×

Sportime BET

ΠαραFootball

Editorial

Στοίχημα

Τα βραβεία του ΝΒΑ (όπως θα έπρεπε να είναι…)


    Μιχάλης Γκιουλένογλου



Το ΝΒΑ σκέφτηκε ήθελε να πασπαλίσει λίγη περισσότερη…  χρυσόσκονη στην κεφαλή των εκλεκτών του.

Πριν από δύο χρόνια, σκαρφίστηκε πως ο καταλληλότερος τρόπος γι’ αυτό, θα ήταν η διοργάνωση μιάς βραδιάς βραβείων. Οι καλύτεροι θα πρέπει να ανέβουν στη σκηνή, να παραλάβουν το… δώρο τους, να ευχαριστήσουν και να μεταβούν στη θέση τους.

Κάτι σαν τα Όσκαρς, σε… πορτοκαλί απόχρωση.

Κύλησαν εβδομήντα έξι ημέρες από το τέλος της κανονικής περιόδου της σεζόν που μόλις τελείωσε.

Και δεκαοκτώ από τον τέταρτο και τελευταίο τελικό.

Ό,τι και αν αποφάσιζε το ΝΒΑ, δεν θα ήταν δίκαιο. Τα βραβεία αφορούν την κανονική περίοδο. Και θα έπρεπε να δίδονται νωρίτερα. Προκειμένου να μην προστίθεται στην εξίσωση η αμφιβολία. Εκτός και αν το ΝΒΑ επιθυμεί κάτι τέτοιο.

Ο Τζέιμς Χάρντεν πήρε το βραβείο του MVP που έχασε προηγούμενες σεζόν. Ο Ντουέιν Κέισι αναδείχθηκε προπονητής της χρονιάς. Και ο Μπεν Σίμονς καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος.

Τα τρία κορυφαία βραβεία τίθενται προς αμφισβήτηση. Όχι πως οι τρεις τους δεν το άξιζαν. Μόνο που προστέθηκε εκείνη η αμφιβολία που σας είπαμε παραπάνω.

Ισως η χρονική στιγμή αδικεί τους νικητές. Βλέπετε, αν τα βραβεία είχαν δοθεί στις 15 Απριλίου – την επομένη από το φινάλε της κανονικής περιόδου – τότε, ναι(!), ο Τζέιμς Χάρντεν ήταν ο πολυτιμότερος. Στο… νήμα από τον ΛεΜπρόν Τζέιμς. Και ο Ντουέιν Κέισι προέρχονταν από την κατάληψη του Νο1 της Ανατολής (και Νο2 σε ολόκληρο το ΝΒΑ) με ρεκόρ νικών για τους Ράπτορς: 59 W, ένα παραπάνω από τα 58 των πρωταθλητών Γουόριορς.

Και ο Μπεν Σίμονς μόλις είχε ολοκληρώσει την πρώτη κανονική περίοδο της καριέρας του, οδηγώντας τους Σίξερς στο Νο3 της Ανατολής. Αφήνοντας σπιθαμές ξωπίσω του τον Μίτσελ Ντόνοβαν των Τζαζ.

Μόνο που το πέρασμα των ημερών, η εκκίνηση και η ολοκλήρωση των πλέι οφ και των τελικών εξέθεσε όλες τις επιλογές.

Η σεζόν που έχει διανύσει ο ΛεΜπρόν Τζέιμς θα μπορούσε (και θα έπρεπε) να είναι η πρώτη, κατ’ εξαίρεση, περίπτωση, κατά την οποία ένας χαμένος των τελικών, θα μπορούσε να αναδειχθεί MVP.

Ο Ντουέιν Κέισι έχασε τα πάντα στα πλέι οφ. Μία κατάρρευση άνευ προηγούμενου. Και το μεγαλύτερο μέρος της, βαραίνει αυτόν! Οι Ράπτορς του ταπεινώθηκαν στα ημιτελικά της Ανατολής και ο ίδιος, λίγες ημέρες αργότερα, απολύθηκε! Και πλέον είναι πρώτος προπονητής στο Ντιτρόιτ.

Σε αυτήν την περίπτωση αδικήθηκαν ο Κουίν Σνάιντερ της Γιούτα και ο Μπραντ Στίβενς των Σέλτικς. Ακόμη και ο Τάιρον Λου. Μη λησμονούμε πως ο τελευταίος οδήγησε την 4η ομάδα της Ανατολής στους τελικούς του ΝΒΑ. Και μην αναρωτηθείτε πως τον… κουβάλησε μέχρι εκεί ο ΛεΜπρόν Τζέιμς. Δεν είναι εντελώς αληθινό. Θυμηθείτε μόνο έναν κύριο που τον αποκαλούμε «Ζεν Μάστερ», τον Φιλ Τζάκσον. Κάτοχο 11 πρωταθλημάτων. Με αθλητές, όπως ο Μάικλ Τζόρνταν, ο Κόμπι Μπράιαντ και ο Σακίλ Ο’ Νιλ.

Κακά τα ψέματα, το βραβείο ενδεχόμενος να άξιζε περισσότερο στον Στίβενς. Επειδή κατάφερε να φτάσει την ταλαιπωρημένη από τραυματισμούς Βοστόνη έναν βήμα πριν τους τελικούς.

Μόνο που και εδώ υπάρχει η… υποσημείωση: ο υποψήφιος καλύτερος προπονητής του ΝΒΑ κατάφερε, σε 8 προσπάθειες, να πάρει μία εκτός έδρας νίκη!

Οσο για τη μάχη των ρούκι; Δίχως καμία αμφιβολία το βραβείο θα έπρεπε να καταλήξει (αν λαμβάναμε υπόψη και τα πλέι οφ) στα χέρια του Τζέισον Τέιτουμ των Σέλτικς. Ενας… βετεράνος στο σώμα ενός ρούκι, με καλύτερη ποστ σίζον από τους Μπεν Σίμονς και Μίτσελ Ντόνοβαν, τους… γάιδαρους που μάλωναν (τελικά) σε έναν ξένο αχυρώνα.