Ας μην αναλωνόμαστε σε πολλά λόγια καθώς η Εφές εδώ και δύο χρόνια παίζει μακράν το καλύτερο, το πιο απολαυστικό, το απόλυτο μπάσκετ στην Ευρώπη.

Ας μην αναλωνόμαστε σε πολλά λόγια καθώς η Εφές εδώ και δύο χρόνια παίζει μακράν το καλύτερο, το πιο απολαυστικό, το απόλυτο μπάσκετ στην Ευρώπη.

Ας μην αναλωνόμαστε σε πολλά λόγια καθώς η Εφές εδώ και δύο χρόνια παίζει μακράν το καλύτερο, το πιο απολαυστικό, το απόλυτο μπάσκετ στην Ευρώπη.

Η Εφές παίζει το μπάσκετ που μας αρέσει. Αυτό που μπορούμε να «χαζεύουμε» επί ώρες. Το μπάσκετ της ταχύτητας, της έμπνευσης, του ταλέντου. Μια ομάδα που έχει τρομερούς αυτοματισμούς. Που έχει σωστές αποστάσεις. Που βγάζει φάσεις στο ένας εναντίον ενός που ακόμα και στο σετ παιχνίδι κυκλοφορεί τη μπάλα με τρομερή ταχύτητα. Με παίκτες που μπορούν να εκτελέσουν.  Με δύο υπερ-παίκτες στην περιφέρεια (Λάρκιν και Μίσιτς) που πέτυχαν τους 33 από τους 47 πόντους της ομάδας τους στο δεύτερο μέρος. Και τους 19 από τους 21 στην τελευταία περίοδο.

Μια ομάδα «γεμάτη» σε όλες τις θέσεις. Μια ομάδα που αποτελεί την απάντηση στο μπάσκετ των… ρομπότ! Κι αν η πανδημία δεν είχε οδηγήσει σε λουκέτο, θα έπρεπε να το είχε κατακτήσει και πέρυσι.

Η κατάκτηση του τροπαίου από την Εφές δεν ήταν απλώς μια δίκαιη πράξη για όσους αγαπάμε αυτό το υπέροχο μπάσκετ που δεν απαγορεύει στον παίκτη να χρησιμοποιήσει το ένστικτο και το ταλέντο του. Ήταν και απόδοση δικαιοσύνης αφού η Εφές, όπως προαναφέραμε, την τελευταία διετία παίζει μακράν το πιο ελκυστικό μπάσκετ στην Euroleague.

Είναι ένας Οργανισμός καθαρά μπασκετικός, από τα καλύτερα  «μαγαζιά» στην Ευρώπη, άρα ελκυστικός προορισμός. Είναι η ομάδα που έκανε τους Τούρκους να αγαπήσουν το μπάσκετ και να τους ενώνει κάθε φορά που αγωνιζόταν. Δεν έχει ποδοσφαιρικό τμήμα άρα καθόλου αντιπαλότητες. Εκφράζει μια ανώτερη κοινωνική τάξη στην Κωνσταντινούπολη αλλά ουσιαστικά είναι η ομάδα όλης της χώρας.

Είναι η πρώτη ομάδα της Τουρκίας, σε όλα τα σπορ, που πήρε ευρωπαϊκό τίτλο (το 1995 το Κόρατς). Είναι η πρώτη ομάδα της Τουρκίας που έπαιξε σε φάιναλ φορ (το 2000 στην Θεσσαλονίκη).

Αυτά ως ιστορική αναδρομή για μια ομάδα που επί σειρά ετών βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο αλλά ειδικά την τελευταία διετία μας έχει ξετρελάνει με το μπάσκετ που παίζει: Up tempo, αυτοματισμοί, συνεργασίες, ταλέντο…

Η Εφές παίζει το μπάσκετ που αγαπάμε. Αυτό που μας αρέσει να βλέπουμε. Είναι ΑΞΙΑ πρωταθλήτρια Ευρώπης.