Ξεπεράστηκε κάθε όριο θράσους από αρθρογράφους που προσπαθούν να βγάλουν όλη την εμπάθεια τους προς τον Άρη Σερβετάλη και την Ορθοδοξία γενικότερα.

Παρατράβηξαν το σχοινί μερικοί. Ξεπεράστηκε κάθε όριο θράσους από αρθρογράφους που προσπαθούν να βγάλουν όλη την εμπάθεια τους προς τον Άρη Σερβετάλη και την Ορθοδοξία γενικότερα.

Ένα νέο ρεκόρ οχετολογίας σημείωσε ο «στίβος» της αρθρογραφίας, με αφορμή την απόφαση του Άρη Σερβετάλη να αποχωρήσει από τη θεατρική παράσταση «Ρινόκερος» γιατί πολύ απλά διαφωνούσε με τα μέτρα που διαχωρίζουν τους ανθρώπους σε 2 «ντάνες».

Το ρεκόρ ρίψης διαδικτυακών «περιττωμάτων» σε μορφή λέξεων, το έσπασε ο αρθρογράφος γνωστού μιντιακού ομίλου, Βασίλης Σ. Κανέλλης. Εκμεταλλευόμενος το ότι η λασπολογία προς τον Σερβετάλη πουλάει σαν ζεστό κουλούρι, αράδιασε δύο παραληρηματικά άρθρα που ξεπέρασαν κάθε όριο εμπάθειας, μίσους και αντιχριστιανικού μένους.

Δύο κατακίτρινα λιβελογραφήματα γεμάτα από προσβολές, ειρωνείες, αφορισμούς, κοινωνικό ρατσισμό, χριστιανοφοβία, απελπισμένα άλματα λογικής και μπόλικη ασχετοσύνη.

Ενοχλεί και «Ο Άνθρωπος του Θεού»

Στο ένα από αυτά τα μνημεία ασυναρτησίας, ο αρθρογράφος ξεκινά με κάτι εντελώς άσχετο με το θέμα της αποχώρησης Σερβετάλη από τον θεατρικό θίασο. Δηλαδή με… κριτική στην ταινία «Ο Άνθρωπος του Θεού», η οποία – κατά τη γνώμη του – είχε «πολλές αδυναμίες σε καλλιτεχνικό επίπεδο», άλλα είχε «εξασφαλισμένη επιτυχία» επειδή η επίσημη Εκκλησία την «προμόταρε».

Τα κοντά 300.000 εισιτήρια που έκοψε «Ο Άνθρωπος του Θεού», φαίνεται πως προκάλεσαν σε κάποιους μεγάλη δυσφορία.

Ασφαλώς, ο αρθρογράφος δεν δείχνει να παίρνει χαμπάρι πως η Εκκλησία βοήθησε να βγει μια ταινία που αναδεικνύει μεγάλα λάθη του ίδιου του οίκου της. Καθότι είναι ένα από τα κυρίως θέματα της ταινίας, πως ο Άγιος Νεκτάριος αδικήθηκε κατάφορα από την τότε Εκκλησία και του ζητήθηκε συγγνώμη από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, 77 χρόνια μετά την κοίμηση του. Αυτά κάνει η εμπάθεια όμως. Δημιουργεί σοβαρά προβλήματα όρασης.

Θράσος, προσβολές και αυθαίρετα συμπεράσματα

Παρακάτω ο κ. Κανέλλης ξεκινά μια αήθη επίθεση στον Άρη Σερβετάλη, όπου τον κατηγορεί πως «παίζει επικοινωνιακά το όνομα του», ενώ έχουμε νεκρούς. Ίσα – ίσα που αν ο κ. Σερβετάλης ήθελε να προστατέψει το όνομα του, θα σώπαινε και θα ακολουθούσε το μονοπάτι διχασμού και κοινωνικού ρατσισμού που χάραξε η κυβέρνηση.

Δεν θα επίλεγε να γίνει βορά στους ιεροεξεταστές του διαδικτύου όπως είναι ο κ. Κανέλλης. Δεν «υποτίθεται ότι ποιεί ήθος». Επέδειξε τον ορισμό του ήθους. Θα μπορούσε να κοιτάξει το ατομικό του συμφέρον. Δεν το έκανε. Και δεν έχει να κερδίσει τίποτα από τον πόλεμο που γίνεται εναντίον του, πέρα από την ανάπαυση της συνείδησης του. Πως δεν αδίκησε με τη στάση του τον συνάνθρωπο, τον πλησίον.

Δε νοείται ήθος και ηθικότητα, αν γίνεσαι συνεργός στην καταπάτηση της ισότητας, της ισονομίας και της ισοπολιτείας. Δεν πάνε μαζί ηθική και απανθρωπιά. Από τη στιγμή που το κράτος δεν βάζει στο θέατρο ούτε ΥΓΙΕΙΣ ανθρώπους με διενέργεια τεστ, παύουμε να μιλάμε για λογική και πάμε στη παραφροσύνη. Το ότι σαφέστατα δεν υπάρχει υγειονομική (άλλα μόνο τιμωρητική) σκοπιμότητα σε αυτά τα μέτρα, ακυρώνει αυτοστιγμεί κάθε αναφορά του αρθρογράφου στο ότι ο ηθοποιός δεν ενδιαφέρεται για την μάχη εναντίον της πανδημίας.

Τα αλλοπρόσαλλα μέτρα είναι αυτά που αφήνουν ανεπηρέαστη τη πανδημία, όχι ο Άρης Σερβετάλης που τα αποδοκίμασε.

Παρακάτω ο αρθρογράφος διερωτάται αν τον πειράζει ο διαχωρισμός εμβολιασμένων – ανεμβολίαστων και δεν τον πειράζουν οι συνάνθρωποι μας που πεθαίνουν καθημερινά. Από πού ακριβώς βγάζει ο κ. Κανέλλης το συμπέρασμα πως οι θάνατοι από κορονοϊό αφήνουν αδιάφορο τον Άρη Σερβετάλη; Είπε κάτι τέτοιο και δεν το ξέρουμε;

Αντιχριστιανικό ντελίριο…

Βέβαια αν κάποιος ήρωας καταφέρει να διαβάσει και τα δύο άρθρα του κ. Κανέλλη, δεν αργεί καθόλου να εντοπίσει τον πραγματικό σκοπό τους. Δηλαδή το ξεδίπλωμα μιας ασυγκράτητης αντιχριστιανικής μανίας. Ο αρθρογράφος παραληρεί γράφοντας για «ιερείς και Μητροπολίτες που έχουν οδηγήσει ανθρώπους στον θάνατο» και «θεωρίες περί φαρμάκων του… διαβόλου».

Το ντελίριο συνεχίζεται με ουρανοκατέβατα συμπεράσματα που μετατρέπονται σε κατηγορίες προς τον ηθοποιό, επειδή «υιοθετεί» πως το εμβόλιο είναι «σφραγίδα του διαβόλου» και πως οι «αντιεμβολιαστές θα μας σώσουν από τα νύχια του τρισκατάρατου».

Υπάρχουν ανοησίες που είναι πολύ φθηνές για να διαβαστούν και ανοησίες που διαβάζονται μόνο και μόνο για την φθήνια τους. Κάπου εκεί ανάμεσα βρίσκεται και ο κόσμος που αντλεί έμπνευση για τα «επιχειρήματα» του ο κ. Κανέλλης.

Ποιοι Μητροπολίτες οδήγησαν σε… θάνατο συνανθρώπους τους; Που είναι τα στοιχεία του; Γιατί δεν τα παρουσίασε και αρκέστηκε σε αερολογίες; Σε ποιο όνειρο άκουσε θεωρίες για «φάρμακα του διαβόλου»; Τι φτηνιάρικος χαρτοπόλεμος εντυπώσεων είναι αυτός, και τι σχέση έχουν όλα αυτά με τον Άρη Σερβετάλη και την απόφαση του;

Μέχρι και το… Άγιο Όρος μπήκε στο «μενού»

Για να υπερασπιστεί ο αρθρογράφος τα υγειονομικά απαρτχάιντ που έχει επιβάλλει η κυβέρνηση, έφτασε ακόμα και στο ίστατο σημείο απελπισίας. Να αντιπαραθέσει τους «διαχωρισμούς» που κάνει η Εκκλησία στο Άγιο Όρος και στο «πως αντιμετωπίζονται οι γυναίκες από την Εκκλησία διαχρονικά»!

Εντωμεταξύ στον πραγματικό κόσμο (όχι σε εκείνον του αρθρογράφου), ολόκληρο το Άγιο Όρος, είναι αφιερωμένο σε μια ΓΥΝΑΙΚΑ. Την ενδοξότερη γυναίκα που γνώρισε το ανθρώπινο γένος. Την Υπεραγία Θεοτόκο.

Ας ενημερωθεί ο κ. Κανέλλης πως το άβατο δεν είναι αποκλειστικότητα του Αγίου Όρους. Υπάρχουν και γυναικείες Μονές που απαγορεύεται να εισέλθει άνδρας επισκέπτης. Το δε Ευαγγέλιο διατρανώνει με κάθε τρόπο πως η γυναίκα είναι ισότιμη με τον άντρα, απέναντι στον Θεό. Η Εκκλησία τιμά αναρίθμητο πλήθος από Αγίες. Τις δοξολογεί, τις αγιογραφεί, τις μελετά μέσα από την εκκλησιαστική γραμματεία, αφιερώνει πλήθος Ιερών Ναών σε αυτές.

Κοινωνικός ρατσισμός με απαράδεκτους χαρακτηρισμούς

Το «κερασάκι στην τούρτα» βέβαια, ήταν όταν ο αρθρογράφος αποκάλεσε τον Άρη Σερβετάλη ως «ήρωα των χριστιανοταλιμπάν». Πόση αυθάδεια και πόση βλακεία μπορεί να χωρέσει σε τρεις λέξεις;

Πέραν του ότι προσβάλει κατάφορα έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων που δεν έθιξε κανέναν και απλά πήρε μια απόφαση που έκρινε ως σωστή, χλευάζει και τη πίστη εκατομμυρίων συμπολιτών του. Είναι καθαρός κοινωνικός ρατσισμός να προσβάλλεις τα πιστεύω του άλλου, εξισώνοντας τα με τη δράση μιας μουσουλμανικής σέκτας.

Αν ο κ. Κανέλλης ζούσε σε μουσουλμανική χώρα που υπήρχαν ταλιμπάν, θα τολμούσε να εκφράσει ανάλογο χαρακτηρισμό; Προφανώς και όχι. Εδώ έχει την «πολυτέλεια» να αποθρασύνεται γιατί επικρατούσα θρησκεία είναι η Ορθοδοξία. Της συγχώρεσης, της αγάπης, της πραότητας.

Και είναι τουλάχιστον αστείο, ένας κανονικός «ταλιμπάν» της αρθρογραφίας που με βορβορώδη κείμενα του πραγματοποιεί μια εμμονική «τζιχάντ» κατά του χριστιανισμού, να τολμά να μιλάει για «χριστιανοταλιμπάν».

Αν λοιπόν ο αρθρογράφος έχει θεοποιήσει το διαδικτυακό λιντσάρισμα ατόμων που δεν του είναι αρεστοί και την προσβολή χριστιανών με ανυπόστατη προπαγάνδα, τότε να χαίρεται τον «θεό» του…