Ο Τιάγκο έκανε ό,τι ήθελε κόντρα στη Γιουνάιτεντ

Ο μέσος των «ρεντς» συνέθεσε μια ποδοσφαιρική ραψωδία, απ’ αυτές που όταν βλέπεις, φωνάζεις αυθόρμητα «μεγαλείο».

Η Λίβερπουλ διέλυσε τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (4-0) και ο Τιάγκο Αλκάνταρα υπήρξε κομβικός ως προς αυτό, κάνοντας ένα εκπληκτικό παιχνίδι.

Το βλέμμα, πάντα εκφραστικό όσο μυριάδες λέξεις. Οι κάλτσες κατεβασμένες, α λα παλαιά, ένα μήνυμα προς τον αντίπαλο «φιλαράκο, δεν μπορείς καν να με κλωτσήσεις». Αυτή η καλώς εννοούμενη ποδοσφαιρική «αλητεία», αυτό είναι ο Τιάγκο.

Ένας εγκέφαλος στη μεσαία γραμμή, που σκέπτεται πολύ πιο γρήγορα από το μέσο όρο και εκτελεί πράγματα που η πλειονότητα των ποδοσφαιριστών δεν διανοούνται καν. Έτσι είναι, γι’ αυτό και τους του είδους του, τους αποκαλούμε «χαρισματικούς». Από πλευράς τεχνικής κατάρτισης, δεν έχει ταίρι. Κολλάει την μπάλα στα πόδια, μοιράζει με ακρίβεια κομπιούτερ.

Παίκτης-ορχήστρα

Κατά το (ήταν κάποτε ένα) ντέρμπι με τους «κόκκινους διαβόλους», το ταλέντο του Ισπανού χαφ όρισε σε μεγάλο βαθμό το σενάριο της σαρωτικής τεσσάρας. Μια εκπληκτική εμφάνιση, απ’ αυτές που μένουν στη μνήμη και γίνονται υλικό για μελλοντική αφήγηση. «Θυμάσαι τότε που…» και πάει λέγοντας.

Ο τρόπος που ο 31χρονος χαφ κατεύθυνε το παιχνίδι, η αντίληψη του για την αυξομείωση του ρυθμού, όλα ήταν βγαλμένο από το εγχειρίδιο του πώς πρέπει να παίζει ένας σύγχρονος μέσος. Παίκτης-ορχήστρα, ο ορισμός. Τακτικά, άγγιξε το τέλειο, ενώνοντας απαράμιλλα τεχνική, ουσία και ταχύτητα. Στα 80 λεπτά που αγωνίστηκε (ένας μυϊκός τραυματισμός δεν τον άφησε να το πάει ως το τέλος) έκανε το «Άνφιλντ» να χειροκροτεί ασταμάτητα, τον Γιούργκεν Κλοπ να χαμογελάει διάπλατα.

Το ισοδύναμο με χίλιες λέξεις, standing ovation, όταν ο Τιάγκο βγήκε αλλαγή:

 

Στα 7 χρόνια του στην Μπάγερν Μονάχου (2013-20), ο Τιάγκο και έλαβε και δεν έλαβε την αναγνώριση που του άξιζε. Επειδή ήταν καταχωρημένος ως παίκτης του Πεπ (Γκουαρντιόλα), ήταν η πρώτη μεταγραφή αυτού όταν πήγε στο Μόναχο, μετά το περίφημο «Τιάγκο ή τίποτα» που είχε πει στους Ούλι ΧένεςΚαρλ-Χάιντς Ρουμενίγκε στην αρχική συζήτηση που έκαναν για μεταγραφικά.

Οι φαν των Βαυαρών ωστόσο, ποτέ τους δεν αγάπησαν πραγματικά τον Καταλανό τεχνικό, δεν κόλλησαν ως νοοτροπίες, ως ύφος και φιλοσοφία περί του αθλήματος. Ο Ισπανός μέσος ήταν το εξ αντανακλάσεως θύμα αυτής της περίεργης σχέσης. Παρότι συνέχισε αρκετά χρόνια στο Μόναχο μετά τη φυγή του νυν κόουτς της Μάντσεστερ Σίτι, ουδέποτε έβγαλε τελείως από πάνω του την ταμπέλα.

Διασκεδάστε υπεύθυνα

Οι άνθρωποι της γερμανικής ομάδας πάντως, δεν ήθελαν με τίποτα να τον χάσουν. Γιατί κατανοούσαν στο 100% πόσο πολύτιμος είναι. Σεβάστηκαν, όμως, εν τελει την επιθυμία του να βιώσει κάτι διαφορετικό. Η Premier League ήταν πάντα ο μεγάλος του «νταλκάς». Πιστός στο μότο που τον εμπνέει. Μια φράση που του έλεγε πάντα ο πατέρας του, επίσης επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. «Diversión con responsibilidad». «Διασκέδασε υπεύθυνα», θα το μεταφράζαμε. Αυτό ορίζει τη σκέψη του, εντός και εκτός γηπέδου.

Το ποδοσφαιρικό DNA του συνιστά μια μίξη κουλτουρών, ισχύς εν τη ενώσει. Το αλέγρο που πηγάζει από τις βραζιλιάνικες ρίζες του. Η τεχνική κατάρτιση από το πώς διδάχτηκε το άθλημα στη μεγάλη της Μασία σχόλη, στα χρόνια που από εκεί έβγαινε μόνο «χρυσός» Η πειθαρχία και η προσήλωση στο transition των Γερμανών. Στην Αγγλία, προσέθεσε το να μάθει να χειρίζεται την ένταση στο τέρμα, τον κολασμένο ρυθμό, όλα είναι ένα level εκεί πάνω, σε κάθε τομέα.

Ο ίδιος κατανόησε γρήγορα ότι αφού δεν είναι τόσο γρήγορος όσο η πλειονότητα των περισσότερων σύγχρονων ποδοσφαιριστών, πρέπει να προσαρμοστεί. Έγινε συνεπώς πιο γρήγορος από όλους τους άλλους στη σκέψη. Το ποδόσφαιρο εξελίσσεται, όποιος δεν ακολουθεί μένει πίσω. Και ο Τιάγκο ποτέ δεν ξέμεινε να βλέπει κανενός την πλάτη.

Με τον Τιάγκο στο 100% ίσως και να μην είναι ουτοπία

«Είναι ένας καλός παίκτης. Πιο σωστά ένας παγκόσμιας κλάσης παίκτης. Απλώς πρέπει να διασφαλίσουμε ότι θα είναι διαθέσιμος για όσο το δυνατόν περισσότερα παιχνίδια. Είναι πολύ επικίνδυνος για τον αντίπαλο με την μπάλα στα πόδια, αλλά και χωρίς αυτήν», έλεγε μετά ο Κλοπ.

Περισσότερο όμως, μιλούσαν τα μάτια του. Λες και έβγαζαν… καρδούλες για τον «μαέστρο» του! Με το όνειρο (ουτοπία;) του Quadruple πάντα στο τραπέζι για τη Λίβερπουλ, ο Γερμανός κόουτς χρειάζεται έναν Τιάγκο στο 100%. Δηλαδή τον Τιάγκο που είδαμε χθες.