν. Και καλά έκαναν οι άνθρωποι και μην πει κανείς ότι πρόκειται για τη Φιλαδέλφεια. Γήπεδο που να γίνεται θέλει ο Παναθηναϊκός! Όχι πολιτικές προπαγάνδες κι άλλα ψέματα. Στον Βοτανικό η οικοδομική άδεια απαιτεί, απλώς, μία αναθεώρηση. Στο πολύπαθο 2008, όπου χάθηκε ένα πρωτάθλημα για να φτάσει το «τριφύλλι» στα σημερινά χάλια, όλο το μίσος για το νέο γήπεδο, όλη η λύσσα και η κακία ζούσε και βασίλευε.

Οι κορμοράνοι ήταν απλά το άλλοθι. Θυμάμαι ένα υστερόγραφο, αλήτικο τουλάχιστον, σε μία από τις ανακοινώσεις της εποχής που έδινε συγχαρητήρια για την άδεια για το γήπεδο, το οποίο θα ήταν «το πιο άδειο, μοντέρνο, γήπεδο στην Ευρώπη»! Μήπως, τελικά, διαλύθηκε οικονομικά ο Παναθηναϊκός για να μην γίνει γήπεδο; Και μήπως όλο αυτό πέσιμο στον Πιεμπονγκσάντ είναι επειδή, υπάρχει η πληροφόρηση ότι, θέλει να το κάνει; Όλα εδώ θα φανούν… Κυριακή κοντή γιορτή!