Η ΑΕΚ μοιάζει απροστάτευτη και το θέμα είναι τι κάνει στην πράξη γι’ αυτό

Ακόμα ένα παιχνίδι, το 4ο φετινό στο πρωτάθλημα της Super League 1, που η ΑΕΚ μπορεί να φωνάζει για τη διαιτησία.

Είχαν προηγηθεί αυτά στη Λάρισα, με την Κηφισιά και το πρόσφατο με τον Παναιτωλικό. Στην εξίσωση προστέθηκε και το ματς με τον ΟΦΗ στην Κρήτη. Κι αν για το γκολ του Γιόβιτς, το σπρώξιμο του Μουκουντί μπορεί να μπει σε debate, αυτό του Ζοάο Μάριο αφήνει άπαντες με την απορία.

Γιατί και πως.

Το ζήτημα είναι πως η ΑΕΚ φαίνεται απροστάτευτη μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Πως με το παραμικρό οι διαιτητές, μπορούν να αποφασίσουν εναντίον της. Και επίσης το θέμα είναι τι κάνει για αυτό.

Έχουν υπάρξει διαρροές, πως θα πάει ή έχει ήδη πάει στην ΟΥΕΦΑ. Καλό φαίνεται σαν πλάνο. Αλλά στην πράξη δε φαίνεται να αλλάζουν πολλά. Τη δεδομένη χρονική στιγμή τουλάχιστον.

Μέσα σε όλα, ο ανταγωνισμός δείχνει να αντιμετωπίζει τέτοια θέματα πιο δραστικά. Επικοινωνιακά τουλάχιστον σίγουρα. Αντίθετα, η ΑΕΚ επιλέγει ένα δρόμο ακόμα, που δε δείχνει και την απόλυτη πυγμή.

Ασαφείς ανακοινώσεις και σποραδικές ατάκες δεν καθησυχάζουν. Τουλάχιστον τον κόσμο της, που είναι στα… κάγκελα για αυτό το θέμα. Της αντιμετώπισης από τη διαιτησία. 

Φυσικά θα πρέπει να τονιστεί πως την στρατηγική την επιλέγει η διοίκηση και μόνο. Εκεί πρέπει να στρέφονται τα βλέμματα. Όλα αυτά δημιουργούν έξτρα πίεση. Γιατί προστίθενται και στην αγωνιστική εικόνα. Που δεν βγάζει εικόνα επιβολής. Η ΑΕΚ δεν παίζει καλό ποδόσφαιρο. Φάνηκε και στα ντέρμπι με ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό πως ακόμα είναι πίσω.

Στα ζητήματα της αγωνιστικής έντασης. Ή του συνόλου. Λογικό εν μέρει μια και είναι ομάδα, που ακόμα ο νέος προπονητής προσπαθεί να χτίσει.

Κι όλα αυτά σε ένα ματς, όπως αυτό με τον ΟΦΗ, που δεν ήταν κακή. Ήταν κυρίαρχη, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο. Δεν απειλήθηκε από τον αντίπαλο και έφτασε στη νίκη δίκαια. Αν όμως είχε μετρήσει το γκολ του Ζοάο Μάριο, μάλλον θα ήταν όλα πιο εύκολα.