Την ώρα που οι λαοί στενάζουν κάτω από το βάρος ασήκωτης φορολογίας, οι ισχυροί της γης θησαυρίζουν αποθηκεύοντας πλούτο σε οικονομικούς «παραδείσους».

Την ώρα που οι λαοί στενάζουν κάτω από το βάρος ασήκωτης φορολογίας, οι ισχυροί της γης θησαυρίζουν αποθηκεύοντας πλούτο σε φορολογικούς «παραδείσους».

Το  τεράστιο σκάνδαλο παγκόσμιας κλίμακας με τα Pandora papers, έρχεται να συμπληρώσει μια μακρόχρονη σειρά από «διαρροές» και αποκαλύψεις (Panama Papers, Λίστα Λαγκάρντ, LuxLeaks, WikiLeaks, Paradise Papers κλπ.) που αποδεικνύουν πως όλοι οι λαοί ζούμε σε έναν πλανήτη «δύο ταχυτήτων».

Άλλο ένα οικονομικό σκάνδαλο μεγατόνων

Μια χούφτα άνθρωποι παγκοσμίως θησαυρίζουν κρυφά, υπεράνω νόμων και ο υπόλοιπος απλός λαός στενάζει κάτω από το βάρος των φόρων, των εξονυχιστικών ελέγχων του κράτους και παλεύει για να ξεφύγει από το όριο της φτώχειας, ενώ η «ελίτ» διακινεί μαύρο χρήμα σε φορολογικούς παραδείσους μη δίνοντας λογαριασμό σε κανέναν.

Στα 12 εκατομμύρια έγγραφα και τα συνολικά 3 TB δεδομένα που δίνονται στη δημοσιότητα από έρευνα της Διεθνούς Κοινοπραξίας Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ), περιλαμβάνονται τοπ παγκόσμια ονόματα της πολιτικής σκηνής (πάνω από 400 πολιτικοί), πασίγνωστοι καλλιτέχνες, δικαστές και κρατικοί λειτουργοί, επιχειρηματίες και η λίστα δεν έχει τελειωμό.

Το ζήτημα είναι κυρίως ταξικό

Πέρα και πίσω από την ίντριγκα του θέματος με ηχηρά ονόματα εντός λίστας που «πουλάνε», πρόκειται για ένα βαθιά ταξικό θέμα. Οι φόροι συνεχώς αυξάνονται για τον απλό πολίτη και την ίδια στιγμή υπάρχει μια «ελίτ» που χρησιμοποιεί ένα παγκόσμιο δίκτυο offshore εταιριών για να κρύβουν πακτωλούς μαύρου χρήματος και να διαχειρίζονται κρυφά τις αμύθητες περιουσίες τους.

Ένα δίκτυο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από ανθρώπους της «ελίτ» για λόγους αποφυγής φόρων, μέχρι και ως «πλυντήριο» για χρήμα που προέρχεται από αξιόποινες πράξεις. Οι «διαρροές» που γίνονται κατά καιρούς, προκαλούν τριγμούς σε κυβερνήσεις και ασφαλώς πολλές φορές είναι κατευθυνόμενες, αφού δεν υπάρχει χώρα που να μην εμπλέκεται σε τέτοια σκάνδαλα. Και σίγουρα οι λίστες τέτοιου είδους είναι ένας καλός «μοχλός» πίεσης ή και καταστροφής της δημοφιλίας των εμπλεκομένων.

Και πέρα, μακριά από τον αδιαφανή και δύσοσμο κόσμο της «ελίτ», υπάρχει ο απλός λαός που βρίσκεται στο μικροσκόπιο των παγκόσμιων αρπακτικών. Αντιμέτωπος με συνεχείς μειώσεις συντάξεων και μισθών. Με στερήσεις δικαιωμάτων. Με υπέρογκες φορολογίες. Συνθλίβεται με μνημόνια που αποφασίζονται από πάμπλουτους γραφειοκράτες που (πολλοί από αυτούς) φοροδιαφεύγουν. Καλούνται να «βάλουν» πλάτη στο χρέος της χώρας τους και κάποιοι άλλοι θησαυρίζουν πίσω από την πλάτη τους. Μεταθέτουν τις ευθύνες στον πολίτη που μετράει και το τελευταίο ευρώ, λέγοντας πως «μαζί τα φάγαμε».

Άλλη μια λίστα φοροφυγάδων – Και τι έγινε;

Και τα «papers» δεν έχουν τελειωμό. Βγαίνουν στην επιφάνεια κάποια σήμερα, ξεχνιούνται και σε μερικό καιρό εμφανίζονται καινούργια. Και τίποτα δεν αλλάζει. Οι πλούσιοι συνεχίζουν να πλουτίζουν και οι φτωχοί να φτωχαίνουν. Δεν βλέπουμε ούτε ένα οικονομικό σκάνδαλο από αυτά που βγαίνουν στην επιφάνεια, να αποφέρει ουσιαστικά αποτελέσματα, κυρώσεις και ποινές, πάρα μόνο κάποιες σποραδικές «απώλειες» αυτού του σκοτεινού συστήματος, για επικοινωνιακούς λόγους, δηλαδή να καταλαγιάσει για λίγο η οργή των λαών.

Στην Ελλάδα δε, τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Εδώ δεν υπάρχει καν πολιτικός πολιτισμός και ευθιξία για τέτοια θέματα. Διάφορα ονόματα φιγουράρουν σε λίστες κατά καιρούς και δεν παραιτείται κανείς, ούτε για δείγμα. Σε άλλες χώρες, μετά από παρόμοιες αποκαλύψεις έχουν πέσει ακόμα και κυβερνήσεις. Εδώ, στη μπανανία, δεν υπάρχει κουλτούρα τέτοια που να αναγκάσει κάποιον να σηκωθεί από την καρέκλα του. Άπαξ και κάθισε, αυτό ήταν. Κόλλησε. Δεν ξεκολλάει με τίποτα, ακόμα και αν γίνει παγκόσμιο βούκινο. Μιλάμε για πολιτικό στάτους αφρικανικών καθεστώτων.

Δεν υπάρχει θέληση για αλλαγή

Η γη συνεχίζει να γυρίζει με το παράνομο χρήμα της «ελίτ» να κυκλοφορεί κάτω από το τραπέζι και θα συνεχίσει να το κάνει, γιατί αυτό εξυπηρετεί το παγκόσμιο σύστημα. Υπάρχουν πλέον τα μέσα για παρακολούθηση και εντοπισμό όλων των παράνομων κινήσεων σε λογαριασμούς offshore, όλων των φοροφυγάδων. Αυτό που δεν υπάρχει είναι η πολιτική βούληση σε παγκόσμιο επίπεδο. Εκεί έγκειται και η υποκρισία. Υπάρχει άπλετη θέληση για να «ξεζουμιστούν» οι απλοί βιοπαλαιστές, άλλα τα γιγαντιαία διαπλεκόμενα συμφέροντα του 2% που κυβερνά τον κόσμο θα παραμένουν στο απυρόβλητο.

Το θέμα δεν είναι τόσο αν ο τάδε πολιτικός βρίσκεται ή δεν βρίσκεται στην λίστα. Το θέμα είναι πως ο υπόλοιπος κόσμος που δεν συμμετέχει σε αυτό το βρώμικο διεθνές παιχνίδι χρήματος, βρίσκεται στη «μαύρη λίστα»…