Συγκλονιστική η Αναστασία Πλακιά: «2 χρόνια ζητάμε τη δικαίωση – Bρήκα τη δύναμη γιατί είδα ανθρώπους με μάτια βουρκωμένα»

Μία από τις μορφές που συγκίνησαν στις πανελλήνιες διαμαρτυρίες για τα Τέμπη, ήταν σίγουρα η κόρη του Νίκου Πλακιά, Αναστασία. Έχασε δύο αδερφές της, τη Θώμη και τη Χρύσα, αλλά και την ξαδέρφη της που ήταν συνονόματη, την Αναστασία.

Στη μεγαλειώδη συγκέντρωση για τα Τέμπη, η φλόγα του αγώνα για δικαίωση άναψε σε κάθε πόλη της Ελλάδας. Έτσι και στην Κέρκυρα, η Αναστασία εμφανίστηκε μπροστά στο συγκεντρωμένο πλήθος και με δάκρυα στα μάτια μίλησε για τους αγαπημένους της που έχασε. Με φωνή που λύγιζε από συγκίνηση, ευχαρίστησε τον κόσμο που τίμησε τη μνήμη των 57 ψυχών λέγοντας: «ευχαριστώ σε όσους ζητάτε το αυτονόητο. Δικαιοσύνη, σε 57. Σήμερα θα δώσουμε οξυγόνο σε όλους εκείνους που το στερήθηκαν για πάντα. Θώμη, Χρύσα, Αναστασία, αθάνατες».

Έχοντας το ίδιο αγωνιστικό φρόνημα με τον πατέρα της, η Αναστασία εμφανίστηκε σήμερα και σε τηλεοπτικό κανάλι για να καταθέσει την αγανάκτησή της. «Χθες, ήταν μία έντονη μέρα όπως άλλωστε είναι και τα δυο τελευταία χρόνια της ζωής μας. Δύο χρόνια τώρα ζητάμε δικαίωση. Σε άλλη χωρά αυτό είναι αυτονόητο, δεδομένο. Εδώ, επί δύο χρόνια αναζητούμε το ίδιο πράγμα. Είναι δυνατόν 2 χρόνια μετά να ζητάμε ακόμα δικαίωση;», είπε.

«Έχω χρησιμοποιήσει πολλές φορές και εγώ τρένο. Δεν πρόκειται να ξαναμπώ στο τρένο και φωνάζουμε να μην μπαίνει κανείς στην Ελλάδα, δεν υπάρχουν δομές» ανέφερε επίσης.

Όταν ρωτήθηκε για τα πλήθη λαού που συμμετείχαν στις συγκεντρώσεις, η Αναστασία Πλακιά ανέφερε ότι «χτες εξεπλάγην, δεν περίμενα τόσο κόσμο. Η οργή έκανε το κόσμο να κατέβει. Ο κόσμος ένιωσε ότι μπορεί να ήταν και αυτός μέσα στο τρένο ο ίδιος ή τα παιδιά τους».

Συγκινητικό είναι και το γεγονός ότι η μαζική κινητοποίηση του κόσμου, έδωσε και νέα «φτερά» στους συγγενείς να συνεχίσουν τον δύσκολο αγώνα τους. Η Αναστασία Πλακιά δεν είχε αναζητήσει ποτέ ως τώρα δημόσιο βήμα για να εκφράσει την αγανάκτησή της και όπως αποκάλυψε, της έδωσε ώθηση η συμπαράσταση του κόσμου.

«Τόσο καιρό δεν μιλούσα γιατί δεν ήμουν έτοιμη. Χθες βρήκα την δύναμη γιατί είδα ανθρώπους με μάτια βουρκωμένα. Πώς μπορώ να μη ευχαριστήσω τους ανθρώπους που ήρθαν να τιμήσουν τις αδερφές μου;» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Δίνει και αυτό μια έξτρα ακτίνα αισιοδοξίας, ότι όλο και περισσότεροι από τους συγγενείς βγαίνουν μπροστά για να σταθούν πλευρό – πλευρό με τους πολίτες. Έχουν όλα τα δίκια του κόσμου να μην το κάνουν λόγω του πένθους τους, αλλά παρόλα αυτά επιλέγουν να μπουν σε αυτόν τον ψυχοφθόρο αγώνα. Και το κάνουν για να δικαιωθούν οι άνθρωποί τους.

Αυτό που «βραχυκυκλώνει» την εξουσία, είναι ότι αυτή η μάχη δίνεται χωρίς καμία μικροπρεπή σκοπιμότητα. Με μόνο ζητούμενο να δικαιωθεί η μνήμη των αδικοσκοτωμένων. Και αυτό έχει «περάσει» απόλυτα στην ψυχολογία των Ελλήνων. Παρόλη την ανήθικη εκστρατεία αμαύρωσης των συγγενών από γνωστά και άγνωστα «τρολ», ο λαός δεν δίνει καμία σημασία. Γνωρίζει την αλήθεια και πορεύεται με αυτήν. Την αλήθεια της συγκάλυψης ενός εγκλήματος.

Για το «μπάζωμα» που έγινε στα Τέμπη, η Αναστασία Πλακιά υπογράμμισε με νόημα ότι «το μόνο που έγινε γρήγορα, ήταν στον τόπο του εγκλήματος. Το μόνο που κινήθηκε γρήγορα σε αυτή τη χώρα ποτέ, ήταν εκείνη την στιγμή, εκείνη την ημέρα εκείνο το βράδυ. Από εκεί και πέρα δύο χρόνια παλεύουμε».

Όσο για την απόφασή της να βγει μπροστά και να μιλήσει στους πολίτες της Κέρκυρας, η Αναστασία είπε:

«Το πήρα προσωπικά, ναι. Θέλω να ευχαριστήσω ξανά, εκείνους που ήταν χτες δίπλα σε εμένα και την οικογένεια μου, που βγήκαν στο δρόμο να φωνάξουν το ίδιο με εμάς. Δικαιοσύνη».