Ο Στέφανος Δέδας αφηγείται στο Sportime τη νύχτα τρόμου που πέρασε με την οικογένειά του στο Χολόν, την κατάσταση στο καταφύγιο και προκαλεί ανατριχίλα με τις περιγραφές του.

Ο Στέφανος Δέδας είναι προπονητής στην Χάποελ Χολόν. Και δέχτηκε να μοιραστεί τις δύσκολες στιγμές της Τρίτης (11/5) στο Τελ Αβίβ και στο Χολόν. Την κατάσταση στα καταφύγια αλλά και τις επικρατεί στο Ισραήλ. Όσα λέει είναι πολύ χρήσιμα προκειμένου να καταλάβουμε τι αισθάνονταν οι άνθρωποι που ζούσαν αυτή τη φρικτή εμπειρία. Που έβλεπαν τις ρουκέτες να έρχονται κατά πάνω τους.

«Ήμασταν έξω για βόλτα και για να κάνουμε ψώνια με τα παιδιά κοντά στο σπίτι μας, στα σύνορα Χολόν- Ρισόν» αφηγείται ο Στέφανος Δέδας και συνεχίζει: «Ξαφνικά ακούστηκαν σειρήνες και όλοι έτρεχαν μέσα στα καταστήματα ή δεξιά αριστερά στα υπόγεια που είναι τα καταφύγια. Μπήκαμε στο πρώτο καταφύγιο που βρήκαμε. Καθίσαμε 10λεπτα και ακούγαμε να αποκρούονται οι ρουκέτες με το Iron Dome».

Πρώτη παύση για να καταφύγουμε σε ερμηνεία περί του iron dome. Είναι ένα κινητό σύστημα αεροπορικής άμυνας παντός καιρού που αναπτύχθηκε από την Rafael Advanced Defense Systems και την Israel Aerospace Industries. Το σύστημα έχει σχεδιαστεί για να παρακολουθεί και να καταστρέφει πυραύλους μικρού βεληνεκούς και πυροβόλα όπλα από αποστάσεις τεσσάρων ως 70 χιλιομέτρων. Και των οποίων η πορεία θα τους οδηγούσε σε μια ισραηλινή κατοικημένη περιοχή. Το Ισραήλ ελπίζει να αυξήσει το εύρος των παρεμβολών του Iron Dome, από το τρέχον μέγιστο των 70 στα 250 χιλιομέτρων. Και να το κάνει πιο ευέλικτο ώστε να μπορεί να υποκλέψει ρουκέτες που έρχονται ταυτόχρονα από δύο κατευθύνσεις.

Μετά την απαραίτητη διευκρίνιση, συνεχίζουμε με την αφήγηση του Στέφανου Δέδα

«Το ίδιο ακριβώς έγινε σε άλλα τρία καταφύγια μέχρι να φτάσουμε στο αυτοκίνητο. Με το που σταματούσαν οι σειρήνες, βγαίναμε πάλι έξω» λέει ο προπονητής της Χολόν και συνεχίζει με την πλέον ανατριχιαστική περιγραφή.

«Την ώρα που μπαίναμε μέσα στο καταφύγιο, βλέπαμε τις ρουκέτες να έρχονται αλλά μόλις μπαίναμε μέσα ακούγαμε τον κρότο της απόκρουσης» λέει ο Δέδας. Πραγματικά φοβερό να το ακούς ή να το διαβάζεις οπότε φανταστείτε πως είναι να το ζεις.

«Μέσα στο καταφύγιο κάποιος είπε ότι από αυτές τις ρουκέτες μια ξέφυγε και μπήκε στην Χολόν σε κεντρικό δρόμο και έκαψε ένα λεωφορείο» συνεχίζει ο Έλληνας κόουτς και καταλήγει:

«Μόλις φτάσαμε σπίτι, γύρω στις δέκα,  ήμασταν πιο ήρεμοι. Αλλά στις δυόμιση τα ξημερώματα ακούσαμε πάλι τις σειρήνες. Πήγαμε στο δωμάτιο ασφαλείας και μετά στο υπόγειο παρκινγκ όπου βάλαμε  τα παιδιά για να κοιμηθούν στο αυτοκίνητο»

Το «δωμάτιο ασφαλείας» είναι ένα ακόμα στοιχείο που προκάλεσε τις απορίες μας:

«Κάθε σπίτι έχει από τον νόμο ένα δωμάτιο ασφαλείας το οποίο είναι από πολύ ανθεκτικό μπετό με σιδερένια πόρτα κτλ για τέτοιες περιπτώσεις» λέει ο Έλληνας προπονητής και καταλήγει «Αλλά προτιμήσαμε να πάμε στο υπόγειο γκαράζ. Τέλος πάντων είναι μια κατάσταση δύσκολη γιατί ανά πάσα στιγμή ακούγονται σειρήνες και έχει τρέξιμο».

Όσο για τα καταφύγια; Ο Στέφανος Δέδας αναφέρει τα εξής: «Σε αυτά που ήμασταν εμείς είχε μέσα οχτώ με δέκα άτομα το κάθε καταφύγιο. Κάθε κτίριο και μαγαζί κάθε πέντε μέτρα έχει και πόρτα για καταφύγιο. Οπότε αναλόγως ποιος περνάει από εκεί μπροστά την ώρα της σειρήνας, μπαίνεις μέσα».

Τρομερό…