Η Γαλλία ήταν κακή κόντρα στην Ουγγαρία και το τελικό 1-1 ντύνει με πέπλο αμφιβολίας την προοπτική της σε αυτό το τουρνουά. Για πρώτη φορά.

Ο υπέρμετρος ενθουσιασμός που γέννησε η επιστροφή του Καρίμ Μπενζεμά. Τα αλαζονικά σχόλια δημοσιογράφων και οπαδών του στιλ «ποιος θα μας νικήσει», ως και η συνήθως μετρημένη «L’ Equipe» το έκανε σύνθημα και πρωτοσέλιδο. Η αποθέωση για το 1-0 επί της Γερμανίας, παρότι δύσκολα τεκμηριωνόταν κυριαρχική εμφάνιση. Μπορεί να πέσει η Γαλλία θύμα του ίδιου της του (κακού) εαυτού; Να κάνει το λάθος να πιστέψει ότι αρκεί κάτι λιγότερο από το 100% για να φτάσει στην κατάκτηση του τροπαίου; Το 1-1 με την Ουγγαρία σίγουρα (πρέπει να) προβληματίζει τους παγκόσμιους πρωταθλητές.

Το διαχρονικό πρόβλημα

Κυρίως επειδή επιβεβαιώνει μια διαχρονική δυσκολία απέναντι στις κλειστές άμυνες. Είναι το σπάνιο όσο και πλούσιο ατομικό ταλέντο και όχι κάτι δουλεμένο που δίνει συνήθως τη λύση σε τέτοιες περιπτώσεις. Κάτι που σίγουρα δεν τιμά τον Ντιντιέ Ντεσάν έπειτα από 9 χρόνια στο τιμόνι. Καθόλη την προπονητική του καριέρα ο «Ντεντέ» έχει υπάρξει μάλλον εύκολος στο να τον κατανοήσει κανείς. Αναγνωρίσιμο συντηρητικό στιλ, ξεκάθαρη αμυντικογενής ιδέα. Αυτοσχεδιασμοί, αποφάσεις εν θερμώ, δεν είναι αυτό(ς). Οτιδήποτε κάνει αποτελεί προϊόν πρότερης μακροσκελούς σκέψης και βαθιάς ανάλυσης. Κάποια στιγμή, το 2018, ο Γάλλος εκλέκτορας άρχισε να εκπλήσσει. Φιλάθλους, δημοσιογράφους, τους παίκτες του, τον ίδιο του τον εαυτό. Καμία βεβαιότητα δεν υπήρχε ως προς το τι τακτική θα επιλέξει. Έλεγε μάλιστα τότε «Πεποιθήσεις έχω, ακλόνητες. Όχι και βεβαιότητες». Ήταν, τελικά, παροδικό, στάχτη στα μάτια. Γρήγορα επέστρεψε σε αυτό που ξέρει, σε αυτό που τον εκφράζει. Τζογαδόρος δεν ήτανε ποτέ. Και το αποτέλεσμα τον δικαίωσε, αφού η Γαλλία κατέκτησε το Μουντιάλ. Όμως, καινούριους «φίλους» δεν έκανε…

Δικαιολογείται να… μην δικαιολογείται

Επιστρέφοντας στο σήμερα και στο δείγμα με την Ουγγαρία, ο μόνος λόγος που δεν έχασαν οι «τρικολόρ» είναι επειδή μια στιγμή αρκεί, τόσο ποιότητα που διαθέτουν. Όχι επειδή κυνήγησαν κάτι συντεταγμένα και με σχέδιο. Παβάρ και Βαράν ήταν εκτός τόπου και χρόνου, ο Πογκμπά είναι απορίας άξιο πόσο αλλοπρόσαλλος αγωνιστικά μπορεί να γίνει, ο Μπενζεμά έχει πολύ άγχος να τα πάει καλά και έχει μπλοκάρει. Μόνο ο Εμπαπέ στάθηκε στο ύψος των απαιτήσεων, ενώ ο Γκριεζμάν είχε την οξύνοια να είναι εκεί που έπρεπε όταν έπρεπε. Τα «έκανε ζέστη», «μας επηρέασε το γεμάτο γήπεδο, είχαμε ξεμάθει» και «το τερέν ήταν σκληρό» που ειπώθηκαν μετά από τους Γάλλους διεθνείς στέκουν ίσως ως δικαιολογίες, αλλά δεν θα έπρεπε να λέγονται από μια ομάδα που έχει κάνει σημαία της το «όχι δικαιολογίες» προς όσους αντιπάλους την έχουν κατά καιρούς κατηγορήσει για το αγωνιστικό της στιλ. Από μια ομάδα που έχει τέτοιο ρόστερ. Η Γαλλία παραμένει φαβορί, στα χαρτιά. Αλλά θα πρέπει να ανεβάσει κατά πολύ την απόδοσή της προκειμένου να φτάσει ξανά πρώτη στον τερματισμό, όπως δηλαδή το 2018 στη Ρωσία. Και να έχουμε πάντα κατά νου ότι τα νοκ άουτ είναι συχνά άλλη διοργάνωση.

Αγοράστε το Sportimekids και τον Super οδηγό για το Euro 2020 online. Με την αγορά 3 προϊόντων και πάνω – δωρεάν έξοδα αποστολής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Euro 2020: Τι σου συμβαίνει Χάρι Κέιν;

Εθνική Γαλλίας: Γράφει ιστορία ο Γκριεζμάν!

Ο Αλεξάντερ Ίσακ δεν είναι ο «νέος Ζλάταν», αλλά… σολάρει καταπληκτικά!