Κυριάκος Μητσοτάκης, ο δικαστής του κόσμου και η “σιωπή” για τη νομιμότητα

Υπάρχουν δηλώσεις που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν μιλάει πρωθυπουργός ευρωπαϊκής χώρας ή σχολιαστής διεθνούς τηλεοπτικού πάνελ που δεν έχει καμία ευθύνη για όσα λέει.

Και η τελευταία τοποθέτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για τον Νικολάς Μαδούρο  και τη κίνηση των ΗΠΑ που σχετίζεται με τη σύλληψή του, μοιάζει να ανήκει ακριβώς σε αυτή την κατηγορία.

Ο πρωθυπουργός δήλωσε χωρίς περιστροφές:

«Ο Μαδούρο προήδρευσε μιας βίαιης και κατασταλτικής δικτατορίας που έφερε αδιανόητο πόνο στον λαό της Βενεζουέλας. Το τέλος του καθεστώτος του προσφέρει νέα ελπίδα στη χώρα. Δεν είναι η ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών.»

Αν δεν είναι ώρα να μιλήσουμε για τη νομιμότητα, πότε είναι;

Ποιος αποφασίζει ότι “δεν είναι η ώρα” να μιλήσουμε για το αν μια ενέργεια είναι νόμιμη; Ο Μητσοτάκης; Η Ουάσιγκτον; Κάποια άτυπη “επιτροπή ηθικής” που λειτουργεί μόνο όταν βολεύει τις ισχυρές πλευρές;

Δηλαδή, όταν πρόκειται για πολιτικό αντίπαλο των ΗΠΑ, η νομιμότητα μπαίνει σε παρένθεση.

Όταν όμως μιλάμε για άλλες χώρες, άλλα καθεστώτα ή άλλες συγκρούσεις, τότε ξαφνικά θυμόμαστε το διεθνές δίκαιο, τις διαδικασίες, τους θεσμούς, τα δικαιώματα.

Μήπως; Η νομιμότητα είναι σημαντική μόνο όταν δεν εμποδίζει την πολιτική γραμμή.

Δικτάτορας ο Μαδούρο  “σιγή” για τις πράξεις των συμμάχων

Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι η Βενεζουέλα είναι παράδεισος δημοκρατίας.

Αλλά άλλο πράγμα η πολιτική κριτική, κι άλλο να υιοθετείς σχεδόν αυτούσια την αμερικανική αφήγηση και μετά να δηλώνεις ότι “δεν είναι η ώρα” να μιλήσουμε για το αν όσα έγιναν είναι νόμιμα.

Στην πράξη αυτό μεταφράζεται σε κάτι πολύ συγκεκριμένο:“Μην το ψάχνετε. Δεν μας νοιάζει. Αρκεί να έγινε.”

Και αυτή δεν είναι διπλωματία. Είναι πολιτική ευκολία.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν χρειάζεται να πείσει τον κόσμο, αρκεί να πείσει τους σωστούς

Η δήλωση μοιάζει γραμμένη για να ακουστεί σε συγκεκριμένα αυτιά: εκεί όπου το blunt statement θεωρείται αρετή, εκεί όπου η δήλωση πίστης στον ισχυρό σύμμαχο αξίζει περισσότερο από τη συνέπεια.

Διότι, αν είσαι πραγματικά υπέρ της δημοκρατίας και των θεσμών, δεν μπορείς να λες:

“Είναι δικτάτορας”
αλλά και ταυτόχρονα

“δεν είναι ώρα να μιλήσουμε για τη νομιμότητα των ενεργειών”.

Γιατί τότε καταλήγεις να λες ότι η δημοκρατία είναι σημαντική… μόνο όταν νικάει η πλευρά μας.

Η πιο επικίνδυνη φράση είναι η τελευταία

Η φράση «δεν είναι η ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητα» είναι από τις πιο ύπουλες στη διεθνή πολιτική.

Γιατί ξεπλένει τα πάντα χωρίς να παίρνει ευθύνη για τίποτα.

Και φυσικά, αν δεν είναι η ώρα τώρα, δεν θα είναι ποτέ.

Γιατί η νομιμότητα δεν είναι κάτι που το θυμόμαστε μετά την επιχείρηση, όπως δεν θυμόμαστε τη δικαιοσύνη μετά την καταδίκη.

Δείτε ό,τι νεότερο συμβαίνει εδώ!