Κυριάκος Μητσοτάκης: Happy traveller, χαλαρός με το χέρι στην τσέπη μίλησε με τους πιλότους και τα βρήκε όλα καλά μετά την ερήμωση της Αττικής

Χαλαρός, άνετος και απροβλημάτιστος για το ολοκαύτωμα της Αττικής, ο Μητσοτάκης επισκέφτηκε το πρωί την Αεροπορική Βάση Ελευσίνας όπου εδρεύουν πυροσβεστικά αεροσκάφη της 383 Μοίρας Ειδικών Επιχειρήσεων και Αεροπυρόσβεσης και της 355 Μοίρας Τακτικών Μεταφορών.

Ερχόμενος από τον «πλανήτη» του happy traveller, o πρωθυπουργός εμφανίστηκε να περπατά με τα χέρια στις τσέπες μπροστά στους ηρωικούς πιλότους που διακινδυνεύουν καθημερινά τη ζωή τους για να προλαβαίνουν τις πυρκαγιές που δεν ενδιαφέρεται να ελέγξει μέσω πρόληψης η πολιτεία.

Tο 37% των δασών της Αττικής κάηκε τα τελευταία 8 χρόνια, με τα 5 από αυτά να είναι τα πιο καταστροφικά, και να αποτελούν «κατόρθωμα» της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Κι ενώ ο Μητσοτάκης όταν ήταν πρόεδρος της Αντιπολίτευσης το 2017 (είχε καεί και τότε ο Βαρνάβας), έγραφε… οργισμένος στο twitter ότι «αδυνατώ να αντιληφθώ τι σημαίνει πολιτική ευθύνη δίχως καμία παραίτηση», για το σημερινό δικό του επιτελικό φιάσκο όχι μόνο δεν υπάρχει καμία παραίτηση, αλλά δεν αναλαμβάνεται ούτε καν πολιτική ευθύνη σε επίπεδο δηλώσεων.

Αδιάφορος για τη μαζική κατακραυγή, τον θάνατο της εργαζόμενης στο Χαλάνδρι, τον καμένο δασικό πλούτο, τα νεκρά ζώα, τα καρβουνιασμένα σπίτια, τις κατεστραμμένες επιχειρήσεις και τις υποδομές που έγιναν στάχτη, ο μονίμως απών από την πραγματικότητα πρωθυπουργός, συνέχισε την πλύση εγκεφάλου για την κλιματική κρίση, το αφήγημα δηλαδή στο οποίο φορτώνει εδώ και 5 χρόνια όλες τις εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησης.

Τα λόγια του πρωθυπουργού δεν είχαν καμία συγγνώμη και κανένα ίχνος αυτοκριτικής, ούτε καν για τα προσχήματα. Δήλωσε ότι «κάνουμε ό,τι μπορούμε για να φέρουμε όσο το δυνατόν νωρίτερα τα καινούργια Canadair 515», και εντωμεταξύ τα πρώτα 2 αεροσκάφη αναμένεται να παραδοθούν το 2027, 1 αεροσκάφος το 2028, 1 αεροσκάφος το 2029 και 3 αεροσκάφη το 2030.

Με τον ρυθμό που καίγεται η χώρα μας επί Μητσοτάκη, μέχρι το 2027 δεν θα έχει μείνει ούτε… πεύκο ζωγραφιστό. Πόσο μάλλον μέχρι το 2030 που θα εκτελεστεί ολόκληρη η παραγγελία. Για άλλη μια φορά ο πρωθυπουργός κρύβει την ανικανότητά του πίσω από το αξιόμαχο των πιλότων και της πυροσβεστικής.

Πιλότοι που και πέρυσι πλήρωσαν φόρο αίματος στην Κάρυστο με τον τραγικό θάνατο των 2 ιπτάμενων, κι όμως φέτος τίποτα δεν έχει αλλάξει. Τα εναέρια μέσα συνεχίζουν να δίνουν άνιση μάχη σε μια χώρα που κάνουν κουμάντο οι εμπρηστές και τα καρτέλ των καμένων στρεμμάτων.

Η φωτιά ξεκίνησε από τον Βαρνάβα και έφτασε στο Χαλάνδρι, 10 χλμ από το κέντρο της Αθήνας. Άραγε τι θα πρέπει να γίνει για να αναλάβει τις ευθύνες του ο πρωθυπουργός; Να φτάσει η φωτιά μέχρι την πλατεία Ομονοίας;

Αναλυτικά τα όσα είπε ο Κ.Μητσοτάκης στη συνομιλία του με τους πιλότους των πυροσβεστικών αεροσκαφών:

«Εγώ να σας πω ένα πολύ μεγάλο «ευχαριστώ». Ξέρω πόσο δύσκολο είναι αυτό το οποίο κάνετε, θα έλεγα ειδικά για τους χειριστές των CL-215, έχω πλήρη αίσθηση του τι σημαίνει να πετάς με αεροπλάνα τα οποία είναι αρκετά καταπονημένα. Και βέβαια ξέρω και πόσο μεγάλη δουλειά γίνεται και από τους τεχνικούς υποστήριξης για να μπορείτε να τα κρατάτε τα αεροσκάφη στον αέρα.

Εμείς από πλευρά μας έχουμε κάνει ό,τι μπορούμε για να φέρουμε όσο το δυνατόν νωρίτερα τα καινούργια Canadair 515. Έχουμε υπογράψει τη σχετική σύμβαση. Πρωταγωνιστήσαμε στο να υπάρχει μία μεγάλη παραγγελία από πλευράς Ευρώπης, ώστε να μπει μπροστά η γραμμή παραγωγής. Γιατί όλοι όσοι παραπονιούνται ότι δεν τα έχουμε νωρίτερα, πολύ απλά δεν γνώριζαν ότι τα αεροπλάνα αυτά δεν παράγονται και πρέπει να υπάρχει μία μεγάλη παραγγελία για να μπορέσουν να μπουν μπροστά.

Ξέρουμε, όμως, ότι για τα επόμενα χρόνια ακόμα -σίγουρα για τα επόμενα τρία χρόνια-, θα πρέπει να αρκεστούμε σε αυτά τα οποία έχουμε. Και θέλω να γνωρίζετε πόσο όλη η κοινωνία εκτιμά αυτό το οποίο κάνετε σε εξαιρετικά δύσκολες και αντίξοες συνθήκες.
Το έχω πει πολλές φορές, προσπαθούμε πάντα να γίνουμε καλύτεροι. Δεν περιμένουμε η λύση να έρθει μόνο από τον αέρα. Χρειάζεται πολύ σημαντική δουλειά να γίνει στο κομμάτι της πρόληψης. Νομίζω ότι έχουμε βάλει κάποια πρώτα σημαντικά θεμέλια σε αυτή την κατεύθυνση.

Να αντιληφθούμε ότι αυτή είναι μία συνολική προσπάθεια σε μία εποχή μεγάλης κλιματικής κρίσης την οποία νομίζω τη βιώνουμε όλοι. Πρέπει διαρκώς να γινόμαστε καλύτεροι. Και από όποια αστοχία μας ή από όποια φωτιά ξεφεύγει, πάντα να κοιτάμε να μαθαίνουμε τι μπορούμε να κάνουμε καλύτερο. Βέβαια, αυτό το οποίο δεν θέλω σε καμία περίπτωση είναι στα πλαίσια μιας πολιτικής αντιπαράθεσης να απαξιωθεί όλη η δουλειά του κρατικού μηχανισμού.

Οι ίδιοι οι πιλότοι, οι ίδιοι οι πυροσβέστες, οι ίδιοι οι εθελοντές έχουν κάνει τη δουλειά αυτή. Άρα, και από κάθε φωτιά η οποία ξεφεύγει παίρνουμε τα μαθήματά μας, ειδικά, θα έλεγα, για τις πολύ δύσκολες ζώνες στις οποίες και εσείς πρακτικά δεν μπορείτε να επιχειρήσετε, που αφορούν την επαφή του δάσους με τον αστικό ιστό».