«Ήταν δύσκολοι καιροί. Από παιδί, έγινα άνδρας. Τόσο γρήγορα. Ωρίμασα απότομα, γιατί έτσι έπρεπε…. Έπρεπε να γίνω η πατρική φιγούρα που έλειπε από το σπίτι μου. Η μητέρα μου φρόντισε να μη λείπει τίποτα από εμένα και τον αδερφό. Δύο μεγάλα παιδιά…». Άστους να λένε πως η ζωή είναι μόνο (για το) μπάσκετ. Είναι κάτι … Συνεχίστε να διαβάζετε το Ζακ ΛεΝτέι: Αγωνίζεται για τη φαμίλια του, τα ανοικτά γήπεδα της… κόλασης και τον Θεό!.