Από τη στιγμή που πήραν φωτιά τα Σέρβικα Μέσα για επικείμενη συμφωνία του Ντέγιαν Ράντονιτς με τον Παναθηναϊκό, άρχισε να λύνεται ο γρίφος.

Τα συν και τα πλην για την περίπτωση του Ντέγιαν Ράντονιτς που φαίνεται να προκρίνεται στον Παναθηναϊκό κι αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στις επόμενες ημέρες. Γράφει ο Νίκος Μπουρλάκης

Από τη στιγμή που πήραν φωτιά τα Σέρβικα Μέσα για επικείμενη συμφωνία του Ντέγιαν Ράντονιτς με τον Παναθηναϊκό, άρχισε να λύνεται ο γρίφος.

Παρά τη σιωπή του Παναθηναϊκού, είναι ξεκάθαρο πλέον ότι ο Ράντονιτς βρίσκεται στην κορυφή της λίστας, ίσως και ο μοναδικός αυτή τη στιγμή υποψήφιος. Και δεν αποκλείεται μέσα στις επόμενες μέρες (ίσως και ώρες) να έχουμε ανακοινώσεις εκτός κι αν αλλάξει κάτι θεαματικά (που δε διαφαίνεται στον ορίζοντα μια τέτοια προοπτική).

Θα γίνει ο δεύτερος Μαυροβούνιος προπονητής του Παναθηναϊκού, μετά τον Ντούσκο Ιβάνοβιτς (2014-2015) ενώ μετά από 6 χρόνια οι «πράσινοι» θα πάνε σε προπονητή με κατάληξη –ιτς (τελευταίος ήταν ο Αλεξάντερ Τζόρτζεβιτς τη σεζόν 2015-2016).

Ποιος είναι ο Ντέγιαν Ράντονιτς; Ποιες περγαμηνές τον συνοδεύουν; Ποια είναι τα ερωτήματα που θα βάζαμε για την επιλογή του;

Η αλήθεια είναι ότι το παλμαρέ του 52χρονου Μαυροβούνιου κόουτς δεν το λες και τόσο «φτωχό». Το αντίθετο. Σε 17 χρόνια προπονητικής καριέρας έχει κατακτήσει 5 τίτλους στην Αδριατική Λίγκα, 7 πρωταθλήματα και 6 Κύπελλα Μαυροβουνίου με την Μπούντουτσνοστ, 5 πρωταθλήματα και 5 Κύπελλα Σερβίας με τον Ερυθρό Αστέρα καθώς επίσης και 2 πρωταθλήματα Γερμανίας  με την Μπάγερν Μονάχου.

Το σύνολο των 27 τίτλων δεν το λες και «φτωχό» έστω κι αν υπάρχουν «ενστάσεις» για παράδειγμα ότι στο Μαυροβούνιο έπαιζε χωρίς αντίπαλο ενώ ουσιαστικά αν και πήρε 2 τίτλους στην Γερμανία, δεν απέδειξε ότι μπορεί να τα καταφέρει μακριά από την comfort zone του.

Η αλήθεια είναι ότι μετά την αποχώρησή του από την Μπάγερν, ο Ράντονιτς χαρακτηρίστηκε ως «κλασικός προπονητής Ερυθρού Αστέρα»! Ότι δηλαδή δε μπορεί να δουλέψει το ίδιο παραγωγικά σε άλλη ομάδα. Κάτι αντίστοιχο με αυτό που είχε ο Ντούσκο Βουγιόσεβιτς στην Παρτιζάν.

Όμως είναι αλήθεια ότι στον Αστέρα, ο Ράντονιτς παρουσίασε ομάδες σκληρές, γεμάτες ενέργεια, με επιθετική άμυνα που έγινε σημείο αναφοράς. Αλλά κυρίως ο Ερυθρός Αστέρας στην Euroleague ήταν μια ομάδα ικανή να «τρυπήσει» το ταβάνι της, να κάνει αξιοπρεπή πορεία και να βρίσκεται στις παρυφές των πλέι οφ χωρίς να διαθέτει υψηλό μπάτζετ.

Και παράλληλα να αναδεικνύει νέους παίκτες μέσα από συγκεκριμένο πρόγραμμα. Αυτά τα στοιχεία προφανώς και κρίθηκαν άξια προσοχής από τον Παναθηναϊκό ώστε να τον φέρουν πρώτο στη λίστα, μετά τη διαφωνία του κόουτς με τη διοίκηση του Ερυθρού Αστέρα παρότι αρχικά είχαν συμφωνήσει.

Είναι «σκληρός» σαν προπονητής (το αντιλαμβάνεσαι εύκολα από το αψύ του ύφος) και ωθεί τους παίκτες να ξεπεράσουν τα όριά τους. Λατρεύει την άμυνα, δεν έχει κανένα πρόβλημα να «πετάξει στη μάχη» νεαρούς παίκτες και να τους αναδείξει (όπως όλοι οι –ιτς) και μπορεί και δουλεύει με συγκεκριμένα μπάτζετ.

Είχε εύστοχες επιλογές ξένων γενικά και όπως προαναφέραμε παρουσίασε σκληρές και αξιοπρεπείς ομάδες στην Euroleague.

Το ερώτημα για το αν θα μπορεί να δουλέψει το ίδιο παραγωγικά και να έχει την ίδια υπομονή μακριά από την «ασφάλεια» του Ερυθρού Αστέρα είναι ίσως το σημαντικότερο που μπορούμε να προβάλλουμε. Αλλά αυτά θα απαντηθούν (προφανώς).

Αλλά σε κάθε περίπτωση ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να στηρίξει τον προπονητή που επέλεξε Επιτέλους, δηλαδή.