Νίκος Νταμπίζας: Η δήλωσή του μετά την αποχώρηση από τον ΟΦΗ είναι δείγμα ποδοσφαιρικού πολιτισμού

Ο Νίκος Νταμπίζας και ο ΟΦΗ δε συνεργάστηκαν για μεγάλο διάστημα. Αλλά η δήλωσή του μετά την αποχωρησή του σχολιάστηκε μόνο θετικά.

Οι δύο πλευρές έμειναν μαζί ούτε 5 μήνες. Πολύ μικρό το χρονικό διάστημα. Και για να φανεί έργο αλλά και να κερδίσει το κλαμπ. Αυτό, που έκανε εντύπωση πάντως ήταν η δήλωση του πρώην πλέον Sports Director των Κρητικών.

Με σεβασμό στην ομάδα αλλά και στο διάστημα που συνεργάστηκαν οι δύο πλευρές. Ο Νταμπίζας βέβαια ήταν μέλος ενός κλαμπ που εδώ και καιρό το πάει αλλιώς. Από τη συνηθισμένη Ελληνική ποδοσφαιρική λογική. Ο ΟΦΗ άσχετα από τα αποτελέσματα είναι εδώ και καιρό σύλλογος, που βγάζει προς τα έξω ποδοσφαιρικό ήθος.

Σε αυτό το πλαίσιο ήταν και το αντίο του πρώην Αθλητικού του Διευθυντή.

Για την ιστορία, η δήλωση του Νίκου Νταμπίζα μετά την αποχώρησή του από τον ΟΦΗ.

«Έπειτα από την κοινή λύση της συνεργασίας μου με την ΠΑΕ ΟΦΗ θα ήθελα αρχικά να αναφέρω ότι ήταν τιμή και χαρά μου να εργαστώ στη συγκεκριμένη ομάδα.

Δυστυχώς το project που παρουσιάσαμε τον Ιούνιο, όχι μόνο δεν ολοκληρώθηκε, αλλά σχεδόν δεν άρχισε, καθώς το καλοκαίρι υπήρχε ήδη σε εξέλιξη ένας δεδομένος σχεδιασμός από τον κ. Ράσταβατς, τον οποίο σεβάστηκα και υλοποιήσαμε από κοινού. Θεωρώ μάλιστα ότι τα αποτελέσματα των λιγοστών επιλογών μας θα κριθούν σε βάθος χρόνου.

Προφανώς για να οδηγηθούμε σ’ αυτή την απόφαση, δεν καταφέραμε να ευθυγραμμιστούμε ως οργανισμός στη μεθοδολογία του σύγχρονου ποδοσφαίρου.

Αυτό όμως αποτελεί μέρος της ποδοσφαιρικής μας πραγματικότητας, γι’ αυτό και ⁠⁠φεύγω όπως ακριβώς ήρθα. Με τις ίδιες αρχές που πρεσβεύω, όπως αυτές τονίστηκαν στην έναρξη της συνεργασίας μας.

Με την Ευθύνη να με οδηγεί πάντα, σε μια, δεδομένα, δύσκολη αρχή της φετινής σεζόν. Ήμουν πάντα μέσα στην κερκίδα, ανάμεσα στους Ομιλήτες, είτε το αποτέλεσμα ήταν θετικό, είτε αρνητικό.

Από τον Ιούνιο ο οργανισμός του ΟΦΗ ήταν η δεύτερή μου οικογένεια, γι’ αυτό και θέλω να τους ευχαριστήσω όλους. Από τον Πρόεδρο, τον Ηλία, τον Σάββα, τη Θεανώ, τον Μανώλη, τους προπονητές, το ιατρικό επιτελείο, τους φροντιστές, τους ποδοσφαιριστές μας (από τον Βενιαμίν Λευτέρη ως τον Χουάν, τον πρεσβύτερό μας), μέχρι όλους τους εργαζόμενους στο ΒΑΚ για την καθημερινή μας συνύπαρξη.

Αν κάποιον έθιξα, ειλικρινά απολογούμαι. Οι προθέσεις μου είχαν πάντα σκοπό τη βελτίωση μας σε όλους τους τομείς.

Κλείνοντας θα ήθελα να ευχηθώ να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος στον Χρήστο Κόντη και στο επιτελείο του, οι οποίοι πρεσβεύουν ένα σύγχρονο μοντέλο προπονητικής φιλοσοφίας, ώστε να μπορέσουν να συνεισφέρουν στο να επιστρέψει η ομάδα εκεί που ιστορικά ανήκει.

Με σεβασμό

Νικος

Νταμπιζας».