Εικόνες που παγώνουν το αίμα. Εικόνες που εύχεσαι να είναι ψέμα. Ο Κρίστιαν Έρικσεν να καταρρέει και να πέφτει αναίσθητος στον αγωνιστικό χώρο. Σοκ...

Εικόνες που παγώνουν το αίμα. Εικόνες που εύχεσαι να είναι ψέμα. Ο Κρίστιαν Έρικσεν να καταρρέει και να πέφτει αναίσθητος στον αγωνιστικό χώρο. Σοκ...

Εικόνες που παγώνουν το αίμα. Εικόνες που εύχεσαι να είναι ψέμα. Ο Κρίστιαν Έρικσεν να καταρρέει και να πέφτει αναίσθητος στον αγωνιστικό χώρο. Σοκ…

Ελάχιστα λεπτά αφότου είχε διαφανεί ξεκάθαρα ότι κάτι πολύ κακό και σοβαρό είχε συμβεί, οι υπόλοιποι Δανοί διεθνείς σχημάτισαν έναν κύκλο γύρω από τον πεσμένο στο έδαφος, Κρίστιαν Έρικσεν. Επειδή δεν άντεχαν να κοιτάνε, αλλά για να κρατήσουν ιδιωτικές τις στιγμές που οι γιατροί πάλευαν για να τον κρατήσουν στη ζωή. Μία ασπίδα προστασίας, σώμα και ψυχή. Ομάδα, με όλη τη σημασία της λέξης.

Πού μπαίνει το όριο;

Μέσα στο τεράστιο σοκ του γεγονότος, ένα μεγάλο θέμα γεννήθηκε στα social media – και όχι μόνο: Έπρεπε ή όχι να σταματήσει η τηλεόραση να δείχνει πλάνα; Το ζήτημα είναι ηθικό, όσο και ανθρώπινο. Υπάρχει η τάση σε πολλούς να θέλουν να κοιτάξουν μέσα από την κλειδαρότρυπα στη ζωή των διάσημων ή όταν συμβαίνει κάτι «μεγάλο» ως γεγονός. Ως ένα βαθμό, είναι και κατανοητό. Όλοι είμαστε περίεργοι, όλοι θέλουμε να μάθουμε τι γίνεται, οι περισσότεροι, ευτυχώς, καλοπροαίρετα. Όμως γίνεται να ισχύει το ίδιο όταν έχουμε να κάνουμε με ένα ζήτημα ζωής και θανάτου; Συνεχίζει δηλαδή να υπερισχύει αυτό που έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε «ενημέρωση του κοινού»; Πρέπει μήπως να μπούμε στη θέση του σκηνοθέτη, που και αυτός μες την αμηχανία δεν ξέρει τι να κάνει; ‘Η αντίθετα έχουμε να κάνουμε με κανιβαλισμό; Με την απόλυτη αδιακρισία, που ξεπερνάει τα όρια;

Προστατέψτε τους!

Και κάτι γενικότερο, που θα πρέπει να μπει στην ατζέντα συζήτησης το συντομότερο δυνατό: Είναι απαραίτητο να μπει ένα τέλος σε αυτό το εξοντωτικό πρόγραμμα αγώνων. Σε αυτό το «παίξτε και μη μιλάτε» που επιβάλλεται ως συνθήκη στους ποδοσφαιριστές από την UEFA και όχι μόνο, στο «the show must go on»; Είναι άνθρωποι όχι ρομπότ. Η υγεία των παικτών πρέπει να είναι η No1 προτεραιότητα. Προστατεύοντάς τους, προστατεύεις και το σπορ σε τελική ανάλυση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Euro 2020 – Τζανλουίτζι Ντοναρούμα: Η αδρεναλίνη στα ύψη!

Euro 2020: Τα έξι «διαμαντάκια» που περιμένουμε να… λάμψουν!