Επίθεση Καρυστιανού σε Μητσοτάκη για την επίσκεψη στην Τουρκία: «Δεν μπορείς να βαφτίζεις μια εθνική διπλωματική ήττα ως ‘’θερμή υποδοχή’’»
«Η Ελλάδα χρειάζεται ηγεσία που δεν φοβάται - Ο διάλογος χωρίς σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, γίνεται άλλοθι στις επεκτατικές βλέψεις του Ερντογάν»
Μια συνοπτική κριτική στη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν, άσκησε με αιχμηρά επιχειρήματα η Μαρία Καρυστιανού σε νέα ανάρτησή της. Εκφράζοντας την απόλυτη αντίθεσή της με τα φιλοκυβερνητικά δημοσιεύματα που έκαναν λόγο για «θερμή υποδοχή» Μητσοτάκη από τους Τούρκους, η κα Καρυστιανού θίγει το γεγονός που από την αρχή της επίσκεψης φανέρωσε ότι ο Ερντογάν έκανε επίδειξη υπεροψίας.
Και αυτό διότι τον Κυριάκο Μητσοτάκη υποδέχθηκε στο αεροδρόμιο της άγκυρας ο Τούρκος υπουργός… Τουρισμού, αντί για κάποιον πιο σημαίνων υπουργό με διπλωματικό «εκτόπισμα». Να θυμίσουμε ότι την τελευταία φορά που ήρθε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα (το 2023), τον υποδέχθηκε ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης με τις γνωστές… υποκλίσεις του.
«Δεν μπορείς να βαφτίζεις μια εθνική διπλωματική ήττα ως ‘’θερμή υποδοχή’’, όταν στο αεροδρόμιο σε υποδέχεται ο Υπουργός Τουρισμού της Τουρκίας», σημειώνει σχετικά η Μαρία Καρυστιανού.
Και στη συνέχεια παραθέτει μια σειρά από ενεργές τουρκικές προκλήσεις που δεν δικαιολογούν καμία βάση «εποικοδομητικού διαλόγου», με την ίδια λογική που δεν μπορεί να υπάρξει ισότιμη σχέση μεταξύ ενός μόνιμου θύτη και ενός μόνιμου θύματος:
«Δεν μπορείς να μιλάς για ουσιαστικό ‘’διάλογο’’ όταν απέναντί σου έχεις μια χώρα που:
-Διατηρεί διαρκείς παράνομες NAVTEX στο Αιγαίο
-Κατέχει το 37% της Κύπρου εδώ και δεκαετίες
-Προωθεί αναθεωρητικά δόγματα τύπου «Γαλάζια Πατρίδα»
–Εργαλειοποιεί μεταναστευτικές ροές.
Ο διάλογος προϋποθέτει σεβασμό στο διεθνές δίκαιο. Χωρίς αυτόν, γίνεται άλλοθι στις επεκτακτικές βλέψεις του Ερντογάν», σημειώνει η Μαρία Καρυστιανού.
Σχετικά με την εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών από τους Τούρκους, αναδεικνύεται ένα ακόμη ανεξήγητο ατόπημα εκ μέρους του κ. Μητσοτάκη, καθότι ζήτησε τη συνεργασία της Τουρκίας στον… έλεγχο των λαθρομεταναστευτικών ροών.
Απόλυτο παράδοξο να ζητά ένας Έλληνας πρωθυπουργός να περιοριστεί η δράση των λαθροδιακινητών από ένα κράτος που θεωρείται κατεξοχήν υπαίτιος της λαθροδιακίνησης και της εργαλειοποίησης των ροών. Ο υβριδικός πόλεμος του 2020 στον Έβρο ήταν ένα εμφατικό παράδειγμα του πώς η Άγκυρα μεταχειρίζεται σαν «όπλα» τους μετανάστες εις βάρος της Ελλάδας. Επιπλέον, οι καραβιές που φτάνουν στην Κρήτη από Λιβύη, έχουν «υπογραφή» τουρκικού δάκτυλου που ασκεί επιρροή στις ηγεσίες της Λιβύης.
Στη συνέχεια της ανάρτησης η Μαρία Καρυστιανού διατυπώνει ένα εύλογο ερώτημα:
«Όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός δηλώνει ότι ‘’αν δεν υπάρξει συμφωνία μέσω διαλόγου, μπορούμε να προσφύγουμε σε διεθνές δικαστήριο’’, το ερώτημα που γεννάται είναι απλό:
αν πηγαίνουμε να ζητήσουμε αναγνώριση κατοχυρωμένων δικαιωμάτων ή πάμε να τα διαπραγματευτούμε;»
Αυτό το ερώτημα ουσιαστικά δεν έχει απαντηθεί ποτέ από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, όποτε προβάλλονται διπλωματικές «λύσεις» τύπου Χάγης. Η προσφυγή σε διεθνές δικαστήριο θα μπορούσε να έχει κάποιο νόημα αν δεν εκδικαζόταν – αποκλειστικά και μόνο – η ελληνική κυριαρχία, πράγμα που θα σήμαινε ότι η Ελλάδα θα ξεκινούσε με βάση μια a priori υποχώρηση.
«Η ‘’καλή γειτονία’’ δεν είναι ευχή, είναι αποτέλεσμα πράξεων», συμπληρώνει η κα Καρυστιανού και καταλήγει:
«Όταν οι πράξεις δείχνουν προκλήσεις και αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, τότε οφείλεις να έχεις ξεκάθαρη στάση.
Η Ελλάδα χρειάζεται λαό με φρόνημα, δηλαδή ενημερωμένο και ενωμένο λαό, ο οποίος στηρίζει ένα σχέδιο Εθνικής Κυριαρχίας και ηγεσία, που δεν φοβάται να υπερασπιστεί δημόσια, καθαρά και τεκμηριωμένα τα εθνικά μας δικαιώματα».
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
