Μέσα στον ενθουσιασμό για την Εθνική του Πογέτ, να μην ξεχάσουμε Κωνσταντέλια, Δουβίκα και Φορτούνη

Η Εθνική Ελλάδας του Πογέτ μπορεί να έχασε από τη Γαλλία, αλλά είναι σαφές πως βαδίζει σε έναν πολύ καλό δρόμο. Η νίκη επί της Ιρλανδίας και η παρουσία στο Παρίσι απέδειξαν περίτρανα πως έχει μπει το νερό στ’ αυλάκι για να επιστρέψει η Ελλάδα στις μεγάλες διοργανώσεις. Μην ξεχάσουμε μέσα στο κλίμα ενθουσιασμού όμως τους Δουβίκα, Κωνσταντέλια και Φορτούνη.

Αρχικά, η κριτική είναι πιο εποικοδομητική όταν γίνεται τις καλές μέρες. Αυτές οι μέρες είναι πολύ καλές για την Εθνική Ελλάδας. Ειδικά, μετά την παρουσία της απέναντι στην Εθνική Γαλλίας στο Παρίσι. Βέβαια, εκτός από θετικές κρίσεις υπήρξαν και μερικές «φωνές» αντιρρήσεων για την ατολμία που απέδειξε η Ελλάδα απέναντι στους Γάλλους.

Κόντρα στη Γαλλία, αυτών των παικτών, το να ξεμυτίσεις μοιάζει αυτοκτονικό. Παρότι, η τέχνη της επίθεσης είναι που θαυμάζεται στο ποδόσφαιρο. Το να αμυνθείς καλά αποτελεί (επίσης) τέχνη. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα αμύνθηκε εξαιρετικά και για αρκετά μεγάλη διάρκεια. Μάλιστα, οι τακτικές προσαρμογές του Πογέτ ήταν φοβερές ακόμα κι όταν η ομάδα του Ουρουγουανού κόουτς έμεινε με δέκα παίκτες.

Γενικότερα όμως. Η Ελλάδα κέρδισε στον Φάρο το Γιβραλτάρ, νίκησε εντός την Ιρλανδία και έχασε με το μίνιμουμ στην έδρα της Γαλλίας. Με άλλα λόγια, η Εθνική ποδοσφαίρου είναι 100% μέσα στον βαθμολογικό προγραμματισμό της και με πειστική απόδοση. Μέσα σε αυτόν τον ενθουσιασμό όμως, ας μην ξεχάσουμε τους Φορτούνη, Κωνσταντέλια και Δουβίκα.

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΔΩΡΟ ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ!

Ο Πογέτ και οι κλήσεις/επιλογές που δεν παίρνει

Για τον Κώστα Φορτούνη έχει χυθεί πολύ μελάνι. Η Εθνική Ελλάδας θα ήταν ακόμα καλύτερη αν είχε στο ρόστερ της τον ποιοτικότερο Έλληνα ποδοσφαιριστή. Ακόμα και σαν επιλογή του να έρχεται από τον πάγκο. Για την οικονομία της συζήτησης όμως, ας πούμε πως ένας «αναπληρωματικός Φορτούνης» μπορεί να χάλασε το κλίμα στην ομάδα. Επιπρόσθετα, ας δεχτούμε και το… τόπο στα νιάτα, την παρουσία του Γιάννη Κωνσταντέλια δηλαδή.

Ο Κωνσταντέλιας δεν έπαιξε λεπτό με την Ιρλανδία και δεν ήταν καν στην αποστολή απέναντι στη Γαλλία. Πρόβλημα. Διότι, το μέλλον έχει μπόλικο Κωνσταντέλια και για να έρθει αυτό, θα πρέπει να «χτίζεται» αυτή η παρουσία από το παρόν. Ο Πογέτ δεν το πράττει, προς ώρας. Και δεν είναι το μόνο που δεν κάνει.

Από το… παράθυρο είναι στην αποστολή και ο Τάσος Δουβίκας. Ο πρώτος σκόρερ του ολλανδικού πρωταθλήματος. Να το γράψουμε ακόμα μία φορά να το εμπεδώσουμε; Ο πρώτος σκόρερ της Eredivisie δεν «χωράει» στην Εθνική Ελλάδας. Τη στιγμή μάλιστα, που ο ίδιος ο Πογέτ δείχνει να το ψάχνει στην επίθεσή του. Στο ένα παιχνίδι έβαλε τον Παυλίδη, στο άλλο τον Γιακουμάκη, για παράδειγμα. Σε κανένα πάντως δεν έβαλε τον Δουβίκα…

Εν κατακλείδι, η Ελλάδα έχει ένα διαχρονικό πρόβλημα. Δεν αγαπά τα παιδιά που ξέρουν λίγο περισσότερη μπάλα από τα άλλα. Αν κάποιος δεν υπακούει στο δόγμα «της αμύνης τα παιδιά» είναι αναλώσιμος. Ο Γκουστάβο Πογέτ έχει δημιουργήσει ένα εξαιρετικό σύνολο, με αρχές στο παιχνίδι του και τακτική συνέπεια σε οποιοδήποτε πλάνο επιλέξει, ωστόσο πρέπει να διευρύνει τους ορίζοντές του και προς άλλους παίκτες.