Γιατί το Ιράν δεν χτύπησε στην Κρήτη την Αμερικανική Βάση της Σούδας;

Την ώρα που όλος ο πλανήτης παρακολουθεί τις εξελίξεις μετά την απάντηση του Ιράν στις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ένα ερώτημα αιωρείται στην Ανατολική Μεσόγειο: γιατί το Ιράν δεν στόχευσε τη Βάση της Σούδας στην Κρήτη, μία από τις σημαντικότερες αμερικανικές υποδομές στην περιοχή; Η αλήθεια είναι πιο σύνθετη απ’ όσο δείχνει.

Το Ιράν δεν έχει τη δυνατότητα να χτυπήσει οπουδήποτε θέλει. Οι πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς που είχε, έχουν πληγεί σοβαρά τα τελευταία χρόνια από ακριβή χτυπήματα του Ισραήλ στις υποδομές παραγωγής τους. Όσο εντυπωσιακή κι αν είναι η εικόνα πυραύλων που σκίζουν τον ουρανό, η Σούδα απέχει 2.500 χιλιόμετρα από την Τεχεράνη. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείς να την απειλήσεις χωρίς να ρισκάρεις αποτυχία – ή χειρότερα, να ξεγυμνωθείς στρατιωτικά.

Το δεύτερο – και ίσως πιο κρίσιμο – είναι ότι η Σούδα δεν είναι απλώς βάση. Είναι κλειδωμένη μέσα σε ένα αμυντικό πλέγμα με συστήματα αεράμυνας, ναυτικά ραντάρ, και διασύνδεση με ΝΑΤΟϊκές δομές από Πορτογαλία έως Αλεξανδρούπολη. Αν έπεφτε εκεί έστω και ένας πύραυλος, ο κόσμος δεν θα μετρούσε «θύματα» αλλά «ώρα αντίστροφης μέτρησης» για παγκόσμια ανάφλεξη.

Κι όμως, το Ιράν μπορούσε να κάνει κάτι που να ακουστεί. Και το έκανε. Εκτόξευσε 6–19 πυραύλους κατά της αμερικανικής βάσης al-Udeid στο Κατάρ. Αλλά το πιο εντυπωσιακό ήταν ότι προειδοποίησε εκ των προτέρων. Διπλωματικά, σχεδόν ευγενικά. Για να μη σκοτωθεί κανείς. Ήθελε να δείξει αντίδραση – αλλά όχι να ξεκινήσει πόλεμο.

Η Αθήνα το παρακολουθούσε όλα αυτά ώρα με την ώρα. Το ΚΥΣΕΑ συνεδρίασε, ο πρωθυπουργός συνομίλησε με τον Αλ Σίσι της Αιγύπτου, και η Ελλάδα δήλωσε πως δεν βρίσκεται στο στόχαστρο. Όχι μόνο γιατί δεν απειλεί κανέναν, αλλά γιατί το Ιράν ξέρει ότι η Σούδα είναι κόκκινη γραμμή για τον πλανήτη – όχι μόνο για την Ουάσιγκτον.

Η απόφαση του Ιράν ήταν πιο πολιτική απ’ ό,τι στρατιωτική. Το μήνυμα που ήθελε να στείλει δεν ήταν “θα χτυπήσω και στην Κρήτη”, αλλά “μπορώ να χτυπήσω, αν θελήσω, αλλά σήμερα κρατάω την ισορροπία”. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα μένει απέξω. Αν ο Περσικός γίνει πολεμικό πεδίο, τότε και οι ενεργειακές ροές, και οι μεταναστευτικές πιέσεις, και οι τουριστικές ισορροπίες – όλα περνούν ξανά από τη χώρα μας.

Γι’ αυτό και όσο δεν πέφτει πύραυλος στη Σούδα, δεν σημαίνει πως δεν πέφτει σκιά.