Γιατί φοβάται τη Γενοκτονία των Ποντίων η Τουρκία
Η 19η Μαΐου 1919 (δηλαδή η άφιξη του Κεμάλ στη Σαμψούντα) είναι εθνική αργία στην Τουρκία (Ημέρα Νεολαίας και Αθλητισμού).
Η Τουρκία δεν «φοβάται» απλά την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων, την απορρίπτει συστηματικά ως επίσημη πολιτική του κράτους.
Οι λόγοι είναι βαθιά ιστορικοί, ιδεολογικοί και πολιτικοί καθώς η αναγνώριση της Γενοκτονίας είναι πειλή για το ιδρυτικό αφήγημα της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Η σύγχρονη Τουρκία χτίστηκε πάνω στην ιδέα του «Πολέμου της Ανεξαρτησίας» (1919-1923) υπό τον Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος παρουσιάζεται ως σωτήρας που έσωσε το έθνος από ξένους εισβολείς.
Η 19η Μαΐου 1919 (δηλαδή η άφιξη του Κεμάλ στη Σαμψούντα) είναι εθνική αργία στην Τουρκία (Ημέρα Νεολαίας και Αθλητισμού).
Έτσι, η αναγνώριση της Γενοκτονίας θα σήμαινε ότι ο «απελευθερωτικός» αυτός αγώνας περιλάμβανε συστηματική εξόντωση χριστιανικών πληθυσμών (Πόντιοι Έλληνες, Αρμένιοι, Ασσύριοι) για τη δημιουργία εθνικά ομοιογενούς τουρκικού κράτους, πράγμα που θα κατέρριπτε το κεμαλικό μύθο.
Ο φόβος των Τούρκων ότι η Γενοκτονία των Ποντίων θα δημιουργήσει ντόμινο αναγνωρίσεων
Η Γενοκτονία των Ποντίων (1914-1923, 350.000 θύματα) είναι μέρος της ίδιας πολιτικής των Νεοτούρκων με τη Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Αν αναγνωριστεί μία, ανοίγει ο δρόμος για τις άλλες. Έτσι, η Τουρκία φοβάται «διεθνή προηγούμενα» που θα πλήξουν την εικόνα της.
Ο φόβος των αποζημιώσεων
Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων θα μπορούσε να ανοίξει θέμα αποζημιώσεων, επιστροφής περιουσιών ή ηθικής/νομικής ευθύνης την ώρα που στα τουρκικά σχολεία και ΜΜΕ τα γεγονότα της Γενοκτονίας των Ποντίων παρουσιάζονται ως «απώλειες πολέμου», «ανταρτοπόλεμος» ή «ανταλλαγή πληθυσμών» και οποιαδήποτε απόκλιση μπορεί να θεωρηθεί «προδοσία» (άρθρο 301 του τουρκικού Ποινικού Κώδικα για «προσβολή του έθνους»).
Διαβάστε επίσης:
