Σάλος με τη «μουλωχτή» τροπολογία Φλωρίδη που ανοίγει παράθυρο για «οικογενειακές» offshore εταιρείες πολιτικών

Την ώρα που ο Έλληνας πολίτης βλέπει να την περιουσία του να συρρικνώνεται και να φορολογείται ανελέητα, η κυβέρνηση χτίζει νομοθετικά πλαίσια για να απολαμβάνει… οικογενειακώς φορολογικούς «παραδείσους».

Σάλο έχει προκαλέσει η τροπολογία που ήρθε… μαύρη νύχτα στη Βουλή και ουσιαστικά επιτρέπει σε στενούς συγγενείς πολιτικών να έχουν ή να συμμετέχουν σε εταιρείες εκτός Ελλάδας.

Η τροπολογία που μπήκε «σφήνα» και ψηφίστηκε με fast track διαδικασίες, δίνει το δικαίωμα σε συζύγους και συγγενείς πρώτου βαθμού πολιτικών να συμμετέχουν σε εταιρείες του εξωτερικού, με την προϋπόθεση οι χώρες αυτές να συνεργάζονται φορολογικά με την Ελλάδα. Κάτι που εμμέσως δίνει τη δυνατότητα κατοχής, απόκρυψης και διακίνησης μαύρου χρήματος.

Διότι αν η σύζυγος ενός βουλευτή διαθέτει μια εταιρεία που δεν είναι μεν φορολογικός παράδεισος, η τροπολογία δεν αποτρέπει το ενδεχόμενο αυτή η εταιρεία να συνδέεται και με τρίτες εταιρείες που εδρεύουν σε φορολογικό παράδεισο. Δεν υφίσταται κανένα ρυθμιστικό πλαίσιο ώστε να μη γίνεται «παιχνίδι» με τρίτες εταιρείες.

Ουσιαστικά πρόκειται για τροποποίηση νομοθετικής ρύθμισης του 2003 η οποία απαγόρευσε σε πολιτικά πρόσωπα (πρωθυπουργός, βουλευτές, υπουργούς, περιφερειάρχες, δημάρχους κλπ) αλλά και σε παρένθετα πρόσωπα (συζύγους, συγγενείς πρώτου βαθμού) να συμμετέχουν σε αλλοδαπές εταιρείες.

Αυτό που έκανε τώρα η κυβέρνηση είναι να αφαιρέσει την απαγόρευση που ίσχυε για τα παρένθετα πρόσωπα, δίνοντας ένα σύνθημα για μεγάλο… γιουρούσι μαύρου χρήματος που γίνεται οικογενειακή… υπόθεση!

Πουλώντας τρέλα για την εμφανέστατη νομιμοποίηση των offshore, το υπουργείο Δικαιοσύνης όχι μόνο δεν παραδέχεται το σκάνδαλο της τροπολογίας, αλλά κάνει λόγο και για… «εξορθολογισμό» απέναντι στον «περιορισμό οικονομικής ελευθερίας, όπως κατοχυρώνεται κατά Σύνταγμα και ενωσιακό δίκαιο».

Από τροπολογία σε τροπολογία, η κυβέρνηση ξηλώνει κάθε μηχανισμό ελέγχου της εξουσίας και μορφοποιεί μια ανεξέλεγκτη ελίτ πολιτικών που μπορεί να πλουτίζει και να απολαμβάνει φορολογική ασυλία. Την ίδια στιγμή οι δύστυχοι Έλληνες βρίσκονται διαρκώς στο μικροσκόπιο των φορολογικών μηχανισμών και μετρούν τα φραγκοδίφραγκα που τους μένουν, για να εξυπηρετούν τους ασφυκτικούς φόρους.

Δεν έχει υπάρξει ποτέ ξανά στη μεταπολίτευση τόση αδικία και τόση ακραία ανισότητα μεταξύ λαού και εξουσίας.