Άρης: Υποτίθεται ζούμε εποχές… εξυγίανσης και το ποδόσφαιρο θα έπρεπε περισσότερο να μοιάζει με «παιδικό σταθμό», παρά με «Αμέρικαν μπαρ» δεκαετίας ’30 στο Σικάγο. Τι όχι;

Μετά από χρόνια δυσκολιών και μεγάλης ταλαιπωρίας ο Άρης προσπαθεί να προσεγγίσει το πραγματικό του μέγεθος και αυτό δεν αρέσει. Δεν αρέσει ο Θόδωρος Καρυπίδης.

Ναι ο Άρης πάει να γίνει Άρης και δεν μεγαλώνει. Η πολύ καλή ομάδα που βλέπουμε φέτος, με το όμορφο ποδόσφαιρο και τις αξιοπρεπείς εγκαταστάσεις έπρεπε να είναι εδώ και ο χρόνια ο Άρης.

Και όχι αυτός της μιζέριας, των χαμηλότερων κατηγοριών και των «άσημων» ποδοσφαιριστών, που είναι ευχαριστημένος με ένα πλασάρισμα στη 10άδα. Αυτός ο Άρης δεν αρέσει στον κόσμο του, αλλά αρέσει πολύ στους αντιπάλους του.

Βολεύει ξέρετε. Δεν ενοχλεί, δεν μας χαλάει τη «μανέστρα», δεν διεκδικεί. Τα τελευταίο χρόνια όμως ο «Θεός του πολέμου» ανεβαίνει, κυνηγάει στόχους και κυρίως τείνει να γίνει ένα μοντέλο-πρόταση στο φτωχό ελληνικό ποδόσφαιρο.

«Value for money». Ο ορισμός της έννοιας αυτής. Με περιορισμένο μπάτζετ, αλλά με πολύ εύστοχες επιλογές στις μεταγραφές, στον προπονητή. Που παίζει καλή μπάλα. Που όχι απλά βάζει δύσκολα στους αντιπάλους του, αλλά τους νικάει μέσα στις έδρες του.

Και που μετά από 22 αγωνιστικές φιγουράρει στη 2η θέση. Χωρίς στην επιτυχία αυτή να υπάρχουν συμμαχίες, κρατικές πλάτες, οσμή παρασκηνίου και γενικότερα όλη αυτή η τοξικότητα που χαρακτηρίζει το ελληνικό ποδόσφαιρο εδώ και δεκαετίες.

Άρης: Υποτίθεται ζούμε εποχές... εξυγίανσης και το ποδόσφαιρο θα έπρεπε περισσότερο να μοιάζει με «παιδικό σταθμό», παρά με «Αμέρικαν μπαρ» δεκαετίας '30 στο Σικάγο. Τι όχι;

Η πρόταση του Άρη είναι διαφορετική. Ένας τρομερά διψασμένος σύλλογος αποτελεί τη βάση, τη μαγιά. Με προσμονή κι επιθυμία για διάκριση. Ένας κόσμος που επιπλέον διακατέχεται από οργή. Οργή για τους παλιούς παράγοντες του που τόσα χρόνια τον είχαν υποβαθμίσει σε… υποΆρη, αλλά και οργή για τον πόλεμο που του έκαναν όλοι οι υπόλοιποι εκτός της «κίτρινης οικογένειας».

Όλη αυτή η ενέργεια έχει μετατραπεί σε μια τεράστια «ώθηση» στην ομάδα που τη «σπρώχνει» και την ατσαλώνει και την έχει φέρει να πραγματοποιεί φέτος μια εξαιρετική πορεία.

Και βεβαίως ένας άνθρωπος ο Θόδωρος Καρυπίδης που μπορεί να μην είναι μεγιστάνας, μπορεί να κάνει λάθη έχει όμως διάθεση και μεράκι. Γνωρίζει μπάλα και αυτό φαίνεται, ενώ παράλληλα ολοένα και μεγαλώνει σαν επιχειρηματίας βοηθώντας τον Άρη να προσεγγίσει το πραγματικό μέγεθός του.

Όλο αυτό το «πακέτο» της επιτυχίας δεν αρέσει στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Μόλις πας να διεκδικήσεις κάτι παραπάνω από αυτό που σου επιτρέπουν, ένα ολόκληρο σύστημα… λυσσάει για να σε αποδομήσει.

Αν μάλιστα το να πετύχεις έναν στόχο σημαίνει ότι κάποιος άλλος θα τερματίσει από κάτω σου, χάνοντας χρήματα και πρεστίζ, τότε είναι σαν να έχεις κάνει… έγκλημα! Δεν το αντέχουν, τρελαίνονται.

Οι ίδιοι και οι ίδιοι πρέπει να παίρνουν τους τίτλους, οι ίδιοι και οι ίδιοι να βγαίνουν στην Ευρώπη. Ε φτάνει πια. Ο φετινός Άρης μπορεί, αξίζει και θα τους χαλάσει το χιλιοπαιγμένο έργο.

Άρης: Υποτίθεται ζούμε εποχές... εξυγίανσης και το ποδόσφαιρο θα έπρεπε περισσότερο να μοιάζει με «παιδικό σταθμό», παρά με «Αμέρικαν μπαρ» δεκαετίας '30 στο Σικάγο. Τι όχι;

Οι σοβαρές καταγγελίες που έκανε ο Θόδωρος Καρυπίδης το βράδυ της Παρασκευής (19/2) πρέπει όχι μόνο να μην επηρεάσουν την ομάδα, αλλά να την ατσαλώσουν.

Αυτό το ζητάει πρώτος ο ίδιος ο ισχυρός άνδρας της ΠΑΕ Άρης και είναι προς τιμήν του, καθώς άλλος μπορεί και να έκανε πίσω. Γιατί να ρισκάρει την ασφάλεια της οικογένειας του για το ελληνικό κωλοποδόσφαιρο;

Φυσικά ευελπιστούμε οι Αρχές να κάνουν τη δουλειά τους και να ξεκαθαρίσουν την υπόθεση. Υπάρχει όμως και η δουλειά που πρέπει να κάνει ο κόσμος του Άρη.

Να αφήσει κατά μέρος εσωστρέφεια μετά από κάποιο αρνητικό αποτέλεσμα. Δεν έχει τόση σημασία ποιος ξεκίνησε στην 11άδα, ή ποιον έβαλε ή δεν έβαλε αλλαγή ο Μάντζιος.

Αντιλαμβάνεστε πόσο ανούσιο είναι αυτό; Ο κόσμος του Άρη είναι πολύς. Είστε πολλοί και έχετε μεγάλη δύναμη. Μην αφήνετε τίποτα αναπάντητο. Η ομάδα δεν έχει την πολυτέλεια να διαθέτει «στρατό» ΜΜΕ για να διαμορφώνει άποψη.

Έχει όμως εσάς. Όπως κάνατε εξαιρετική δουλειά πριν από λίγο καιρό που υπήρχαν επιθέσεις και ειρωνείες από κάποιους βουλευτές και δημοσιογράφους, έτσι και τώρα είναι στο χέρι σας να αποτελέσετε την καλύτερη ασπίδα για μια ομάδα που το αξίζει.

Σκεφτείτε τι θα ζούσαμε αν φέτος 2η θέση οδηγούσε στο Champions League…

Αλέξανδρος Κωτάκης: Όλα τα μπλογκ του συντάκτη

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη TLK (@theodorkaripidis)