Eurostat: Πρώτοι στην Ευρώπη οι Έλληνες σε υποκειμενική φτώχεια και με μεγάλη διαφορά

Πρωταθλητές Ευρώπης είναι οι Έλληνες στον δείκτη της υποκειμενικής φτώχειας και μάλιστα με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο, όπως φανερώνεται στα ετήσια στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat.

Η υποκειμενική φτώχεια ορίζει το πως νοιώθουν οι πολίτες ενός κράτους για το οικονομικό τους επίπεδο. Οι Έλληνες σε ένα τραγικά υψηλό ποσοστό της τάξης του 66,8%, δηλώνουν ότι δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν στις οικονομικές τους ανάγκες. Δηλαδή στην Ελλάδα της υποτιθέμενης «ανάπτυξης» που παρουσιάζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, δύο στους τρεις Έλληνες δηλώνουν ότι παλεύουν με τη φτώχεια.

Η διαφορά με τη δεύτερη της λίστας, Βουλγαρία (37,4% αντικειμενική φτώχεια), εντυπωσιάζει. Την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν η Σλοβακία στην τρίτη θέση, η Ρουμανία στην τέταρτη και η Λετονία στην πέμπτη. Στον αντίποδα οι Κάτω Χώρες και η Γερμανία εμφανίζουν τα χαμηλότερα ποσοστά, μόλις 7,3%, και το Λουξεμβούργο 8,5%.

Το ποσοστό της Ελλάδας παρουσιάζει τρομακτική απόκλιση και από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στην υποκειμενική φτώχεια, ο οποίος μάλιστα μειώθηκε το 2024 στο 17,4%, έναντι 19,1% το 2023. Πρόκειται για ένα ελληνικό ποσοστό που εκτινάχθηκε από τα πρώτα χρόνια των μνημονίων και 15 χρόνια μετά, ακόμα παραμένει σε δυσθεώρητα επίπεδα παρά την πολύ αργή μείωση που εμφανίζει χρόνο με το χρόνο.

Βέβαια την κυβερνητική απάντηση γι’ αυτήν την τραγική εικόνα του Ελληνικού λαού την έχει δώσει ο… Άδωνις Γεωργιάδης. «Οι Έλληνες δεν είναι φτωχοί – νομίζουν ότι είναι φτωχοί», είχε πει τον περασμένο Δεκέμβριο κάνοντας αυτό που λέμε «gaslighting», δηλαδή χειραγώγηση της σκέψης κάποιων (του ελληνικού λαού συγκεκριμένα) ώστε να αρχίσουν να αμφιβάλλουν για την πραγματικότητα που βιώνουν.

Είναι γνωστή η τακτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη να απαξιώνει πλήρως τέτοιους ντροπιαστικούς δείκτες και να περιγράφει τους Έλληνες ως «υπερβολικούς» στα όσα καταθέτουν στις στατιστικές υπηρεσίες. Όμως τα ποσοστά υποκειμενικής φτώχειας είναι υπερδιπλάσια από τον πληθυσμό που βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή και κοινωνικού αποκλεισμού, που ανήλθε το 2023 σε 26,1%. Κάτι που υποδηλώνει ότι η πραγματική φτώχεια υποκαταγράφεται και χτυπάει ύπουλα πολύ περισσότερα νοικοκυριά με όρους έντονης οικονομικής αβεβαιότητας.

Στην πραγματικότητα ο δείκτης υποκειμενικής φτώχειας έχει τεράστια αξία, διότι παραμερίζει πλήρως τα συστήματα προπαγάνδας και τα «μαγειρέματα» των εγχώριων στατιστικών, δείχνοντας την ωμή αλήθεια γι’ αυτό που ο πολίτης βιώνει στο πετσί του. Αυτός ο δείκτης είναι όσο εγγύτερα γίνεται σε αυτό που λέμε λαϊκή φωνή, δηλαδή στην υπόσταση της πραγματικής δημοκρατίας όπου ο κάθε πολίτης θα έπρεπε να εκφράζει άμεσα για το πώς νιώθει στη χώρα του.