Τον δολοφόνησαν οι Τούρκοι μαζί με άλλους 7 Έλληνες και διέδωσαν ότι δραπέτευσαν. Έκαναν και ψεύτικες έρευνες και καλά για να τους βρουν

Η ιστορία του Ρήγα Βελεστινλή είναι μία από τις πιο τραγικές και εμβληματικές στιγμές του ελληνικού διαφωτισμού και της προετοιμασίας για την Επανάσταση του 1821. Ο Ρήγας ήταν ένας επαναστάτης που οραματιζόταν την ελευθερία των υπόδουλων λαών της Βαλκανικής και προσπαθούσε να ξεσηκώσει τους Έλληνες ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η δράση του τον έφερε στο στόχαστρο των Οθωμανών, με αποτέλεσμα τη σύλληψή του το 1797 στην Τεργέστη και την εκτέλεσή του το 1798 στο Βελιγράδι.

Η σύλληψή του οργανώθηκε από την αυστριακή αστυνομία, που φοβόταν ότι οι ιδέες του Ρήγα θα μπορούσαν να προκαλέσουν ταραχές σε ολόκληρη την αυτοκρατορία. Τον συνέλαβαν μαζί με επτά συντρόφους του και τους παρέδωσαν στους Οθωμανούς. Οι κρατούμενοι οδηγήθηκαν στον Πύργο Νεμπόισα στο Βελιγράδι, όπου κρατήθηκαν υπό άθλιες συνθήκες και υπέστησαν βασανιστήρια. Οι Οθωμανοί ήθελαν να εξασφαλίσουν ότι οι επαναστατικές ιδέες του Ρήγα δεν θα εξαπλώνονταν και έτσι αποφάσισαν να τον εξοντώσουν χωρίς δίκη.

Στις 24 Ιουνίου 1798, οι Τούρκοι στραγγάλισαν τον Ρήγα και τους επτά συντρόφους του, πετώντας τα άψυχα σώματά τους στον Δούναβη. Ωστόσο, αντί να ανακοινώσουν την εκτέλεση, διέδωσαν ψευδώς ότι οι κρατούμενοι είχαν δραπετεύσει. Για να ενισχύσουν αυτή την αφήγηση, ξεκίνησαν εικονικές έρευνες, αναζητώντας υποτίθεται τους δραπέτες στις όχθες του ποταμού και σε γύρω περιοχές. Αυτή η ψεύτικη ιστορία διαδόθηκε στην Ευρώπη, ώστε να μην προκληθεί διεθνής αντίδραση.

Το σχέδιο των Οθωμανών είχε σκοπό να εξαφανίσει όχι μόνο τους ίδιους τους επαναστάτες, αλλά και την κληρονομιά τους. Η αλήθεια, όμως, δεν έμεινε κρυφή. Λίγα χρόνια αργότερα, τα γραπτά και οι ιδέες του Ρήγα έγιναν η σπίθα που άναψε τη φλόγα της Ελληνικής Επανάστασης. Η ιστορία του, γεμάτη προδοσία και αγώνα για ελευθερία, έμεινε ζωντανή, αποδεικνύοντας ότι ακόμα και οι πιο σκοτεινές συνωμοσίες δεν μπορούν να σβήσουν τη δίψα ενός λαού για ανεξαρτησία.