Άρης: Ο Αλέξανδρος Κωτάκης γράφει για την πιο «σκοτεινή» περίοδο του ελληνικού ποδοσφαίρου που δεν είναι άλλη από την περιβόητη «εξυγίανση».

Ο Αλέξανδρος Κωτάκης γράφει για την πιο «σκοτεινή» περίοδο του ελληνικού ποδοσφαίρου την περιβόητη «εξυγίανση», την οποία ο Άρης κατατροπώνει.

Αυτό που πέτυχε ο Άρης φέτος και γενικότερα τα τελευταία χρόνια δεν είναι μικρό, αλλά τεράστιο. Δεν είναι αυτή καθαυτή η εξασφάλιση του ευρωπαϊκού εισιτήριου, έστω κι αν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του που ο «Θεός του πολέμου» το πετυχαίνει για 4η σερί σεζόν.

Είναι οι συνθήκες μέσα στις οποίες το πέτυχε. Μπορεί από τον Άρη να λείπει ένας τίτλος όμως αυτό που πέτυχε έχει «λάμψη» μεγαλύτερη από τίτλο. Έχει να κάνει με το ηθικό κομμάτι, το άδικο, και την πάλη κόντρα στο σύστημα, αξίες πολύ πιο σημαντικές από μια κούπα.

Ζούμε στις πιο σκοτεινές εποχές του ελληνικού ποδοσφαίρου και είναι φανερό. Και δεν είναι άλλη από την «Εξυγίανση». Μέχρι τώρα ξέραμε ότι συνήθως στην Ελλάδα μια ομάδα κάνει κουμάντο και ευνοούσε πολύ τον εαυτό της. Αλλά μέχρι εκεί. Αφενός δεν «πείραζε» τόσο τις άλλες ομάδες στα δικά τους παιχνίδια και κυρίως δεν έκανε αυτά τα εξοργιστικά πράγματα εναντίον τους που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια εις βάρος του Άρη.

Η… νέα τάξη πραγμάτων όμως το έχει πάει σε άλλο επίπεδο. Μιλάμε για 2-3 ομάδες που βρίσκονται σε απόλυτη συμμαχία λες και είναι «συγκοινωνούντα δοχεία». Όχι μόνο ευνοούνται, αλλά η μία βοηθάει την άλλη και ταυτόχρονα όλες μαζί προσπαθούν να πλήξουν τον Άρη. Με διαιτησίες, με τον καθοδηγούμενο Τύπο να συκοφαντεί ασυστόλως, με υποθέσεις ψεύτικες όπως ο Λάσκοφ και ο Ντουρμισάι.

Ο Άρης όμως στάθηκε δυνατός, ενωμένος τους κέρδισε όλους δύο και τρεις φορές και στο φινάλε τους τα «έτριψε όλα αυτά στη μούρη». Ακόμη και ο δήθεν φίλος του Ολυμπιακός κέρδισε τον Άρη τόσες φορές όσες κανέναν άλλο. Έπεσε και το τελευταίο «κάστρο» τους. Μιλάμε για αποστομωτική επιτυχία για την οποία δεν μπορούν να πουν ούτε κιχ.

Αυτά όλα είναι που δεν αντέχουν. Πώς μια ομάδα με τόσο μικρό μπάτζετ, που έχει να πάρει πρωτάθλημα 76 χρόνια, κύπελλο 52, έχει πέσει τρεις φορές, που δέχεται τέτοιο πόλεμο και που βλέπει τους αντίπαλους της να σπρώχνονται ανελέητα, ξανασηκώνει κεφάλι. Κι όχι απλά σηκώνει κεφάλι αλλά τους κατατροπώνει μέσα στο γήπεδο.

Έφτασε να γίνει «αφεντικό» στα ντέρμπι των μεγάλων, έφτασε, ακόμη και στις έδρες τους, να τους παίζει «σαν τη γάτα με το ποντίκι» και πλέον τους βάζει και από κάτω στη βαθμολογία. Πλέον αυτό παγιώνεται και γίνεται μόνιμο.

Κι αυτό είναι που δεν αντέχουν. Κάνουν την αναγωγή με τις δικές τους ομάδες και σου λένε «αν εμείς είχαμε υποστεί όλα αυτά, θα είχαμε διαλυθεί». Δεν μπορούν να χαρούν ούτε τους τίτλους τους γιατί τους περισσότερους τους παίρνουν όπως τους παίρνουν. Γιατί κάνουν ό,τι έκαναν αυτοί πριν από εκείνους τους οποίους τους έβριζαν. Και τώρα κάνουν ακόμη χειρότερα.

Ο Άρης, παρά τα λάθη, του την ανοργανωσιά μερικές φορές και τις λάθος επιλογές σε κάποιους , τους «έχει βάλει τα γυαλιά». Αποτελεί τον ορισμό του «Value for money» ομάδας όντας απολύτως μόνος του.

Τόσα χρόνια του έκλεβαν το «μερίδιο της πίτας» που του αναλογούσε (και υπ’ ευθύνη του διότι ήταν αδύναμος), αλλά ταυτόχρονα του χτύπαγαν το χέρι στην πλάτη και του έλεγαν «μεγάλη ομάδα είστε. Αξίζετε έναν παράγοντα να σας πάει ψηλά και να πάρετε τίτλους».

Μόλις αυτό συνέβη έβγαλαν το πραγματικό τους πρόσωπο και λύσσαξαν να τον σπιλώσουν. Με ύπουλα ψεύτικα δημοσιεύματα, προσπάθησαν ακόμη και να στρέψουν τον κόσμο ακόμη και κατά του Θόδωρου Καρυπίδη. «Το παραμύθι του κακού Καρυπίδη που κάνει κακό στον μεγάλο Άρη».

Να είστε σίγουροι ότι όποιος και να αναλάβει τον Άρη τα ίδια και χειρότερα θα λένε. Όσο πιο μεγάλος και δυνατός οικονομικά είναι ο επενδυτής τόσο χειρότερα θα λένε. Και ο… Έλον Μασκ να αναλάβει θα λένε για τον «σατανά του Twitter που βλάπτει τα παιδιά μας». Στόχος είναι ο Άρης και όχι ο (κάθε) Καρυπίδης.

Ο Άρης όμως και ο κόσμος του τους έχουν αναγκάσει να πουν τόσα ψέματα και να προβούν σε τόσες αλλοιώσεις που έχουν γελοιοποιηθεί και εξευτελιστεί στον μεγαλύτερο βαθμό. Κι εν τέλει πετυχαίνουν να τον συσπειρώσουν.

ΥΓ: Ο Μαρινάκης δεν βγήκε να μιλήσει για να υπερασπιστεί τον Άρη, αλλά την ομάδα του. Η κλοπή που γίνεται στον Άρη ήταν αφορμή. Άλλωστε ο πρόεδρος του Ολυμπιακού τα έχει πει αρκετές φορές για την ΕΠΟ τα τελευταία χρόνια. Πάντως τους τα είπε όπως έπρεπε, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζουμε τι έχει κάνει η ομάδα του στον Άρη.

ΥΓ1:  Αυτός ο ανεκδιήγητος Μπέος έπιασε στο στόμα του ακόμη και τον Άλκη. Δεν φταίει όμως αυτός αλλά η ελληνική «Δικαιοσύνη». Αυτό που έγινε με το μπιτσόμπαρο είναι μόνο ένα μέρος της δύναμης του κόσμου του Άρη.