Ο μόνος ρεμπέτης που έφυγε από «πρέζα»
Στα 32 του μόλις χρόνια… Άφησε αμανάτια υπέροχα τραγούδια.
Ο Ανέστος Δελιάς, Ανεστάκι και Αρτέμης για τους φίλους, γεννήθηκε το 1912 στη Σμύρνη.
Ήταν γιος του Παναγιώτη Δέλλιου, φημισμένου σαντουρίστα και ανιψιός του λαϊκού βιολιστή Μιχάλη Δέλλιου.
Στις 31 Ιουλίου 1944 ο Ανέστης Δελιάς θα βρεθεί νεκρός στο πεζοδρόμιο έξω από τη Βαρβάκειο. Θα τον μαζέψει το κάρο του Δήμου. Άδοξο φινάλε για τον προικισμένο μπουζουξή και συνθέτη αλλά και μέλος της ξακουστής «Τετράς του Πειραιώς» της πρώτης -επισήμως- κομπανίας με μπουζουκομπαγλαμάδες. Ήταν μόλις 32 ετών.
Δεν τον «έφαγε» η Κατοχή και η πείνα… Λέγεται πως η αγαπητικιά του, η «σκουλαρικού», πόρνη στους οίκους ανοχής στα Βούρλα τον μύησε και τον έθισε στα «σκληρά». Ο Στέλιος Κηρομύτης θα δηλώσει πως αυτή, με ένα χωνάκι από χαρτί, έριχνε την άσπρη σκόνη στα ρουθούνια του Δελιά την ώρα που αυτός κοιμόταν…
Ο Δελιάς παρότι πέθανε πολύ νέος, έδωσε το δικό του στίγμα στο λαϊκό τραγούδι, σε βαθμό που χαρακτήρισε την εξέλιξη της τεχνικής του μπουζουκιού και παράλληλα άφησε αμανάτια μερικά υπέροχα τραγούδια.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
