menu

Sportime.gr

Έτσι ο Καρυπίδης; Έτσι εσείς τώρα

Το να αλλάξει κάποιος τη δημόσια εικόνα του δεν είναι καθόλου εύκολο, ειδικά στην Ελλάδα.

Το να αλλάξει κάποιος τη δημόσια εικόνα του δεν είναι καθόλου εύκολο, ειδικά στην Ελλάδα που όπως λέμε «είναι καλύτερο να σου βγει το… μάτι παρά το όνομα». Ο Καρυπίδης όμως τα κατάφερε.

Όπως άλλωστε λέει ο Ελύτης, «…για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή». Και ο Θόδωρος Καρυπίδης και δουλειά πολλή έριξε και ακόμη περισσότερο χρήμα.

Ήταν λογικό στην αρχή να υπάρχει καχυποψία. Βλέπετε ο Αρειανός είχε κουραστεί τόσα χρόνια είτε με διαχειριστές, είτε με απατεώνες στο «τιμόνι» του (κάποιοι ήταν και τα δύο μαζί). Μέχρι και… Σεΐχης με πιτόγυρα πήγε να τον αναλάβει, πως λοιπόν να μην υπάρχει αμφισβήτηση αρχικά για τον Καρυπίδη;

Αυτή μάλιστα εντάθηκε όταν ο Άρης δεν κατάφερε να ανέβει από τη Β’ Εθνική (την πρώτη φορά), όταν Λαμία και Απόλλων να γίνονται… Μπαρτσελόνες.

Έστω κι αν όμως η ομάδα είχε στηθεί λάθος (με μεταγραφές τύπου Τζιμπούρ), είχε διαφανεί ότι είχε αρχίσει να πέφτει μετρητό.

Πλέον η ομάδα έχει νοικοκυρευτεί, ο Αρειανός έχει ξεχάσει τι θα πει προσφυγή και απληρωσιές και ασχολείται με αυτό που πρέπει. Το αγωνιστικό κομμάτι. Εκεί που το θέαμα είναι ποδοσφαιρικό θέαμα είναι ελκυστικό και ο «Θεός του πολέμου» έχει κερδίσει τον σεβασμό των αντιπάλων του (όπως έχει προκαλέσει και τον φόβο γι αυτό και δέχεται τόσο πόλεμο).

Εκεί όμως που καταλαβαίνεις ότι ο Καρυπίδης είναι σοβαρός και δεν αντιμετωπίζει τον Άρη σαν «αρπαχτή», αλλά σαν επένδυση είναι αλλού. Πρώτον ότι κοντεύει να «σβήσει» τα χρέη της παλιάς ΠΑΕ με το ποσό που έχει φύγει από τις τσέπες του να ξεπερνούν πλέον τα τρία εκατομμύρια ευρώ.

Ποιος από τους προηγούμενους διοικούντες θα τα αναλάμβανε και δεν θα λάκιζε; Κι αν ακόμη παρέμενε στα ηνία της ομάδας, μετά και το νέο «φιρμάνι» από τον Οριόλ θα ήταν δεδομένο ότι τη νέα χρονιά ο Άρης θα πάλευε στα πλέι άουτ.

Το να αλλάξει κάποιος τη δημόσια εικόνα του δεν είναι καθόλου εύκολο, ειδικά στην Ελλάδα που είναι καλύτερο να σου βγει το... μάτι παρά το όνομα. Ο Καρυπίδης όμως τα κατάφερε.

Αντιθέτως (και δεύτερον) ο Καρυπίδης ξεκαθάρισε άμεσα ότι το μπάτζετ της νέας σεζόν δεν θα το «πειράξει». Θα μπορούσε να το μειώσει και κανείς να μην μπορεί να του πει τίποτα. Δεν το έκανε όμως.

Γιατί θέλει να προστατεύσει την επένδυσή του. Θέλει ο «Θεός του πολέμου» να διατηρηθεί στο αξιόλογο επίπεδο στο οποίο βρίσκεται και να κάνει ένα ακόμη βήμα προς τα πάνω. Μίλησε για είσοδο στους ομίλους του Conference League και αυτό θέλεις δυνατή ομάδα για να το πετύχεις.

Και τρίτον γιατί ετοιμάζει την «προίκα» του συλλόγου για τα επόμενα χρόνια. Εννοώ τα βελτιωτικά έργα σε «Βικελίδης» και Ρύσιο που έγιναν και γίνονται, εννοώ το νέο πούλμαν που αποκτήθηκε και φυσικά την ολική αναμόρφωση του γηπέδου στο προσεχές μέλλον.

Ποιος θα περίμενε σε χρονιά πανδημίας με ελάχιστα έσοδα ο Άρης να αποκτήσει δικό του λεωφορείο και παράλληλα να γνωστοποιηθεί πλάνο επέκτασης του προπονητικού κέντρου κατά 30 στρέμματα; Οκ το τελευταίο έργο θα πάει «πίσω» μετά την «κανονιά» με Οριόλ, όμως θα γίνει. Είναι έργα που θα μείνουν στον σύλλογο και μετά τον Καρυπίδη.

Βεβαίως και ο Άρης από τη μεριά του πρόσφερε και προσφέρει πολλά στον Καρυπίδη. Η διαφήμιση του να είναι κάποιος πρόεδρος στον μεγάλο αυτό σύλλογο δεν πληρώνεται με χρήματα. Κάθε μέρα είσαι στον Τύπο. Σε σάιτ, εφημερίδες, κανάλια και ραδιόφωνα. Αθλητικά και πολιτικά.

Ακόμη κι αν σε κάποια από αυτά το όνομα σου «παίζει» με αρνητικό τρόπο είναι σημαντικό. Ακούγεσαι στο πανελλήνιο. Σημαίνει ότι είσαι κάποιος. Σημαίνει ότι μεγαλώνεις κι όταν μεγαλώνεις ενοχλείς. Στα χρόνια που βρίσκεται στον Άρη μεγάλωσε ο Καρυπίδης επιχειρηματικά και αυτό δεν είναι τυχαίο.

Έτσι λοιπόν η σχέση των δύο είναι αμφίδρομη. Ειδικά τώρα που ο Άρης πηγαίνει καλά όλη αυτή η προσπάθεια, δυναμώνει, γιγαντώνεται και σταθεροποιείται σε υψηλά επίπεδα.

Τώρα που (εκτός απρόοπτου) τα γήπεδα θα ανοίξουν και πάλι αξίζει να στηριχτεί αυτή η προσπάθεια. Η «δίψα» του κόσμου του Άρη για να βρεθεί κοντά στην ομάδα είναι διαχρονική. Ειδικά τώρα που για μια ολόκληρη σεζόν στερήθηκε το Χαριλάου, αλλά και τις εκδρομές στα άλλα γήπεδα.

Η αγορά εισιτηρίου διαρκείας του Άρη είναι ο καλύτερος τρόπος να συμβάλλετε καταλυτικά σε αυτό που «χτίζεται». Ακόμη κι αν για κάποιους δεν είναι εφικτό να πηγαίνουν στο «Βικελίδης» αξίζει ειδικά αυτή τη χρονιά. Ένα πολύτιμο έσοδο σε μια περίοδο που λόγω καλοκαιριού είναι «νεκρή» οικονομικά.

Οσοι μπορείτε φυσικά γιατί με κρίση και πανδημία η εποχή είναι «άγρια». Οσοι πάλι δεν μπορείτε είναι απολύτως σεβαστό. Ακόμη όμως κι ένα μικροαντικείμενο από τη μπουτίκ να πάρετε όμως (πχ έναν αναπτήρα, ή ένα μπρελόκ) είναι πολύ πολύ σημαντικό.

Αυτή σεζόν που έρχεται, με γεμάτο «Βικελίδης» και «ασπίδα» τον κόσμο ο Άρης μπορεί να πάει ακόμη καλύτερα και να «αποστομώσει» και πάλι όλους αυτούς που προσπαθούν να τον σταματήσουν.

ΥΓ: Μερικές σκέψεις για το τι θα έκανα αν ήμουν ΠΑΕ Άρης για να ευχαριστήσω τους περίπου 1.800 παλίκαρους Αρειανούς που πήραν πέρσι διαρκείας. Κάποιο εκ των παρακάτω ή συνδυασμό μερικών εξ αυτών: Μια γερή έκπτωση στο φετινό διαρκείας, δωρεάν είσοδο στο πρώτο Ευρωπαϊκό παιχνίδι (που είναι σίγουρο), αναβάθμιση σε καλύτερη θύρα με τα ίδια λεφτά ή δώρο τη νέα εμφάνιση της ομάδας. Ίδωμεν τις επόμενες ημέρες τι θα ανακοινωθεί…

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ARIS F.C. (@arisfc_official)

Sportime Extras