Είπε πως θα γυρίσει σε 10 λεπτά, δεν γύρισε ποτέ. Η αστυνομία ακόμα τον ψάχνει 20 χρόνια μετά
Το καλοκαίρι του 2004, ο Κρεγκ Φρίαρ είπε πως θα ήταν σπίτι σε 10 λεπτά. Πέρασαν 20 χρόνια και δεν γύρισε ποτέ
Ήταν καλοκαίρι του 2004 όταν ο 17χρονος Κρεγκ Φρίαρ, μαθητής λυκείου και ταλαντούχος αθλητής, υποσχέθηκε στη μητέρα του πως θα ήταν σπίτι μέσα σε 10 λεπτά. Εκείνη ήταν η τελευταία φορά που άκουσε κάποιος τη φωνή του. Από τότε έχουν περάσει 20 ολόκληρα χρόνια και κανείς δεν ξέρει τι απέγινε.
Ο Κρεγκ ζούσε στη μικρή και ήσυχη πόλη Γκλένβιλ της Νέας Υόρκης. Ψηλός, κοινωνικός, αγαπητός στους συμμαθητές του, με παρελθόν μικρής φυγής αλλά χωρίς σοβαρά προβλήματα. Την ημέρα της εξαφάνισής του είχε μεταβεί στα διαμερίσματα Cambridge Manor για να δει έναν φίλο. Η μητέρα του, μαθαίνοντας ξαφνικά ότι ο γιος της είχε απολυθεί από τη δουλειά του και της το έκρυβε, τον κάλεσε στο τηλέφωνο. Εκείνος της είπε ότι θα γύριζε σε 10 λεπτά και θα της εξηγούσε τα πάντα.
Αλλά δεν γύρισε ποτέ.
Αντίθετα, άφησε το αυτοκίνητό του παρκαρισμένο, πήγε με τα πόδια στο πίσω μέρος των διαμερισμάτων και περπάτησε κατά μήκος μιας παλιάς σιδηροδρομικής γραμμής. Δύο αγόρια τον είδαν. Τους κοίταξε και τους έκανε νόημα “σσσς”, βάζοντας το δάχτυλο στα χείλη του, σαν να ήθελε να κρατήσουν μυστικό ότι τον είδαν. Και μετά χάθηκε στο δάσος. Χωρίς κινητό. Χωρίς πορτοφόλι. Χωρίς καμία προειδοποίηση.
Οι θεωρίες που γεννήθηκαν μέσα στα χρόνια είναι αμέτρητες. Μερικοί πιστεύουν ότι κάτι τον φόβισε και ήθελε να κρυφτεί. Άλλοι ότι ίσως συνάντησε κάποιον στο δάσος, στο πλαίσιο μιας κρυφής ζωής που δεν είχε φανερώσει σε κανέναν. Υπάρχουν κι εκείνοι που λένε ότι έφυγε μόνος του, για πάντα, και δημιούργησε νέα ταυτότητα. Όμως οι γονείς του ήταν πεπεισμένοι ότι δεν θα τους άφηνε έτσι απλά.
Οι αστυνομικοί έψαξαν τα πάντα. Χρησιμοποίησαν ελικόπτερα, σκυλιά, δύτες, ακόμα και ανασκαφές. Δεν βρέθηκε τίποτα. Ούτε παπούτσι, ούτε ίχνος, ούτε στοιχείο ότι ο Κρεγκ έπαθε κάτι ή ότι ακόμα και σήμερα είναι ζωντανός.
Κάθε χρόνο, στην επέτειο της εξαφάνισης, η οικογένειά του δημοσιεύει την ίδια ερώτηση: αν τον είδατε, αν ξέρετε κάτι, μιλήστε. Γιατί 20 χρόνια μετά, η σιωπή είναι πιο εκκωφαντική από ποτέ.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
