Ενώ το πανελλήνιο «βράζει» από την παράλογη απόφαση αποφυλάκισης του Δ. Λιγνάδη, ο Α. Πορτοσάλτε βλέπει μόνο ευθύνες του... ΣΥΡΙΖΑ.

Ενώ το πανελλήνιο «βράζει» από την παράλογη απόφαση αποφυλάκισης του Δ. Λιγνάδη, ο Α. Πορτοσάλτε βλέπει αποκλειστικά και μόνο ευθύνες του... ΣΥΡΙΖΑ.

«Φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ»: Για άλλη μια φορά ένα σοβαρό κοινωνικό θέμα μπήκε στο πεδίο φθηνών κομματικών αντιπαραθέσεων, με πρωταγωνιστή τον δημοσιογράφο του ΣΚΑΪ Άρη Πορτοσάλτε που άλλωστε έχει αποδείξει πολλάκις πως «ειδικεύεται» σε τέτοιες προσεγγίσεις.

Είναι γνωστό πως από τη μέρα που έγινε γνωστή στην επικαιρότητα η αποφυλάκιση του Δημήτρη Λιγνάδη, δεν έχει κοπάσει ο σάλος από τις οργισμένες αντιδράσεις καλλιτεχνών και πολιτών γι’ αυτό το «ποδοπάτημα» του λαϊκού αισθήματος του δικαίου.

Από ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο άλλα και ιδιαίτερα στον καλλιτεχνικό χώρο οι αντιδράσεις πληθαίνουν. Στον αρχαιολογικό χώρο της Τίρυνθας στο Ναύπλιο, στη Μικρή Επίδαυρο και στην πρεμιέρα του Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας οι ηθοποιοί που συμμετείχαν σε παραστάσεις αντέδρασαν επί σκηνής για την αποφυλάκιση του Δημήτρη Λιγνάδη.

Εξετάζοντας την εξέλιξη μιας υπόθεσης που δίχως άλλο αφήνει ένα τραγικό κοινωνικό αποτύπωμα, ο Άρης Πορτοσάλτε αντί να αποφασίσει να αφουγκραστεί (έστω τώρα) την αγανάκτηση του κόσμου, προτίμησε να αποδώσει τις ευθύνες για τις αντιδράσεις στον… ΣΥΡΙΖΑ!

Συγκεκριμένα ο δημοσιογράφος εβρισκόμενος στο πλατό της πρωινής ενημερωτικής εκπομπής, μοιράστηκε την άποψη του για το περιστατικό στο κατάμεστο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου όπου αναρτήθηκε πανό με το σύνθημα «Βιαστής είναι» και όλοι οι θεατές ξέσπασαν σε χειροκροτήματα.

Ο – εκτός τόπου και χρόνου – δημοσιογράφος που ακόμα και στην παράσταση μιας αρχαίας τραγωδίας βλέπει… κομματικούς «στρατούς», σχολίασε: « Αν όλη αυτή η αντίληψη ΣΥΡΙΖΑ για τη δικαιοσύνη νομίζει ότι μπορεί έτσι να ακουμπήσει τους κεντρώους ψηφοφόρους, τι να πω…». Για να τον ρωτήσει τότε η δημοσιογράφος: «αυτοί εδώ που ανήρτησαν τα πανό είναι ΣΥΡΙΖΑ»;

Για να απαντήσει ο Άρης Πορτοσάλτε το ανυπέρβλητο: «Δεν ξέρω εάν είναι ακριβώς ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχει μια υποκινούμενη κατάσταση από τον Νάσο Ηλιόπουλο και λοιπούς, μια επιθετικότητα εναντίον της κ.Μενδώνη και μια αντίληψη για τη δικαιοσύνη η οποία θυμίζει ότι δεν στρίψαμε καλά τους αρμούς της εξουσίας και όταν θα έρθουμε θα είναι αλλιώς τα πράγματα».

Και ο δημοσιογράφος συνέχισε την διαστρεβλωμένη ανάγνωση των πραγμάτων, προσθέτοντας τα… fake news, πως η απόφαση αποφυλάκισης Λιγνάδη έγινε βάσει νόμου του ΣΥΡΙΖΑ. Ασφαλώς αυτό το επιχείρημα δεν έχει καμία ισχύ και καμία λογική, εφόσον έχει ξεκαθαριστεί πως το δικαστήριο δεν είχε καμία νομική «υποχρέωση» να αποφυλακίσει τον Λιγνάδη βάσει του νόμου Παρασκευόπουλου.

Εντοπίζοντας τους ανυπόστατους ισχυρισμούς, ο δημοσιογράφος Γιώργος Καραμέρος απάντησε στον κ. Πορτοσάλτε πως ο νόμος πάνω στον οποίο βασίστηκε η αναστολή εκτέλεσης της ποινής για τον καταδικασμένο για δυο βιασμούς ανηλίκων Δημήτρη Λιγνάδη, είναι σε ισχύ από το 2010.

Ακόμα και αν δεχθούμε το σενάριο πολιτικού… θρίλερ που «βλέπει» ο Άρης Πορτοσάλτε στις αντιδράσεις με τα πανό, και υποθέσουμε πως είναι υποκινούμενες, οι χιλιάδες κόσμου που χειροκρότησαν θερμά την ανάρτηση του εν λόγω πανό, ήταν και αυτοί… υποκινούμενοι; Τα αμέτρητα αγανακτισμένα σχόλια που φέρουν το θέμα στις πρώτες τάσεις του twitter από την περασμένη Τετάρτη, τα υποκινεί και αυτά ο… Νάσος Ηλιόπουλος;

Αντίθετα με τα όσα φαίνεται να πιστεύει ο κ. Πορτοσάλτε, ο κόσμος δεν είναι… αγέλη «ζώων» που χειραγωγούνται από το κάθε κόμμα. Και πόσο μάλλον διαθέτει ξεκάθαρη προσωπική κρίση, εφόσον έχει να αξιολογήσει ένα θέμα που δεν χωρά δεύτερη ανάγνωση: o κάθε βιαστής και ο κάθε παιδεραστής πρέπει να φυλακίζεται και να πληρώνει το ανάλογο τίμημα για τις ειδεχθείς πράξεις του. Τίμημα που να ικανοποιεί (κατά το βαθμό του εφικτού) το κοινωνικό αίσθημα δικαίου.

Πότε επιτέλους θα σταματήσουν κάποιοι να κρύβονται πίσω από το δάχτυλο τους, προκειμένου να μην πληγωθεί το επικοινωνιακό προφίλ της κυβέρνησης; Πότε θα βγούμε από τις νοσηρές αγκυλώσεις των κομματικών αντιπαραθέσεων και θα αναγνώσουμε την κοινωνική παρακμή μας, με αντικειμενική ματιά; Πότε θα κοιτάξουμε την ωμή πραγματικότητα; Είναι δυνατόν να φτάνουμε σε τέτοιο σημείο κατάντιας όπου να «ξεπλένονται» έμμεσα ακόμα και τα πιο φρικτά σεξουαλικά εγκλήματα;