Ο Άρης μπορούσε αποτέλεσμα στην ΟΠΑΠ Arena, αλλά έπρεπε να σκοράρει…

Ο Άρης μπορούσε και άξιζε αποτέλεσμα στην ΟΠΑΠ Arena απέναντι στην ΑΕΚ (1-0), όμως όταν σε τέτοια ντέρμπι δεν βρίσκεις έστω ένα γκολ, το πιθανότερο είναι να μην πάρεις τίποτα βαθμολογικά.

Η ομάδα του Άκη Μάντζιου δεν πήρε κάτι βαθμολογικά μεν, πήρε όμως πολλά ψυχολογικά δε, καθώς άφησε καλές εντυπώσεις, απέναντι στην πιο δύσκολη έδρα και την πιο καλή ομάδα της Super League.

Για δεύτερο σερί ντέρμπι μάλιστα μετά από αυτό με τον Παναθηναϊκό ο Άρης στέκεται ικανοποιητικά και αν αφήσουμε εκτός το τελικό αποτέλεσμα, το κέρδος είναι ότι γίνεται ομάδα.

Ο «Θεός του πολέμου» σε γενικές γραμμές ήταν καλοστημένος, είχε αρχές και δημιούργησε και μερικές πολύ καλές τελικές (κυρίως στο α’ μέρος), χτίζοντας όμορφα το επιθετικό του παιχνίδι. Αυτό που του έλειψε όμως ήταν τα σωστά τελειώματα των φάσεων.

Ένα γκολ ήθελε ο Άρης και το πιθανότερο ήταν αν το πετύχαινε να πάρει αποτέλεσμα. Ναι η ΑΕΚ ήταν γενικά ανώτερη, είχε περισσότερες τελικές (λογικό μέσα στην έδρα της), η ομάδα του Μάντζιου όμως δεν της επέτρεψε να πιάσει δα και κάποια σπουδαία απόδοση. Όπως δεν της επέτρεψε να δημιουργήσει τόσες πολλές κλασικές ευκαιρίες. Με τη Μπράιτον η Ένωση είχε πολύ μεγαλύτερη ένταση στο παιχνίδι της και αρκετές περισσότερες και πιο καθαρές τελικές.

Όσο και κουρασμένη να ήταν, όταν ο Αλμέιδα έχει την ευκαιρία να φέρει από τον πάγκο Άμραμπατ, Πόνσε και Πισάρο αυτό λέει πολλά. Λέει πολλά και για την προσπάθεια του Άρη.

Δυστυχώς ήρθε αυτό το «κρύο» γκολ του Βίντα (στο οποίο φέρουν ευθύνη για το μαρκάρισμα Μορόν) από μια στημένη φάση, παρότι ο Μάντζιος έχει καταφέρει κι έχει βελτιώσει αισθητά τις αμυντικές τοποθετήσεις στα στημένα γενικότερα.

Το δίδυμο Ζουλ, Τζούρασεκ τα πήγε καλά στα χαφ και ουσιαστικά κάλυψε το κενό του Βερστράρε. Ειδικά ο Ζουλ Καμερουνέζος ήταν πολύ καλός. Επίσης ο Παναγίδης πραγματοποίησε την καλύτερη εμφάνισή του, ενώ ο Οντουμπάτζο δημιούργησε αρκετά προβλήματα στην ΑΕΚ με τα ανεβάσματά του, το χάλασε όμως στα τελειώματα.

Ωστόσο άλλοι κομβικοί παίκτες δεν πήγαν καλά. Όπως ο Σουλειμάνοφ που έκανε αρκετά λάθη, όπως ο Νταρίντα που και πάλι δεν «φάνηκε» και όπως ο Μορόν που πάλεψε αλλά ήταν. Ειρωνεία, ότι οι τρεις αυτοί είναι οι πιο ποιοτικοί ποδοσφαιριστές που διαθέτει ο Άρης.

Στα θετικά ότι στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα οι παίκτες του Μάντζιου βγήκαν και πάλι μπροστά και ανάγκασαν την αντίπαλό τους να κάνει ακόμη και καθυστερήσεις για να μην πάθει… ζημιά.

Από εκεί και πέρα η λανθασμένη απόφαση του Σαμόρα στο 85′ να σουτάρει στον… ουρανό, παρότι κλεισμένος, αντί να πασάρει δίπλα στον αμαρκάριστο Μορόν που είναι στο ύψος του πέναλτι.

Το ματς αυτό πέρασε όμως δεν πληγώνει ιδιαίτερα τον Άρη. Αντιθέτως δείχνει πως έκανε ένα ακόμη βήμα για να γίνει καλή ομάδα.

ΥΓ: Όπως ενημέρωσε η ΠΑΕ Άρης και οι αλλαγές των Παναγιδη, Τζουρασεκ και Νταριντα ήταν αναγκαστικές για ό,τι αυτό σημαίνει για τη διαχείριση του Μάντζιου.

ΥΓ1: Οι παίκτες που ήρθαν από τον πάγκο δεν βοήθησαν τόσο, πλην ίσως του Πάρντο που είχε κάποιες μπαλιές μπροστά, αλλά και λανθασμένες μεταβιβάσεις.

ΥΓ2: Σπουδαίες στιγμές εκτυλίχθηκαν πριν την έναρξη του ματς, με την τιμή που έγινε από τις δύο ομάδες, αλλά και η Δομή του Άλκη στη μνήμη του Άλκη Καμπανού και του Μιχάλη Κατσούρη.