Σα να άνοιξε η γη και να τον κατάπιε μετά το πασίγνωστο τραγούδι

Είναι μια ζεστή καλοκαιρινή νύχτα του 2011. Το ραδιόφωνο παίζει έναν ήχο που δεν μοιάζει με τίποτα που έχετε ακούσει πριν—μια μελαγχολική μελωδία με ξυλόφωνο, μια φωνή που σπάει από συναίσθημα, και στίχους που μιλούν για έναν έρωτα που τελείωσε άδοξα. Το “Somebody That I Used to Know” του Gotye δεν ήταν απλώς ένα τραγούδι, ήταν ένα φαινόμενο.

Ο Wouter De Backer, ο άνθρωπος πίσω από το ψευδώνυμο Gotye, έγινε ξαφνικά παγκόσμιο όνομα. Το κομμάτι του ανέβηκε στην κορυφή των charts σε περισσότερες από 20 χώρες, το βίντεο στο YouTube έφτασε δισεκατομμύρια views, και ξαφνικά όλοι μιλούσαν για αυτόν τον παράξενο τύπο από την Αυστραλία με το αλλόκοτο όνομα. Και μετά; Σιωπή. Σα να πήρε την επιτυχία του, την έβαλε σε ένα κουτί και εξαφανίστηκε από προσώπου γης.

Η ιστορία του ξεκινάει πολύ πριν από την παγκόσμια δόξα. Γεννημένος στο Βέλγιο το 1980, ο De Backer μετακόμισε με την οικογένειά του στη Μελβούρνη όταν ήταν μόλις δύο ετών. Μεγάλωσε με ήχους από παλιά βινύλια που μάζευε ο πατέρας του—από Depeche Mode μέχρι αφρικανική μουσική. Αυτή η ετερόκλητη επιρροή φαινόταν πάντα στη δουλειά του. Πριν γίνει Gotye, ήταν μέλος ενός τρίο, των The Basics, που έπαιζε ροκ με μια δόση χιούμορ και νοσταλγίας.

Όταν όμως αποφάσισε να δουλέψει μόνος του, πήρε παλιά όργανα, έναν υπολογιστή και μια τρελή ιδέα: να φτιάξει μουσική που να ακούγεται σαν ταξίδι στο χρόνο. Το αποτέλεσμα ήταν το Making Mirrors, το άλμπουμ που τον εκτόξευσε. Αλλά η επιτυχία δεν ήταν κάτι που φαινόταν να τον κρατάει δέσμιο.

Και τι έγινε μετά το 2011; Ενώ όλοι περίμεναν το επόμενο μεγάλο hit, ο De Backer είχε άλλα σχέδια. Αντί να κυνηγήσει τη φήμη, γύρισε την πλάτη στα φώτα της δημοσιότητας. Επέστρεψε στους The Basics, την μπάντα που είχε αφήσει στην άκρη για να φτιάξει τον κόσμο του Gotye. Μαζί τους ηχογράφησε νέα μουσική, όπως το B.A.S.I.C., αλλά δεν ήταν πια το ίδιο. Δεν υπήρχαν στάδια γεμάτα κόσμο, ούτε λαμπερές συνεντεύξεις.

Παράλληλα, έφτιαξε τη δική του δισκογραφική, την Spirit Level, μαζί με τον φίλο του Tim Shiel, για να βοηθήσει μικρούς καλλιτέχνες να βρουν τη φωνή τους. Και σαν να μην έφτανε αυτό, βούτηξε σε πιο ιδιαίτερα projects—like το να τιμήσει έναν ξεχασμένο πρωτοπόρο της ηλεκτρονικής μουσικής, τον Jean-Jacques Perrey, με το Ondioline Orchestra.

Ο De Backer δεν εξαφανίστηκε εντελώς, αλλά σίγουρα δεν έμεινε στο παιχνίδι της ποπ. Κάποιοι λένε ότι βαρέθηκε τη φήμη, άλλοι ότι δεν άντεχε την πίεση να ξαναφτιάξει κάτι τόσο τεράστιο. Σε μια σπάνια δήλωση το 2014, είπε ότι δεν υπήρχαν σχέδια για νέα μουσική ως Gotye, αλλά δεν το απέκλεισε εντελώς.

«Ίσως κάποτε, δεν ξέρω», είπε, αφήνοντας τους πάντες να αναρωτιούνται. Εν τω μεταξύ, αφιερώθηκε σε κάτι πιο ήσυχο: τη διατήρηση της ιστορίας της μουσικής μέσα από το Forgotten Futures, ένα πρότζεκτ που σώζει σπάνιες ηχογραφήσεις. Είναι σαν να πήρε το ταλέντο του και το έστρεψε σε έναν κόσμο μακριά από τα charts και τα βραβεία.

Σήμερα, ο Gotye παραμένει ένα μυστήριο. Δεν τον βλέπεις σε κόκκινα χαλιά, δεν ποστάρει selfies στα social media, δεν κυκλοφορεί με χρυσά αλυσίδια. Αντίθετα, ζει μια ζωή που μοιάζει πιο κοντά στον νεαρό που μάζευε ήχους στο δωμάτιό του παρά στον σταρ που έγινε για λίγο. Οι φαν του ακόμα ελπίζουν ότι κάποια μέρα θα ξαναβγεί από τη σκιά, με ένα νέο τραγούδι που θα τους στοιχειώσει όπως το παλιό. Αλλά μέχρι τότε, ο Wouter De Backer μοιάζει ευτυχισμένος να είναι κάποιος που κάποτε γνωρίζαμε—και τίποτα παραπάνω.