Πόσο ύψος πρέπει να έχεις για να θεωρηθείς ψηλός σήμερα; Πώς ήταν αυτό το 1930;

Σήμερα, αν έχεις ύψος 1.85, οι περισσότεροι θα σε χαρακτηρίσουν ψηλό. Αν φτάνεις το 1.90 ή το ξεπερνάς, αποκτάς αυτομάτως το δικαίωμα σε αστεία του τύπου «φέρε το από το πάνω ράφι». Το 1.75 πλέον θεωρείται… απλώς μέσο. Όμως, αν γυρίσεις τον χρόνο πίσω σχεδόν έναν αιώνα, όλα αλλάζουν.

Το 1930, το μέσο ανδρικό ύψος στην Ελλάδα ήταν περίπου 1.66 – 1.68. Αν είχες φτάσει το 1.75, ήσουν ψηλός. Αν έπιανες το 1.80, ήσουν σπάνιος. Ένα παιδί που γεννιόταν τόσο ψηλό, συχνά άκουγε τους άλλους να λένε «αυτός θα γίνει στρατηγός ή μπασκετμπολίστας» – ακόμα κι αν το μπάσκετ δεν υπήρχε τότε όπως σήμερα.

Οι γυναίκες το 1930 θεωρούσαν τον άντρα των 1.75 «επιβλητικό». Οι άντρες που ξεπερνούσαν τα 1.80 τραβούσαν τα βλέμματα στο δρόμο, ακριβώς όπως σήμερα τραβάει την προσοχή κάποιος που αγγίζει τα 2 μέτρα. Δεν ήταν όμως μόνο θέμα αριθμού – ήταν και θέμα παρουσίας. Ο ψηλός τότε δεν ήταν μόνο ψηλός· έμοιαζε «ξένος», σχεδόν υπεράνθρωπος.

Στις παλιές φωτογραφίες τάξεων, βλέπεις πάντα έναν-δυο να ξεχωρίζουν στο πίσω μέρος. Σήμερα αυτοί θα ήταν απλώς… κανονικοί. Ο χρόνος άλλαξε τα πάντα: διατροφή, γονίδια, ιατρική φροντίδα, ακόμη και παπούτσια. Ο μέσος όρος ύψους στην Ελλάδα έχει ανέβει, και μαζί του έχει ανέβει και το όριο του «ψηλού».

Σήμερα, το 1.85 θεωρείται ψηλός. Όχι τεράστιος, όχι μύθος – απλώς ψηλός. Για να σε πουν “πολύ ψηλό”, πρέπει να φτάσεις το 1.90+. Η ίδια η λέξη «ψηλός» έχει ανέβει επίπεδο. Δεν άλλαξε μόνο το μέσο ύψος – άλλαξε το μέτρο σύγκρισης. Αυτό που κάποτε προκαλούσε δέος, σήμερα είναι φυσιολογικό.

Το ανθρώπινο μάτι όμως δεν μετράει με εκατοστά. Μετράει με εικόνες, με συνήθεια. Αν ζεις σε κοινωνία όπου όλοι είναι 1.85, δεν νιώθεις μεγάλος. Αν ζούσες το 1930 με το ίδιο ύψος, θα ήσουν ο άνθρωπος που άνοιγε την παρέλαση.

ΔΕΝ ΞΑΝΑ ΕΓΙΝΕ ΤΕΤΟΙΟ ΜΠΟΝΟΥΣ