Πετρούνιας: Έχω προσφέρει την ψυχή μου στην Ελλάδα, θέλω να αγωνιστώ εδώ με δάκρυα στα μάτια (video)
Ο Λευτέρης Πετρούνιας μίλησε για τους στόχους του, το 9ο ευρωπαϊκό χρυσό και το μεγάλο του παράπονο να αγωνιστεί σε μεγάλη διοργάνωση στην Ελλάδα.
Ο Λευτέρης Πετρούνιας μίλησε στην ΕΡΤ με αφοπλιστική ειλικρίνεια για τους στόχους του, τη σχέση του με τους κρίκους, τον προπονητή του, την οικογένειά του και το μεγάλο του παράπονο. Να αγωνιστεί σε μεγάλη διοργάνωση μπροστά στους Έλληνες φιλάθλους.
Ο τρεις φορές Ολυμπιονίκης και ένας από τους κορυφαίους αθλητές στην ιστορία της ενόργανης γυμναστικής έκανε πρόβα το νέο του πρόγραμμα στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στη Μίκρα και έχει ήδη στο μυαλό του το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Ζάγκρεμπ τον Αύγουστο.
«Είμαι ένας αθλητής που δεν σταματάω να προσπαθώ ποτέ. Έτσι έμαθα και ως άνθρωπος, στα πάντα στη ζωή μου», είπε ο Πετρούνιας.
Παραδέχθηκε ότι δεν ήταν ακόμη απόλυτα έτοιμος, αλλά εξήγησε πως το πρόγραμμα δουλεύεται με στόχο το Ευρωπαϊκό.
«Δεν ήμουνα απόλυτα έτοιμος για αυτό το πρόγραμμα. Σαφέστατα και το προετοιμάζουμε για το Ευρωπαϊκό. Το 5.70 σαν βαθμό δυσκολίας θα το εκτελέσω μέχρι το Ευρωπαϊκό 50 φορές. Αυτή η μία φορά που σήκωσε το χέρι όμως να το δείξω στους κριτές και μπροστά στον κόσμο είναι που θα κάνει τη διαφορά».
Ο μεγάλος του στόχος στο Ζάγκρεμπ είναι ξεκάθαρος. Θέλει το 9ο χρυσό του σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και θέλει ξανά τον μεγάλο ανταγωνισμό με τον Αντέμ Ασίλ.
«Το Ζάγκρεμπ το περιμένω με ανυπομονησία. Αφενός γιατί το Ευρωπαϊκό συνήθως είναι Απρίλιο και τώρα έχω αναγκαστεί να περιμένω μέχρι τον Αύγουστο. Αφετέρου γιατί στον επόμενο αγώνα που θα αντιμετωπίσω τον Αντέμ Ασίλ, θα τον αντιμετωπίσω έχοντας χάσει από τον Αντέμ Ασίλ την τελευταία φορά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και θέλω πολύ να ξαναμετρηθούμε».
Ο Πετρούνιας μίλησε και για τον προπονητή του, Δημήτρη Ράφτη, τον οποίο αποκάλεσε μαέστρο.
«Ο Δημήτρης Ράφτης είναι μαέστρος, κυριολεκτικά», είπε. Και όταν άκουσε ότι τα μετάλλια του προπονητή του δύσκολα θα τα φτάσει, απάντησε με χιούμορ και σεβασμό: «Αυτό είναι μία πραγματικότητα. Θα πρέπει να αλλάξω προπονητή. Κάτι το οποίο δεν θα το κάνω ποτέ στη ζωή μου».
Για τους κρίκους, η φράση του ήταν απλή και καθαρή.
«Αγαπάω πάρα πολύ τους κρίκους. Νιώθω πανευτυχής όταν είμαι σε θέση να κάνω κρίκους χωρίς να πονάω και χωρίς να ταλαιπωριέμαι».
Ο 36χρονος πρωταθλητής δεν έκρυψε ότι το τίμημα της κορυφής είναι βαρύ.
«Η επιτυχία έχει πολύ ακριβό ενοίκιο και το ενοίκιο είναι η καθημερινή δουλειά. Μόνο έτσι συνεχίζουμε. Μόνο έτσι μπορούμε να έχουμε συνεχόμενες επιτυχίες, δουλεύοντας κάθε μέρα».
Ακόμη και το 2030 δεν το αποκλείει, αν το σώμα του αντέχει και αν μπορεί να κερδίζει.
«Αν το 2030 τα χέρια μου με κρατάνε και κρίνω πως ο ανταγωνισμός είναι όπως είναι σήμερα, δηλαδή μπορώ να τους κερδίσω, ενδέχεται να μπορούσα να ξαναεπιστρέψω. Η Μπάιλς το έχει κάνει δύο φορές. Δεν έχω να ζηλέψω τίποτα από την Μπάιλς. Γιατί να μην το κάνω και εγώ;».
Και πρόσθεσε με σιγουριά: «Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να φτάσω σε κάποιο σημείο που να μην μπορώ να πρωταγωνιστώ. Δεν έχει φτάσει αυτή η ώρα. Είμαι πιο δυνατός από ποτέ».
Το πιο δυνατό κομμάτι της εξομολόγησης ήρθε όταν μίλησε για την Ελλάδα. Ο Πετρούνιας έχει αγωνιστεί σε όλο τον κόσμο, αλλά όχι σε μεγάλη διοργάνωση μπροστά στο ελληνικό κοινό. Και αυτό το έχει παράπονο.
«Έχω προσφέρει την ψυχή μου στη χώρα μου και στο εθνόσημό μου και στους Έλληνες. Ζηλεύω και τον Μίλτο και τον Εμμανουήλ Καραλή, που είναι φίλοι μου», είπε.
Στη συνέχεια αποκάλυψε τι είπε στους ανθρώπους της ελληνικής γυμναστικής.
«Έπιασα τον Βασίλη Τζολακίδη και τον Νίκο Προβιά και τους είπα, παιδιά δεν θα σας ξαναμιλήσω ποτέ αν δεν καταφέρουμε να διεκδικήσουμε ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη χώρα μας πριν σταματήσω».
Ο μεγάλος του πόθος είναι το Ευρωπαϊκό του 2028 να γίνει στην Ελλάδα, λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες.
«Το έχω παράπονο. Δεν είναι κρίμα; Έχω πάει σε όλο τον πλανήτη. Έχω ταξιδέψει σε 60 με 70 χώρες και έχω κάνει αγώνες σε όλες αυτές τις χώρες. Γιατί να μην διεκδικήσουμε κάτι και εδώ, αφού υπάρχει ανταπόκριση; Ο κόσμος θέλει να το δει. Εμείς μπορούμε να το διοργανώσουμε».
Και έκλεισε αυτή τη σκέψη με την εικόνα που ο ίδιος ονειρεύεται.
«Θέλω να πιστεύω ότι δύο μήνες πριν τους Ολυμπιακούς του Λος Άντζελες, που θα είμαι στην καλύτερη φόρμα της ζωής μου, θα αγωνιστώ στη χώρα μου μπροστά στους Έλληνες, ίσως και για τελευταία φορά σε Ευρωπαϊκό, με δάκρυα στα μάτια, να φέρω το 11ο».
Ο Πετρούνιας μίλησε και για την κόρη του, που έκανε τα πρώτα της βήματα στην ενόργανη και κατέκτησε τα πρώτα της μετάλλια. Θυμήθηκε όμως και τη στιγμή που τα παιδιά του είδαν ότι ο μπαμπάς μπορεί και να χάνει.
«Πριν ένα χρόνο σε έναν αγώνα έβαλα τα χέρια μου κάτω και βγήκα τέταρτος. Δοκίμαζα κάτι καινούργιο. Εκλαίγανε, γιατί δεν είχανε συνηθίσει ότι ο μπαμπάς χάνει κιόλας. Οπότε μπήκα σε μια διαδικασία να τους εξηγήσω ότι στη ζωή κερδίζουμε, χάνουμε και αυτό συμβαίνει συνέχεια».
Στάθηκε ακόμη στη ζωντανή κάλυψη του Πανελληνίου Πρωταθλήματος από την ΕΡΤ και ευχαρίστησε δημόσια για τη στήριξη.
«Καταφέρατε κάτι πολύ όμορφο για εμάς. Θέλουμε να προβάλλουμε το άθλημα της γυμναστικής όλο και περισσότερο. Το έχουμε ανάγκη οι αθλητές και σας ευχαριστούμε που είστε δίπλα μας».
Ο Πετρούνιας δεν ξέχασε και δύο πρόσωπα που σημάδεψαν την ελληνική ενόργανη. Τον Ιωάννη Μελισσανίδη και τον Θανάση Καπνίδη.
«Σε μία εποχή που η Ρωσία και όλα τα κράτη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης ήταν πανίσχυρα, δεν υπήρχε περίπτωση να καταφέρεις να τρυπώσεις ανάμεσά τους ως αθλητής. Και ο Γιάννης όχι απλώς τρύπωσε, τους κέρδισε κιόλας», είπε για τον Μελισσανίδη.
Για τις απώλειες του χώρου, ανέφερε: «Όλοι δυσκολευτήκαμε με την απουσία και του Θανάση Καπνίδη και του Αλέκου Ιακωβίδη. Είναι δύο πρόσωπα που σημαίνουν γυμναστική για εμάς».
Ο Λευτέρης Πετρούνιας μπαίνει στη σεζόν με καθαρό στόχο, μεγάλο κίνητρο και την ίδια δίψα που τον κράτησε τόσα χρόνια στην κορυφή. Το Ζάγκρεμπ είναι ο πρώτος σταθμός. Το μεγάλο όνειρο όμως είναι να ακουστεί ο εθνικός ύμνος στην Ελλάδα, μπροστά στους Έλληνες.
