Ο Βάντις Οτζίτζα Οφόε έχει βρει την υγειά του στη Γάνδη

Ο 32χρονος Βέλγος μέσος δεν πέρασε καλά στο λιμάνι και μόνο όταν γύρισε στην πατρίδα του, βρήκε ξανά τον εαυτό του.

Στην Ghelamco Arena, απόψε (22:00), ο Βάντις Οτζίτζα Οφόε θα είναι η «ελληνική» νότα της Γάνδης στη ρεβάνς με τον ΠΑΟΚ.

Κάποιοι (θα) τα πάνε καλά, άλλοι άσχημα. Κάποιους θα τους «φεσώσουν» και θα γίνουν έξαλλοι. Αρκετοί θα γκρινιάξουν για καθυστερήσεις στις πληρωμές ή για την ανοργανωσιά. Αλλά δύσκολα βρίσκεις ξένο ποδοσφαιριστή να πει πως δεν του αρέσει η ζωή στην Ελλάδα.

Ο Βάντις, πάντως, ήταν ένας από αυτούς. Η εξαίρεση. Που, το ξέρουμε, επιβεβαιώνει τον κανόνα. Ποτέ του δεν γούσταρε πραγματικά (σ)τα μέρη μας. Ενώ γρήγορα βρέθηκε να μην έχει στήριγμα τον προπονητή (Μπέσνικ Χάσι) που τον είχε διαλέξει για τον Ολυμπιακό.

Η ληστεία που του… έκλεψε τη χαρά

Το σημείο μη επιστροφής ήταν η μέρα που έπεσε θύμα διάρρηξης. Προφανώς και ληστείες δεν γίνονται μόνο στην Ελλάδα, αλλά με δεδομένη τη ψυχολογία του ήταν το «ως εδώ και μη παρέκει» για τη χώρα μας. Η γυναίκα του, τρομαγμένη, γύρισε στο Βέλγιο. Αυτός ξέμεινε δώθε ξενερωμένος. Κάνοντας διάφορα πιθανά και απίθανα όπως τότε που πήγε για…εμφύτευση μαλλιών και μετά δεν έκανε προπόνηση επειδή, όπως έλεγε, τον πονούσε το κεφάλι του.

Θα τα είχε πάει καλύτερα στο λιμάνι αν ήταν λιγότερο παρορμητικός; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει, αλλά αν δει κανείς το σύνολο της ως τώρα καριέρας του, θα διαπιστώσει πως η έλλειψη υπομονής φρέναρε κατά πολύ την εξέλιξή του.

Οφόε, ο ανυπόμονος και «εύθραυστος»

Αρχής γενομένης από το πώς έφυγε από την Άντερλεχτ. Πρώτα του βήματα, πλήρως υποσχόμενα. Ο νεανικός ενθουσιασμός μπλέχτηκε με τη φιλοδοξία, τα καλά λόγια που άκουγε από παντού τον έκαναν να τη «δει». Άρχισε να ζητάει πολλά, σίγουρα περισσότερα από όσα δικαιούταν βάσει ηλικίας και πεπραγμένων. Το Αμβούργο, που μόλις είχε αποκτήσει τότε τον -κολλητό φίλο και πρότυπό του- Βενσάν Κομπανί από τους «μοβ», του έκανε πρόταση. Την αποδέχτηκε.

Στη Γερμανία όμως, τίποτα δεν ήταν όπως το φανταζόταν. Η αποτυχία ήταν μεγάλη, η προσγείωση σκληρή. Του έκανε εν τέλει καλό, τον ταρακούνησε. Αποφάσισε να γυρίσει στη βάση του. Αλλά όχι ξανά στις Βρυξέλλες. Η επιλογή του ήταν η Κλαμπ Μπριζ. Έξι σεζόν έκατσε στη «Βενετία του Βορρά». Βρήκε αγωνιστική και ψυχολογική ισορροπία. Μόνο που παραλλήλως συναντήθηκε και με την κατάρα του: τους τραυματισμούς.

Τον πήγαν συχνά πίσω, τον έκαναν να αναβάλει συνεχώς το βήμα παραπάνω. Το 2015 αποφάσισε ότι έπρεπε να αλλάξει περιβάλλον, κι ας περνούσε καλά. Το ‘θελε τόσο, που δέχτηκε να πάει στην Championship, στη Νόριτς. Από τα «καναρίνια» πέρασε και δεν ακούμπησε. Ξανά οι τραυματισμοί, εφιαλτική συντροφιά. Ούτε ο δανεισμός του στη Ρόδεραμ βοήθησε.

Η αναγέννηση στην Πολωνία και το πισωγύρισμα στην Ελλάδα

Το καλοκαίρι του 2016, πήγε στη Λέγκια αποδεχόμενος το κάλεσμα του Μπέσνικ Χάσι – ναι, νάτος πάλι. Ελάχιστοι περίμεναν ότι στη Βαρσοβία θα αναγεννιόταν. Πόσο μάλλον όταν λίγο καιρό αργότερα απολύθηκε ο Αλβανός κόουτς. Τελικά όμως, ήταν αυτό που χρειαζόταν. Αναδείχτηκε MVP του πολωνικού πρωταθλήματος. Παίζοντας με όρεξη, φαντασία, διαύγεια και… υπομονή.

O Ολυμπιακός ακολούθησε και όπως καλά ξέρουμε όλοι, δεν ήταν αυτό που φανταζόταν καμία από τις δύο πλευρές όταν τα μίλησαν και τα συμφώνησαν. Παρά την καλή εκκίνηση, με δυνατές εμφανίσεις με Παρτιζάν και Ριέκα για το Champions League. Συνολικά, ο Βέλγος χαφ κατέγραψε 28 συμμετοχές με απολογισμό 4 γκολ και 3 ασίστ με την ερυθρόλευκη φανέλα πριν μετά από μόλις ένα χρόνο, αποχωρήσει.

Προφήτης στον τόπο του

Βαλίτσες ανά χείρας και πίσω ξανά στην πατρίδα του. Γάνδη. Η ομάδα της πόλης που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Και κοίτα να δεις, κόντρα στο γνωστό ρητό, αυτός τα κατάφερε κι έγινε… προφήτης στον τόπο του. Θα του άρεσε φανταζόμαστε αν το άκουγε με αυτήν την έκφραση, είναι, βλέπετε, πιστός Καθολικός.

Στα παπούτσια του έχει γραμμένη στα λατινικά την έκφραση «Με το Θεό ως οδηγό μου», ενώ το ρητό που του αρέσει περισσότερο από τη Βίβλο είναι το «Μπορώ να κάνω τα πάντα μέσω του Χριστού που μου δίνει δύναμη». Προσεύχεται επίσης πάντα μόλις ξυπνάει το πρωί, στα αποδυτήρια και μόλις μπει στον αγωνιστικό χώρο. Ποτέ για να ζητήσει νίκη. Μόνο για να αποφύγει κάποιον τραυματισμό.

Ο εμπειρίες του Οφόε με ΠΑΟΚ

Πολυπράγμων (έχει κάνει ήδη διάφορες επιχειρηματικές κινήσεις, ενώ είναι μεγάλος λάτρης της τέχνης), ο 32χρονος Οτζίτζα Οφόε θέλει να κρεμάσει τα παπούτσια του στα «βουβάλια». Στο σπίτι του, με την οικογένεια και τους φίλους του, όπως του αρέσει, έτσι όπως νιώθει άνετα. Αρκετά πιστεύει πως ταξίδεψε σαν άλλος (ποδοσφαιρικός) νομάς.

Τη σεζόν του στην Ελλάδα, μόνο μια φορά αντιμετώπισε πρακτικά τον Δικέφαλο του βορρά. Στις 22/10/2017. Βγήκε νικητής (1-0). Στο β’ γύρο, ήταν το περίφημο και αλησμόνητο ματς που δεν έγινε ποτέ λόγω του ρολού που έπεσε στον Όσκαρ Γκαρθία και κατοχυρώθηκε με 3-0 στα χαρτιά υπέρ των «ερυθρολεύκων».

Οπότε το 1-0 στην Τούμπα την προηγούμενη Πέμπτη (10/3) ήταν η πρώτη του ήττα κόντρα στους «ασπρόμαυρους». Απειλεί σήμερα, πως θα ρεφάρει. Όντας ο μπροστάρης μιας ομάδας που όπως λέγαμε στο Sportime πριν από μια εβδομάδα είναι κάτι σαν καθρέφτης του ΠΑΟΚ.