Ο Σπύρος Βασιλείου γράφει για όλα τα λάθη που ζήσαμε και στο ΟΑΚΑ και για τη φαλτσαδούρα που ζούμε στον ελληνικό αθλητισμό

Να περάσει μία εβδομάδα δίχως να πυροβολήσουμε τον επαγγελματικό αθλητισμό στην Ελλάδα, γίνεται; Δεν γίνεται. Το παιχνίδι στο ΟΑΚΑ αποδείχθηκε μια τεράστια ευκαιρία ώστε να ξεφτιλιστεί (και) το μπάσκετ και δεν την αφήσαμε να πάει χαμένη.

Από που να το πιάσει και που να το αφήσει κανείς. Απ’ όποια σκοπιά και να το δεις, όλα είναι λάθος. Και δυστυχώς δεν υπάρχει καμιά αχτίδα πως θα  διορθωθούν τα πράγματα.

Λάθος η αποχώρηση του Ολυμπιακού. Οι ομάδες ειδικά του βεληνεκούς των «ερυθρόλευκων» μένουν στο γήπεδο. Πολεμούν εκεί και δεν… παραδέχονται πως δεν μπορούν να «νικήσουν» σε άλλα πεδία. Αν ο Ολυμπιακός έχει πρόβλημα με κάτι, πρέπει να βρει τρόπο να το λύσει αλλιώς. Όχι με κινήσεις εντυπωσιασμού. Αν αυτή η κίνηση ήταν η αρχή από μια σειρά δράσεων, τότε ίσως αποκτήσει νόημα αυτή η αποχώρηση. Ειδάλλως έχει χαθεί το παιχνίδι πριν ακόμα αρχίσει.

Λάθος η αντίδραση του Γιαννακόπουλου. Για την ακρίβεια και αυτή η αντίδραση. Η εικόνα του, με το τσιγάρο στο στόμα και να αφήνει το εσώρουχο στον πάγκο, ξεπερνά κάθε όριο λογικής. Και το ακόμα χειρότερο είναι πως ήταν προετοιμασμένος -απ’ ότι φάνηκε- για όλο αυτό. Το μέγεθος του Παναθηναϊκού είναι τεράστιο. Και σίγουρα όσοι έγιναν Παναθηναϊκοί δεν γαλουχήθηκαν με τέτοιες συμπεριφορές…

Λάθος οι διαιτητές και γενικά η διαιτησία. Λάθος όλο το οικοδόμημα της διαιτησίας. Η επιλογή των συγκεκριμένων διαιτητών σε ένα ακόμα παιχνίδι του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό μοιάζει σκανδαλώδης. Η ΚΕΔ, που ανήκει στην Ομοσπονδία και παραμένει μία επιτροπή που κανείς δεν ξέρει πως διοικείται, κάθε φορά ξεπερνά τον εαυτό της. Ρωτήστε και τους διεθνείς διαιτητές που σφυρίζουν μεγάλες διοργανώσεις τελικούς κτλ και κρίνονται ικανοί για το… Κύμη – ΠΑΟΚ. Αν και για εκεί αν κρίνουμε από τα σχόλια μετά από το παιχνίδι, λάθη κάνουν.

Λάθος η αντιμετώπιση του «όταν τα κάνατε εσείς…». Με κάθε σεβασμό αλλά όταν υπάρχει ένα τέτοιο γεγονός και κάποιοι αναλώνονται και συγκρίνουν με το τι έγινε το 1993 στο ΣΕΦ, τι έγινε πριν από κάποια χρόνια στη Λεωφόρο ή πέρυσι στην Τούμπα, είναι επιεικώς ΗΛΙΘΙΟΙ. Στην Ελλάδα μας αρέσει να μοιραζόμαστε και περιχαρακωνόμαστε. Ή είσαι μαζί μας ή είσαι με τους άλλους. Αυτοί ακριβώς είναι λοιπόν οι ΗΛΙΘΙΟΙ.

Λάθος που έχουμε μετατρέψει τα γήπεδα σε «ναό» ρατσισμού, σεξισμού, ομοφοβίας και εκδήλωσης κάθε κατάλοιπου καταπίεσης που έχουμε μέσα μας από τα αντίστοιχα που ζούμε στην καθημερινότητά μας. Από τις κότες και τους λαγούς στο ΣΕΦ ως τις φουσκωτές μπανάνες και τα στρινγκ στο ΟΑΚΑ αποδεικνύουμε κάθε φορά πόσο… μικροί είμαστε.

Τόσα χρόνια όλα κινούνται γύρω από τις… ορέξεις του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού. Το είπε και ο πρόεδρος της «πράσινης» ΚΑΕ, Μάνος Παπαδόπουλος, όταν μίλησε για «πράσινα και κόκκινα γυαλιά». Τα τελευταία δε χρόνια που έχει μπει στο κόλπο και η ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ, όλο αυτό μοιάζει με μια φάλτσα ορχήστρα που δυστυχώς μαθαίνει σε όλους να χορεύουν λάθος. Ναι, εμείς ζούμε από αυτό. Είναι η δουλειά μας και θρέφουμε τις οικογένειές μας. Στην πλειοψηφία όμως, όπως και στους οπαδούς, αυτό δεν αρέσει, ωστόσο για να αλλάξει χρειάζεται βούληση και πράξεις απ’ όλους. Ειδάλλως θα συνεχίσουμε να χορεύουμε σε αυτόν τον φάλτσο ρυθμό και θα είμαστε και ευχαριστημένοι.