Σκάνδαλο υποκλοπών: Καθαρογράφηκε η απόφαση 1930 σελίδων και «δείχνει» ότι δεν αφορά μόνο ιδιώτες

Σε υπόθεση – βόμβα εξελίσσεται το θέμα των υποκλοπών, μετά και από την καθαρογραφή της απόφασης του Μονομελούς Πλημμελλειοδικείου Αθηνών όπου τα στοιχεία που συνάχθηκαν κάνουν το σενάριο της κρατικής εμπλοκής να δείχνει μονόδρομος για την πορεία της δικαστικής έρευνας.

Στις 1.930 σελίδες της καθαρογραμμένης απόφασης, ο πρόεδρος του δικαστηρίου Νίκος Ασκιανάκης στοιχειοθετεί ενδελεχώς τις αιτίες που οδήγησαν στην καταδίκη των τεσσάρων ιδιωτών (δύο ημεδαπών και ενός ζεύγους αλλοδαπών επιχειρηματιών), αλλά αναπτύσσει και τα τεκμήρια που συνηγορούν στη διενέργεια περεταίρω ερευνών για το ενδεχόμενο αδίκημα της κατασκοπείας μέσω του Predator.

Το κυριότερο στοιχείο που προκύπτει από τη δικαστική απόφαση και αποτελεί κόλαφο για την κυβέρνηση, είναι ότι σύμφωνα με τις καταθέσεις των μαρτύρων και των στοιχείων που παρουσιάστηκαν στη δίκη, διαφαίνεται ότι η ΕΥΠ είχε κοινό κέντρο δράσης με τους χειριστές και κατόχους του κακόβουλου λογισμικού.

Σε ένα από τα πιο ουσιαστικά αποσπάσματα της δικαστικής απόφασης αναφέρεται ότι:

«Ακόμη και οι μάρτυρες που κατέθεσαν για τη συμμετοχή προσώπων της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) στις ένδικες παρακολουθήσεις ανέφεραν για ενιαίο (κοινό) κέντρο συντονισμού, που δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει χωρίς τη σύμπραξη και συμβολή των κατηγορουμένων (υποδομή, τεχνογνωσία, εκπαίδευση, διαρκής υποστήριξη, πρόσβαση και πληροφόρηση των δεδομένων) αναδεικνύοντας έτσι τον πρωταγωνιστικό τους ρόλο στην εγκληματική δράση τους».

Επιπλέον σε άλλο σημείο ο αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών, Δημήτριος Παυλίδης, αποσαφηνίζει ότι το Predator ουδέποτε χρησιμοποιείται αυτοτελώς από ιδιώτες, αλλά τόσο στην περίπτωση της Ελλάδας – όσο και σε άλλες χώρες όπου έχει διακινηθεί το συγκεκριμένο λογισμικό, υπάρχει πάντα εμπλοκή της κρατικής εξουσίας:

«Σε όλο το μέγεθος της δικογραφίας και σε όλες τις μαρτυρικές καταθέσεις στην παρούσα δίκη, δεν αναφέρεται ποτέ και πουθενά να έχει πουληθεί Predator σε ιδιώτη, ή να έχει λειτουργήσει υπό τη σκέπη ιδιωτών, χωρίς τουλάχιστον γνώση ή ανοχή της κρατικής εξουσίας. Αυτό επιβεβαίωσε σε μεγάλο βαθμό και η κατάθεση στο παρόν δικαστήριο του πρώην υπαλλήλου της Ιntellexa, Παναγιώτη Κούτσιου, ο οποίος δήλωσε ότι κατά τη διάρκεια παρουσιάσεως μέρους του συστήματος σε ξένες χώρες, σε Ασία, Αφρική, Αμερική, αλλά ακόμη και Ευρώπη, πάντα εισέρχονταν σε κρατικά κτίρια συνοδεία αστυνομίας/στρατού/μυστικών υπηρεσιών», αναφέρεται συγκεκριμένα στην απόφαση.

Σε ένα άλλο ενδιαφέρον σημείο, ο αντιεισαγγελέας αναφέρει ότι «η δημιουργία και υποδομή του Predator προέρχεται από πρώην (με ερωτηματικό το πρώην) στελέχη ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών. Είναι στην ουσία το top mercenary spyware, ήτοι μισθοφορικό κατασκοπευτικό λογισμικό, και για αυτόν τον λόγο, εξ όσων είναι γνωστό, δεν κυκλοφορεί σε ιδιώτες, παρά μόνον διατίθεται προς πώληση σε συγκεκριμένες κρατικές υπηρεσίες (ούτε καν σε όλες τις κρατικές υπηρεσίες)».

Με το σκεπτικό της έδρας ότι παρακολουθούνταν θεσμικά πρόσωπα με πρόσβαση σε θέματα ύψιστης εθνικής ασφάλειας «μεταξύ των οποίων ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχαήλ Χρυσοχοΐδης, ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Νικόλαος Δένδιας, ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνος Φλώρος, ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας κ. Μιχαήλ Καραμαλάκης και άλλων Υπουργών που χειρίζονται καίρια χαρτοφυλάκια με κρατικά απόρρητα και μυστικές πληροφορίες αλλά και των απόρρητων κρατικών εγγράφων», κρίνεται επιτακτικά σκόπιμο να διερευνηθεί το αδίκημα της κατασκοπείας.

Η απόφαση του δικαστηρίου αποδυναμώνει έτι περεταίρω το αφήγημα του Μαξίμου περί αυτόνομων… ιδιωτών που υποτίθεται ότι ενεργούσαν… μόνοι τους, ενώ να υπενθυμίσουμε ότι προηγήθηκε το «χτύπημα» του ιδρυτή της Intellexa, Ταλ Ντίλιαν, ο οποίος δήλωσε ότι προμήθευε το Predator «μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου»…