Ακρίβεια στο ρεύμα: Στις επιστολές στην Ούρσουλα το έριξε πάλι ο Μητσοτάκης

Στην αλληλογραφία με τη φίλη του Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν το ‘χει… ρίξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, για να πετάξει από πάνω του τις ευθύνες για τις ληστρικές τιμές ρεύματος που ο ίδιος επιτρέπει στην Ελλάδα.

Και τις επιτρέπει, αφήνοντας το καρτέλ ενέργειας να αλωνίζει ανενόχλητο και καταστρέφοντας τη λιγνιτική παραγωγή ενέργειας, ενώ γεμίζει τη χώρα με αιολικά πάρκα που κανένα όφελος δεν έχουν αποφέρει στην τσέπη του Έλληνα πολίτη.

Με τις αλλεπάλληλες επιστολές στην Φον ντερ Λάιεν (είναι η τρίτη επιστολή που στέλνει), ο Μητσοτάκης ουσιαστικά στέλνει «επιστολή» προς τον ελληνικό λαό ότι δεν μπορεί και κυρίως δεν θέλει να κάνει τίποτα για την πανάκριβη ενέργεια στην Ελλάδα. «Δεν μπορούμε να έχουμε μία χώρα με τριψήφιες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας ενώ, την ίδια ώρα, μια άλλη χώρα έχει μηδενικές ή αρνητικές τιμές», γράφει ο πρωθυπουργός στην επιστολή, σαν να είναι ανίδεος για το πώς σκαρφαλώνουν οι τιμές χονδρικής.

«Μπορούμε να ρυθμίσουμε καλύτερα τις χρηματιστηριακές αγορές. Η μεταβλητότητα που παρατηρούμε στην πράξη υπερβαίνει κατά πολύ αυτό που δικαιολογούν τα βασικά μεγέθη. Οι πολίτες μας πρέπει να γνωρίζουν ότι κάποιος παρακολουθεί προσεκτικά αυτές τις αγορές», γράφει ο Κ.Μητσοτάκης σαν να μη στήριξε ο ίδιος την αισχροκέρδεια και τη μετατροπή του ρεύματος σε χρηματιστηριακό προϊόν.

Ποιους νομίζει άραγε ότι κοροϊδεύει ο πρωθυπουργός; Έχει μείνει κανείς που να μην γνωρίζει πια ότι οι τιμές αυξάνονται με την πολιτική του ίδιου του Μητσοτάκη, αλλά και της ΕΕ συνολικά; Ποιος δεν ξέρει ότι το Χρηματιστήριο Ενέργειας λειτουργεί ως χρυσορυχείο για τους ενεργειακούς ομίλους; Ποια «ρύθμιση» θα τολμήσουν να επιβάλλουν στις αγορές οι πολιτικοί σαν τον Μητσοτάκη και την Φον ντερ Λάιεν που χρωστούν τις «καρέκλες» τους στο ιδιωτικό κεφάλαιο;

Ο Μητσοτάκης ζητά στην επιστολή του «νέα προσέγγιση για να φέρουμε φυσικό αέριο στην Ευρώπη σε ανταγωνιστική τιμή», γιατί «θα βασιζόμαστε στο φυσικό αέριο για τουλάχιστον δύο δεκαετίες». Ποιος συνέβαλε στο να αγοράζει η χώρα μας πανάκριβο φυσικό αέριο, αν όχι ο ίδιος ο Μητσοτάκης που έσυρε την Ελλάδα στη «σωστή πλευρά της ιστορίας», χωρίς την έγκριση του ελληνικού λαού; Οι αντιρωσικές κυρώσεις γύρισαν μπούμερανγκ και η Ελλάδα αναγκάστηκε να προμηθευτεί πανάκριβο LNG από τις ΗΠΑ, αλλά και φυσικό αέριο από την δήθεν απομονωμένη Ρωσία, σε πολλαπλάσια τιμή.

Το τοπίο της ενέργειας που διαμόρφωσε ο Μητσοτάκης, είναι ότι όλες οι υποσχέσεις για φθηνό ρεύμα αποδείχθηκαν ψέματα. Οι δε ΑΠΕ της πολυδιαφημισμένης πράσινης μετάβασης, αποζημιώνονται με λεφτά του λαού από το κράτος. Η ενέργεια που παράγεται, αν δεν υπάρχει ζήτηση πηγαίνει χαμένη, αλλά αποζημιώνεται κανονικά στους επιχειρηματίες της ενέργειας. Και η ενέργεια που χρησιμοποιείται, πουλιέται «χρυσή» μέσω του Χρηματιστηρίου Ενέργειας, για να πλουτίζουν οι παραγωγοί και οι πάροχοι.

Αναλυτικά η επιστολή του πρωθυπουργού:

«Αγαπητή Ούρσουλα,

Καθώς βρισκόμαστε στην αφετηρία ενός νέου έτους και η νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή αρχίζει το έργο της, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικές ιδέες όσον αφορά την ενέργεια, οι οποίες πιστεύω ότι πρέπει να αποτελέσουν μέρος της «Πυξίδας Ανταγωνιστικότητας» που θα καθοδηγήσει τη στρατηγική μας σκέψη για τα επόμενα πέντε χρόνια.

Οι τιμές της ενέργειας στην Ευρώπη εξακολουθούν να είναι πολύ υψηλές. Στην Αγορά της Επόμενης Ημέρας για την ηλεκτρική ενέργεια, ήταν 82 €/MWh το 2024 -αύξηση 78% σε σχέση με το 2019. Σε πολλά κράτη μέλη οι τιμές έχουν διπλασιαστεί από το 2019. Οι τιμές του φυσικού αερίου έχουν επίσης αυξηθεί απότομα και παραμένουν πολύ πάνω από τον μακροπρόθεσμο μέσο όρο.

Αυτοί οι αριθμοί μάς υπενθυμίζουν καθημερινά ότι η ενεργειακή μας κατάσταση παραμένει επισφαλής, παρά την πρόοδο που έχουμε σημειώσει όσον αφορά στην ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και τη διαφοροποίηση του εφοδιασμού μας με φυσικό αέριο. Οι τιμές μάς υποδεικνύουν ότι πρέπει να κινηθούμε ταχύτερα αλλά και διαφορετικά -να σκεφτούμε νέους τρόπους για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε.

Βλέπω περιθώρια για μια διαφορετική προσέγγιση σε τρεις τομείς: ηλεκτρική ενέργεια, φυσικό αέριο και εκπομπές ρύπων.

Στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας, χρειαζόμαστε μια νέα ώθηση στην εσωτερική αγορά. Δεν μπορούμε να έχουμε μία χώρα με τριψήφιες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας ενώ, την ίδια ώρα, μια άλλη χώρα έχει μηδενικές ή αρνητικές τιμές. Αυτό είναι απαράδεκτο σε πολιτικό επίπεδο και πολυδάπανο από οικονομικής πλευράς. Παραβιάζει επίσης τον πιο βασικό κανόνα της εσωτερικής αγοράς, που είναι η ελεύθερη διακίνηση των αγαθών.

Βραχυπρόθεσμα, προτείνω να συγκροτήσουμε μια ειδική ομάδα εργασίας για την αύξηση των διασυνοριακών ροών όπου υπάρχουν σημαντικές διαφορές στις τιμές. Αυτή η ομάδα εργασίας θα πρέπει να εξετάσει όλες τις λύσεις -τεχνικές, ρυθμιστικές, νέες επενδύσεις- και θα πρέπει να υπολογίσει την αρνητική επίδραση των ανεπαρκών διασυνδέσεων στην ευημερία, καθιστώντας σαφή τα οφέλη της ενσωμάτωσης. Προτείνω η ομάδα αυτή να έχει την έδρα της στο υψηλότερο επίπεδο του Κολλεγίου και να υποβάλλει περιοδικές εκθέσεις στο Συμβούλιο Ενέργειας ή στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Μακροπρόθεσμα, πρέπει να σκεφτούμε διαφορετικά όσον αφορά τα δίκτυα μας. Σημειώσαμε πρόοδο με το Σχέδιο Δράσης της ΕΕ για τα δίκτυα. Αλλά πρέπει να κάνουμε περισσότερα. Το επόμενο βήμα είναι να επαναχαράξουμε τη διαδικασία μακροπρόθεσμου σχεδιασμού μας. Σήμερα, βασιζόμαστε υπερβολικά στα συμφέροντα κάθε χώρας και στις προτεραιότητες των διαχειριστών δικτύων. Αντίθετα, πρέπει να σκεφτούμε με ευρωπαϊκούς όρους. Πρέπει να καταγράψουμε ποιους πόρους ή τεχνολογίες μπορεί ο καθένας μας να συνεισφέρει και στη συνέχεια να σχεδιάσουμε ένα δίκτυο που θα βασίζεται σε αυτούς τους πόρους. Και χρειαζόμαστε έναν μηχανισμό για την αποζημίωση χωρών που υλοποιούν επενδύσεις οι οποίες ωφελούν σε υπέρμετρο βαθμό το ευρωπαϊκό δίκτυο.

Ο δεύτερος τομέας στον οποίο χρειαζόμαστε νέα ώθηση είναι η ασφάλεια του εφοδιασμού με φυσικό αέριο. Η παγκόσμια αγορά παραμένει «σφιχτή». Μπορούμε να ρυθμίσουμε καλύτερα τις χρηματιστηριακές αγορές. Η μεταβλητότητα που παρατηρούμε στην πράξη υπερβαίνει κατά πολύ αυτό που δικαιολογούν τα βασικά μεγέθη. Οι πολίτες μας πρέπει να γνωρίζουν ότι κάποιος παρακολουθεί προσεκτικά αυτές τις αγορές.

Αλλά χρειαζόμαστε επίσης μια νέα προσέγγιση για να φέρουμε φυσικό αέριο στην Ευρώπη σε ανταγωνιστική τιμή. Οι αλλαγές στο γεωπολιτικό τοπίο καθιστούν το έργο αυτό ακόμη πιο επιτακτικό. Ορθώς επικεντρωνόμαστε σε έναν κόσμο όπου το φυσικό αέριο θα παίζει μικρότερο ρόλο. Αλλά θα βασιζόμαστε στο φυσικό αέριο για τουλάχιστον δύο δεκαετίες.

Πρέπει να δώσουμε στις ευρωπαϊκές εταιρείες δύναμη να επενδύσουν σε έργα και υποδομές φυσικού αερίου και να υπογράψουν συμβάσεις που εγγυώνται την ευρωπαϊκή πρόσβαση σε παγκόσμιες προμήθειες -με δικλίδες ασφαλείας, βέβαια, για τη διασφάλιση της κλιματικής ουδετερότητας. Δεν μπορούμε να επιτύχουμε στην παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου με το ένα χέρι δεμένο πίσω από την πλάτη μας.

Τέλος, πρέπει να περιορίσουμε το κόστος που προκύπτει από την υπερρύθμιση των εκπομπών ρύπων. Θα πρέπει να περάσουμε από μια υπερβολικά κανονιστική προσέγγιση σε κάτι πολύ πιο απλό. Το ονομάζω «κανόνα του ενός στόχου». Ας συμφωνήσουμε σε έναν κεντρικό αριθμό για τη μείωση των εκπομπών και στη συνέχεια ας αφήσουμε τα κράτη μέλη να επιλέξουν τη δική τους πορεία.

Τις εκπομπές δεν τις «ενδιαφέρει» από ποια χώρα ή τομέα προέρχονται. Ούτε εμάς θα έπρεπε να μας απασχολεί αυτό. Θα πρέπει να «αγκαλιάσουμε» τη συμπληρωματικότητα και όχι την ομοιομορφία σε όλη την Ευρώπη και να καθοδηγούμαστε από τις αρχές της άτεγκτης ουδετερότητας ως προς τις διαφορετικές τεχνολογίες και της σχέσης κόστους-αποτελεσματικότητας. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να επιτύχουμε μια μετάβαση το κόστος της οποίας θα μπορούν να αποδεχθούν οι πολίτες μας και οι επιχειρήσεις μας να αντέξουν οικονομικά.

Πιστεύω ότι αυτές οι ιδέες μπορούν να μας βοηθήσουν να υλοποιήσουμε το πρόγραμμα για την ανταγωνιστικότητα. Προσβλέπω στις συζητήσεις μας πάνω σε αυτά τα θέματα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Με εκτίμηση,

Κυριάκος Μητσοτάκης