Προκλητική Ντόρα Μπακογιάννη για Άγνωστο Στρατιώτη: «Δεν είναι για καντηλάκια του ΙΚΕΑ»

Άλλη μια προκλητικότατη δήλωση ήρθε να προστεθεί στην ανάλγητη «γραμμή» Μαξίμου για τις οικογένειες που διεκδικούν τη δικαίωση των θυμάτων στα Τέμπη με συγκεντρώσεις μπροστά από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.

Μετά τις αθλιότητες περί… «τσαντιριών» και «νεκρών που δεν έπεσαν για την πατρίδα», η Ντόρα Μπακογιάννη έκανε λόγο για… «καντηλάκια του ΙΚΕΑ», μιλώντας προφανώς απαξιωτικά για τα καντηλάκια που απλοί πολίτες ανάβουν γύρω από τα γραμμένα ονόματα των θυμάτων των Τεμπών, στην πλατεία της Βουλής.

Οι τραγικές αυτές δηλώσεις, γίνονται στα πλαίσια της προσπάθειας της κυβέρνησης να δικαιολογήσει την αντισυνταγματική τροπολογία που μετατρέπει σε άβατο για διαμαρτυρίες, τον χώρο μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη.

«Σε όλες τις χώρες του κόσμου, την ευθύνη την έχει το υπουργείο Εθνικής Άμυνας γιατί είναι για μνημείο για πεσόντες που έπεσαν για την πατρίδα. Μόνο εδώ έχουμε καταφέρει να τσακωνόμαστε για αυτό», είπε αρχικά η αδερφή του πρωθυπουργού και πρόσθεσε:

«Δεν καταλαβαίνω γιατί έχει γίνει θέμα αυτό. Είναι μνημείο για τους πεσόντες, όχι για τα Τέμπη. Αν ήταν για τα Τέμπη, θα ήθελα μνημείο και για το Μάτι και τη Μαρφίν. Ο κ. Δούκας έκανε μνημείο για τα Τέμπη. Άρα υπάρχει μνημείο που μπορεί κάποιος να πηγαίνει. Υπάρχει όμως μια διαφορά. Το να σκύψω το κεφάλι μου μπροστά στα ονόματα των νεκρών είναι μια πράξη που τη νιώθουμε όλοι.

Το να έχω όμως μια εικόνα με τα καντηλάκια του ΙΚΕΑ, με δεν ξέρω τι άλλο γύρω γύρω, σε ένα μνημείο, δεν είναι το ίδιο πράγμα».

Φαίνεται ότι η… κολωνακιώτικη αισθητική της Ντόρας Μπακογιάννη δεν της επιτρέπει να ανέχεται καντηλάκια του… ΙΚΕΑ μπροστά από τη Βουλή και εδώ – αν μη τι άλλο – ταιριάζει η σοφή παροιμία: «εδώ καράβια χάνονται – βαρκούλες αρμενίζουν». Άραγε η ιερότητα του Αγνώστου Στρατιώτη θίγεται από τα καντηλάκια που ανάβει ο κόσμος ή από την… πυρόσφαιρα της συγκάλυψης που κατακαίει το δίκαιο για ένα εθνικό έγκλημα όπως είναι τα Τέμπη;

Η Ντόρα Μπακογιάννη προσποιείται ότι δεν καταλαβαίνει πώς οι ειρηνικές διαμαρτυρίες για τα Τέμπη (και άλλα σοβαρά ζητήματα) δεν γίνονται με αντικείμενο τον Άγνωστο Στρατιώτη, αλλά για την παρουσία του κόσμου ενώπιον της Βουλής. Το επιχείρημα της κας Μπακογιάννη που λέει «γιατί να μην κάνουμε μνημείο για τα Τέμπη και τη Μαρφίν» μπροστά στη Βουλή, είναι εντελώς άτοπο, διότι ο αγώνας δικαίωσης για τα Τέμπη είναι μια κοινή λαϊκή κραυγή που περιλαμβάνει όλα τα κρατικά εγκλήματα.

Εάν απονεμηθεί αληθινή δικαιοσύνη για τα Τέμπη θα σημαίνει ότι θα έχουν παραμεριστεί όσοι υποσκάπτουν το έργο της και άρα θα ανοίξει ο δρόμος για τιμωρία όλων των διαχρονικών πολιτικών ευθυνών. Άλλωστε και οι ίδιες οι οικογένειες των θυμάτων των Τεμπών, με μπροστάρισσα τη Μαρία Καρυστιανού, έχουν δηλώσει επανειλημμένως ότι συμπαραστέκονται στον αδικαίωτο πόνο των οικογενειών από το Μάτι και τη Μάνδρα και θεωρούν ότι η μάχη για την αλήθεια είναι ένα κοινό τους μέτωπο.

Πάντως η κα Μπακογιάννη δεν είχε δείξει την ίδια ευαισθησία για τους συμβολισμούς όταν ο οδηγός υπηρεσιακού αυτοκινήτου της, σκότωσε τον 22χρονο Ιάσονα Λαλαούνη σε τροχαίο έξω από τη Βουλή και στη συνέχεια του επιβλήθηκε μια δικαστική ποινή – χάδι φυλάκισης 3 ετών με αναστολή. Γι’ αυτό το αδικαίωτο… καντηλάκι δεν πήρε θέση ποτέ η αδερφή του πρωθυπουργού, γιατί προφανώς για εκείνη, η «βιτρίνα» της Βουλής έχει μεγαλύτερη σημασία από τις αδικοσκοτωμένες ζωές…