Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος: Η ασυδοσία της «τέχνης» στο μεγαλείο της

Για «σύγχρονους εικονοκλάστες», οι οποίοι ανήρτησαν στην Εθνική Πινακοθήκη πίνακες, «καθυβρίζοντας ουσιαστικά τα πανσεβάσμια πρόσωπα της Κυρίας Θεοτόκου και του Ιησού Χριστού, αλλά και τα πρόσωπα των Αγίων μας», έκανε λόγο σε ανακοίνωσή του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος.

«Λυπούμεθα βαθύτατα γι’ αυτό το ολίσθημα της τέχνης και του πολιτισμού, μέσα από το οποίο φαίνεται πλέον η εικονοκλαστική θεώρηση του ανθρώπου και της εποχής μας», ανέφερε εκτός των άλλων ενώ υπογράμμισε ότι η «βέβηλη αυτή πράξη, της βλασφημίας ουσιαστικά και της καθυβρίσεως των ιερών προσώπων μέσα από την λεγομένη “τέχνη”, προδίδει, την έλλειψη σεβασμού στα πιστεύω, στους θεσμούς, στις αξίες, στον άνθρωπο».

Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Πατρών, Χρυσόστομου:

Κατά τις ημέρες αυτές που η Εκκλησία εόρτασε τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας και την αναστήλωση των ιερών Εικόνων, οι σύγχρονοι εικονοκλάστες, ανήρτησαν στην Εθνική, ναί στην Εθνική πινακοθήκη, πίνακες μέσα από τους οποίους, προδίδουν την εσωτερική πνευματική τους διάσπαση, καθυβρίζοντας ουσιαστικά τα πανσεβάσμια πρόσωπα της Κυρίας Θεοτόκου και του Ιησού Χριστού, αλλά και τα πρόσωπα των Αγίων μας.

Λυπούμεθα βαθύτατα γι’ αυτό το ολίσθημα της τέχνης και του πολιτισμού, μέσα από το οποίο φαίνεται πλέον η εικονοκλαστική θεώρηση του ανθρώπου και της εποχής μας και αναδεικνύονται τα εσωτερικά σύνδρομα ανθρώπων και η κατάπτωσις της κοινωνίας μας, η οποία οδηγείται και μέσα και από τον εκφυλισμό της τέχνης, όχι απλώς στον κατήφορο, αλλά στον όλεθρο.

Η «ύβρις» είναι το ίδιον της εποχής μας, η οποία δεν μπορεί να αντέξη την φωτεινότητα του πνεύματος και επιχειρεί να αμαυρώση την Εικόνα και «το κατ’ εικόνα», αφού έχει τα πάντα απαξιώσει μέσα από το πνεύμα της άκρας ασυδοσίας, του λεγομένου δικαιωματισμού και της ανεκτικότητος.

Η βέβηλη αυτή πράξη, της βλασφημίας ουσιαστικά και της καθυβρίσεως των ιερών προσώπων μέσα από την λεγομένη «τέχνη», προδίδει, την έλλειψη σεβασμού στα πιστεύω, στους θεσμούς, στις αξίες, στον άνθρωπο.

Και βέβαια δεν έχει ανάγκη υπερασπίσεως ο Κύριος μας, η η Παναγία μας και οι Άγιοί μας, αλλά εμείς έχομε χρέος να εκφράσωμε την αντίθεσή μας και, αν θέλετε, την διαμαρτυρία μας, για αυτή την βεβήλωση των Ιερών και των Οσίων μας, των βαθυτάτων πιστευμάτων της καρδιάς μας, των ιερών σεβασμάτων μας, εκφράζοντας και το Χριστεπώνυμο Πλήρωμα της Μητροπόλεώς μας και όχι μόνο.

Το «δόγμα» ότι η τέχνη δεν έχει όρια, σημαίνει, εν τέλει, ότι η τέχνη δεν έχει ήθος και διά τούτο μια τέτοια τέχνη την απορρίπτομε.

Και βέβαια επ’ ουδενί υιοθετούμε οποιαδήποτε μορφή βίας και από οποιοδήποτε και αν προέρχεται.

Όμως πρέπει κάποτε και οι υπεύθυνοι, εν προκειμένω στον πολιτισμό και στην Εθνική Πινακοθήκη να κατανοήσουν ποια είναι τα όρια της τέχνης, αλλά και οι ευθύνες οι δικές τους.

Λυπούμεθα για αυτή την πρόκληση και ύβρη. Και δεν πρόκειται, δυστυχώς, στον τόπο μας μόνο, περί της ύβρεως των θείων και ιερών προσώπων, αλλά προστίθεται και η βεβήλωσις κατά καιρούς, των αδριάντων των Ηρώων και Μαρτύρων της Πίστεως και της Πατρίδος και των μνημείων του Γένους μας, που μαρτυρούν τις θυσίες των αιμάτων των προγόνων μας, ώστε ελεύθερα κάποιοι και ασύδοτα και ατιμώρητα να μπορούν να προσβάλλουν την ιερά τους μνήμη. Για το που και πως έφτασε αυτός ο τόπος σ’ αυτό το χάλι έχομε όλοι τις ευθύνες μας.

Λυπούμεθα για αυτήν την προσβολή της πίστεως των Ορθοδόξων Χριστιανών, αφού η Παναγία μας είναι το ιερώτερο Πρόσωπο μετά τον Κύριόν μας και οι Άγιοί μας, οι πρέσβεις προς Κύριον και επαναλαμβάνομε προσευχητικά και εν αγάπη.

«Κύριε, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι».