Όταν ο Βαν Γκογκ έκοψε το αυτί του και το έδωσε σε κοπέλα που εργαζόταν σε οίκο ανοχής

Δεκέμβριος 1888, Αρλ, Γαλλία. Ο Βίνσεντ βαν Γκογκ περνά μια από τις πιο έντονες περιόδους της ζωής του. Ονειρεύεται να δημιουργήσει μια καλλιτεχνική κοινότητα, έναν χώρο όπου οι ζωγράφοι θα ζουν και θα δουλεύουν μαζί. Για τον σκοπό αυτό, έχει προσκαλέσει τον Πωλ Γκωγκέν να μείνει μαζί του στο «Κίτρινο Σπίτι». Όμως, η συμβίωση των δύο ανδρών είναι εκρηκτική.

Ο Γκωγκέν, δυναμικός και σίγουρος για τον εαυτό του, έρχεται συχνά σε σύγκρουση με τον πιο ευαίσθητο και παρορμητικό Βαν Γκογκ. Οι διαφορές τους γίνονται εντονότερες μέρα με τη μέρα. Τη νύχτα της 23ης Δεκεμβρίου, η κατάσταση ξεφεύγει. Οι δύο φίλοι τσακώνονται άγρια. Ο Γκωγκέν φεύγει από το σπίτι, ενώ ο Βαν Γκογκ, σε μια στιγμή απόγνωσης, κόβει ένα μέρος από το αριστερό του αυτί.

Αιμορραγώντας, τυλίγει το κομμένο τμήμα με ένα πανί και το πηγαίνει σε έναν οίκο ανοχής, όπου το προσφέρει σε μια νεαρή γυναίκα, τη Ρασέλ. Δεν είναι ξεκάθαρο αν η Ρασέλ ήταν κάποια που γνώριζε καλά ή απλώς μια τυχαία παρουσία. Σοκαρισμένη, εκείνη ειδοποιεί την αστυνομία. Το επόμενο πρωί, η πόλη της Αρλ ξυπνά με την είδηση του αιματηρού συμβάντος, ενώ ο Βαν Γκογκ μεταφέρεται στο νοσοκομείο.

Οι λόγοι πίσω από την πράξη του παραμένουν ασαφείς. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ήταν μια πράξη ενοχής, καθώς είχε απειλήσει τον Γκωγκέν με ξυράφι λίγο πριν φύγει. Άλλοι πιστεύουν ότι ήταν μια έκρηξη απόγνωσης, ένας τρόπος να εξωτερικεύσει τον πόνο και την απογοήτευσή του. Υπάρχει ακόμα και η θεωρία ότι το αυτί του κόπηκε κατά τη διάρκεια της φιλονικίας με τον Γκωγκέν και πως ο ίδιος ο Βαν Γκογκ ανέλαβε την ευθύνη για να προστατεύσει τον φίλο του.

Μετά το περιστατικό, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται. Εισάγεται σε ψυχιατρική κλινική, όπου όμως συνεχίζει να ζωγραφίζει. Οι περίφημοι πίνακές του με τα ηλιοτρόπια και την Έναστρη Νύχτα ανήκουν σε αυτή την περίοδο.

Παρόλο που δεν γνώρισε την αναγνώριση όσο ζούσε, το όνομά του έγινε θρύλος. Το αυτί του δεν ήταν το μόνο που θυσίασε για την τέχνη του.