Πολυδάμας, το άνθος της σοφίας

Ένα ενδιαφέρον άρθρο για τον Πολυδάμα έγραψε η Ιωάννα Κ. Λάππα, η οποία είναι μαθήτρια Α' Γυμνασίου. Αξίζει να διαβαστεί:

«Ο Πολυδάμας ήταν ένας Έλληνας ήρωας του Τρωικού πολέμου, με καταγωγή από την Δαρδανία και ήταν ένα από τα τρία παιδιά του ιερέα των Δελφών Πάνθου και της Προνόμης, κόρης του Κλυτίου ή της Φρόντιδας. Αδελφοί του ήταν ο Υπερήνωρ και ο Εύφορβος. Ήταν συνομήλικος του Έκτορα, γεννημένοι την ίδια ακριβώς ημέρα και γι’ αυτό είχαν συνδεθεί με εγκάρδια φιλία.

Σύμφωνα με μεταγενέστερους μυθογράφους, κατά μια εκδοχή ο Πολυδάμας είχε συνοδέψει τον Πάρη στην Σπάρτη και τον είχε βοηθήσει στην αρπαγή της Ελένης. Κατά την διάρκεια του Τρωικού πολέμου, όμως, είχε προτείνει να επιστρέψουν την Ελένη, προκειμένου να αποφύγουν την τελική καταστροφή.

Ήταν γενναίος πολεμιστής, με προστάτη τον ίδιο τον Απόλλωνα. Συμμετείχε συχνά στις μάχες, κατά την διάρκεια των οποίων πλήγωσε τον Βοιωτό Πηνέλαο και φόνευσε τους Αχαιούς Προθοήνορα, Μηκιστέα και Ώτο, ενώ σώθηκε από τον Απόλλωνα, όταν κινδύνεψε να φονευθεί από τον Αχαιό Μέγη. Πολλές φορές συμβούλευε τον Έκτορα και μάλιστα τον κατηγορούσε ότι είναι πεισματάρης, αλλά εκείνος του ανταπέδιδε τις κατηγορίες, χαρακτηρίζοντάς τον άδικα ως δειλό.

Λέγεται ότι ο Πολυδάμας είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του την μαντική του ικανότητα και την σωφροσύνη, για την οποία διακρινόταν ανάμεσα στους Τρώες. Ωστόσο, τότε ήταν δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ σωφροσύνης και μαντικής ικανότητας, διότι ενίοτε και το συμπέρασμα που προέκυπτε από τον έλλογο υπολογισμό των δεδομένων θεωρούταν ως μαντεία.

ΕΔΩη συνέχεια του άρθρου.