Η Ρίβερ Πλέιτ πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος Αργεντινής και οι ευρωπαϊκοί πάγκοι περιμένουν τον Μαρσέλο Γκαγιάρδο.

Η Ρίβερ Πλέιτ πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος Αργεντινής και οι ευρωπαϊκοί πάγκοι περιμένουν τον Μαρσέλο Γκαγιάρδο.

Το θρυλικό και πολυτραγουδισμένο Μονουμεντάλ είχε γεμίσει περίπου δύο ώρες πριν τη σέντρα του ματς με την Ράσινγκ Κλουμπ τα ξημερώματα της Παρασκευής (26/11) για την Ευρώπη.

Οι 70.000 τυχεροί περίμεναν καρτερικά την στιγμή που η αγαπημένη τους Ρίβερ Πλέιτ θα έβαζε και τυπικά την τελευταία σφραγίδα στην κατάκτηση του φετινού πρωταθλήματος. Του πρώτου από το 2014 και 37ου στην ιστορία του τεράστιου αυτού κλαμπ.

Καμία άλλη ομάδα στην Αργεντινή δεν έχει περισσότερα πρωταθλήματα. Η μισητή αντίπαλος Μπόκα Τζούνιορς έχει 34.

Τα 7 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα στην Αργεντινή ήταν πολλά για τους «Μιγιονάριος». Από τη σεζόν που επέστρεψε από την περιπέτεια στη δεύτερη κατηγορία πριν 8 χρόνια, είχε κατακτήσει μόλις ένα.

Φέτος, όμως, δεν άφηνε κανένα περιθώριο.

Ήταν μια καλοδουλεμένη μηχανή, που ο Γκαγιάρδο είχε δουλέψει αμέτρητες ώρες μαζί της στην προπόνηση.

Το 4-1-3-2 του 45χρονου προπονητή, παρουσιάζεται στο χορτάρι σε μια μορφή, που δύσκολα βλέπεις και στην Ευρώπη.

Αν η Ρίβερ Πλέιτ έπαιζε στην Ευρώπη, ο Γκαγιάρδο θα ήταν ήδη στη λίστα με τους πιο επιδραστικούς τεχνικούς αυτή τη στιγμή για το σπορ.

Μια ομάδα, που έτρεχε ασταμάτητα, που ο χαφ έπαιρνε την μπάλα από τα στόπερ και οι επιλογές του ήταν ήδη πολλές. Παιχνίδι από τα άκρα που έσπαγε τις αντίπαλες άμυνες και φουλ μπακ που ανεβαίνουν ακόμα και στο 90’.

Η Ρίβερ Πλέιτ νίκησε τη Ράσινγκ Κλουμπ με 4-0 και κατέκτησε τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος το πρωτάθλημα. Σε 22 ματς, είχε μόλις δύο ήττες, έχει ήδη 12 βαθμούς διαφορά από τις Ταγέρες και Ντιφένσα που είναι στη δεύτερη θέση και ατενίζει με εριστικό ύφος το +16 που έχει από τη μισητή Μπόκα που είναι μόλις 5η.

Η σεζόν ήταν ονειρική για τη μεγάλη Ρίβερ Πλέιτ που εκτός των άλλων κατάφερε με τη διοίκηση του Ροδόλφο Ντ΄Ονόφριο να μπει και πάλι σε φυσιολογικά πλαίσια.

Αλλά και να πείσει για το πρότζεκτ της πρώην και νυν διεθνείς όπως οι Αρμάνι, Μαϊδάνα, Πόντσιο (δεν έφυγε και ποτέ ουσιαστικά), Ματίας Σουάρες, Πινόλα και φυσικά ο σπουδαίος Έντσο Πέρες να επιστρέψουν στο ρόστερ και να πανηγυρίσουν μαζί της.

 Ο επιθετικός των 25 εκατομμυρίων ευρώ

 Σε κάθε ποδοσφαιρική αργεντίνικη ιστορία υπάρχει ένας νέος Μαραντόνα, Μέσι, Μπατιστούτα, έτσι και στη φετινή Ρίβερ Πλέιτ υπάρχει ένας 21χρονος στράικερ που πλέον τιμάται στα 20-25 εκατομμύρια ευρώ.

Ο Ζουλιάν Αλβάρες έχανε τον χρόνο μέσα στο γήπεδο ταλαιπωρούμενος κυρίως ως winger, έως ότου ο Γκαγιάρδο πήρε την απόφαση και δε σήκωνε κουβέντα.

«Θα παίζεις στην κορυφή πάει και τελείωσε».

Ο νεαρός, που πρόσφατα μπήκε στη λίστα της Ρεάλ Μαδρίτης φυσικά, τον αποζημίωσε με μυθικά νούμερα στη φετινή Superliga Argentina.

18 παιχνίδια βασικός, 17 γκολ.

Η Ευρώπη φαντάζει ως το πεπρωμένο του για να αποδειχθεί αν θα μιλάμε για τον επόμενο Λαουτάρο Μαρτίνες ή για ένα μεγάλο χαμένο ταλέντο τύπου Ντάριο Μπενεντέτο ή Τζόναταν Καγιέρι. Βέβαια, αυτοί έπαιζαν στην Μπόκα.

Ο Γκαγιάρδο και η Ευρώπη

Και αν για τον Ζουλιάν Αλβάρες η Ευρώπη φαντάζει ως το πεπρωμένο του, ο Μαρσέλο Γκαγιάρδο το έχει ήδη φρενάρει αρκετές φορές. Με 12 τίτλους ως προπονητής της Ρίβερ Πλέιτ είχε ήδη ανακηρυχθεί ως ο κορυφαίος όλων των εποχών. Μα τι τιμή. Πάνω και από τον θρυλικό Άνχελ Λαμπρούνα ή τον Ραμόν Ντίας, το απόλυτο τοτέμ του πάγκου των «Μιγιονάριος».

Είχε κατακτήσει τα πάντα, το Κύπελλο Αργεντινής, το Σούπερ Κόπα και φυσικά τα 2 Κόπα Λιμπερταδόρες. Ναι, το ένα ήταν στους αλησμόνητους τελικούς με την Μπόκα Τζούνιορς το 2018, με το δεύτερο να γίνεται στο Μπερναμπέου.

Του έλειπε όμως το πρωτάθλημα.

Ήθελε πρώτα να κατακτήσει αυτόν τον τίτλο που του έλειπε ως τεχνικός με την αγαπημένη του Ρίβερ (μόνο με τη δική της φανέλα έχει παίξει σε τρεις θητείες στην Αργεντινή).

Ακόμα και όταν τον προηγούμενο μήνα βρέθηκε στην πρώτη θέση της λίστας για τον πάγκο της Μπαρτσελόνα, ο Γκαγιάρδο ήταν ανένδοτος.

Σπουδαίο ποδοσφαιρικό 10άρι με παρουσία στη Γαλλία με Μονακό και Παρί ήταν φανερό πως η οξυδέρκειά του θα τον έκανε σπουδαίο προπονητή.

Δεν είναι ο νέος Σιμεόνε, πολύ περισσότερο γιατί η ποδοσφαιρική του φιλοσοφία είναι διαφορετική.

Ο «Τσόλο» βρίσκει τη χαρά και το αποτέλεσμα στην άμυνα και την σκληράδα, αντίθετα ο Γκαγιάρδο υμνεί την επίθεση, τις ευκαιρίες και τα γκολ.

Λογικό! Όπως μάθει κανείς.

Η Ευρώπη, πλέον, τον περιμένει, το άφησε να εννοηθεί και ο ίδιος κρατώντας επιτέλους το Κύπελλο του πρωταθλητή στα χέρια του. Αυτό που είχε αφήσει πέρυσι στα χέρια της Μπόκα, όταν η Ρίβερ στις τρεις τελευταίες αγωνιστικές τα έκανε όλα λάθος. Έναν τίτλο που άξιζε από πέρυσι.

Ο Μαρσέλο Γκαγιάρδο είναι το επόμενο μεγάλο προπονητικό πρότζεκτ.

Ίσως οι φίλαθλοι από την Ευρώπη να ανυπομονούν περισσότερο, ακόμα και από τον ίδιο.