Πώς ο Πελέ απογείωσε το ποδόσφαιρο στην Αμερική και γιατί το 1984 όλα διαλύθηκαν

Ήταν 1975 όταν ο κόσμος έμαθε ότι ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής της εποχής, ίσως όλων των εποχών, θα έπαιζε μπάλα στη Νέα Υόρκη. Ο Πελέ υπέγραφε στους New York Cosmos και μια χώρα που γνώριζε μόνο το μπέιζμπολ, το αμερικανικό φούτμπολ και το μπάσκετ, ξαφνικά αποκτούσε ποδοσφαιρικό αστέρι. Κι όχι οποιονδήποτε. Τον Πελέ.

Όπου έπαιζε, τα γήπεδα γέμιζαν. Όχι από οπαδούς ομάδων, αλλά από ανθρώπους που ήθελαν να πουν ότι είδαν τον Πελέ. Η North American Soccer League, η NASL, εκτοξεύθηκε. Η τηλεόραση το πρόβαλλε. Οι σπόνσορες εμφανίστηκαν. Το MLS δεν υπήρχε ακόμα καν σαν σκέψη. Όλη η χώρα βασιζόταν στην παρουσία ενός και μόνο ανθρώπου.

Το 1977 ο Πελέ αποσύρθηκε. Στο τελευταίο του ματς, ο μισός πλανήτης ήταν εκεί: ηχογραφημένα μηνύματα από τον Muhammad Ali, παίκτες από όλον τον κόσμο, τιμές που ταίριαζαν σε έναν θεό των γηπέδων. Αλλά μόλις βγήκε ο Πελέ από τη σκηνή, βγήκε και το ποδόσφαιρο από τα ενδιαφέροντα του μέσου Αμερικανού.

Οι ομάδες προσπάθησαν να φέρουν και άλλα μεγάλα ονόματα. Ο Κρόιφ, ο Μπεκενμπάουερ, ο Κανάλες, ακόμα και ο Τζορτζ Μπεστ πέρασαν από την Αμερική. Αλλά δεν ήταν το ίδιο. Ο Πελέ ήταν το brand. Και χωρίς αυτόν, τα εισιτήρια έπεσαν. Οι θεατές μειώθηκαν στο μισό μέσα σε τρία χρόνια.

Το 1984, η NASL διαλύθηκε. Οι ομάδες δεν μπορούσαν να αντέξουν το κόστος χωρίς τα έσοδα. Οι τηλεοπτικές μεταδόσεις σταμάτησαν. Το MLS θα ξεκινούσε δειλά-δειλά μόνο στα μέσα της δεκαετίας του ’90, μια δεκαετία ολόκληρη μετά.

Η ιστορία της NASL και του Πελέ είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του τι συμβαίνει όταν όλη η βιομηχανία βασίζεται σε ένα μόνο πρόσωπο. Ο Πελέ δεν ήταν απλώς ένας μεγάλος παίκτης. Ήταν το πρόσωπο που συνδέθηκε με την ίδια την επιθυμία των Αμερικανών να γνωρίσουν το ποδόσφαιρο.

Και όταν έφυγε, το άθλημα τον ακολούθησε.