Αυτή τη φορά ο Άρης πρέπει να είναι έτοιμος για… ομίλους!

Τα προγνωστικά επιβεβαιώθηκαν, ο Ολυμπιακός κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, κι έτσι ο Άρης μετά από μια σεζόν κενό, επέστρεψε στην Ευρώπη και μαθηματικά.

Μάλιστα αυτή είναι η 6η φορά στα τελευταία επτά χρόνια που ο Θεός του πολέμου γίνεται Ευρωπαίος, μόνο που πλέον μια απλή συμμετοχή, έστω και ως τα πλέι οφ δεν αρκεί.

Διαχρονικά ο Άρης, προ Καρυπίδη ήταν σχεδόν πάντα ανταγωνιστικός όποτε συμμετείχε στα Κύπελλα Ευρώπης. Επί Καρυπίδη έχει σχεδόν «μονιμοποιηθεί» στα ευρωπαϊκά εισιτήρια, ωστόσο δεν έχει καταφέρει να κάνει κάποια πορεία και όταν λέμε πορεία εννοούμε να μπει στους ομίλους μιας διοργάνωσης.

Ναι μεν υπάρχει το ελαφρυντικό οτι πρέπει να κάνεις τρεις προκρίσεις κάτι που είναι πολύ δύσκολο, ειδικά από τη στιγμή που ο Άρης δεν έχει καλή βαθμολογία και μπαίνει στις κληρώσεις με τους βαθμούς της Ελλάδας.

Από την άλλη όμως και ο ίδιος δεν έχει κάνει ότι περνάει από το χέρι του προκειμένου να είναι όσο πιο έτοιμος γίνεται. Συνήθως έχει χτυπητές αδυναμίες στο ρόστερ. Πότε στον τερματοφύλακα, πότε στα στόπερ και πότε στον επιθετικό.

Σε αυτά προσθέστε και την έλλειψη τύχης είτε στις κληρώσεις (πέφτει με δύσκολους ή πιο έτοιμους αντιπάλους, όπως η Μόλντε και Μακάμπι), είτε στα ίδια τα παιχνίδια (όπως αυτό με την Αστάνα που δέχθηκε το μοιραίο γκολ στο 120′ ή αυτό με τη Ντιναμό που ο αποκλεισμός ήρθε στα πέναλτι).

Κυρίως όμως οι ευθύνες βαραίνουν τους ίδιους τους κιτρινόμαυρους. Αυτή τη φορά λοιπόν αξίζει η ΠΑΕ Άρης να ρίξει το βάρος στην Ευρώπη. Άλλωστε βλέπετε οτι στο πρωτάθλημα όσο καλή προσπάθεια και να γίνει θα βρεθούν κάποιοι… σύμμαχοι εξυγιαντές που δεν θα τον αφήσουν να κερδίσει αυτό που αξίζει στον αγωνιστικό χώρο. Είτε με διαιτησίες, είτε με κάποια απίθανα φορμάτ.

Από εκεί και πέρα υπάρχει και το Κύπελλο που επίσης είναι ένας σημαντικός στόχος καθώς ο Άρης έχει ανάγκη από έναν τίτλο. Το Κύπελλο ωστόσο και «ζαριά» είναι (καθώς πολλά εξαρτώνται από την κλήρωση και το φορμάρισμα) και αργεί ακόμη, όπως και το τέλος του πρωταθλήματος.

Συνεπώς αυτά τα δύο έπονται κατά πολύ χρονικά της Ευρώπης, το σημαντικότερο μέρος της οποίας παίζεται εντός του καλοκαιριού. Γιατί «όλα τα λεφτά» είναι το να προκριθείς. Αν μπεις ομίλους και τεράστιο οικονομικό κέρδος θα έχεις και αυτοπεποίθηση θα πάρεις και θα έχουν οι οπαδοί σου να ασχολούνται με ευρωπαϊκά ματσάκια για ένα μεγάλος μέρος του χειμώνα.

Αφήστε που έτσι όπως έχει διαμορφωθεί πλέον το Europa Conference League δεν είναι και τόσο δύσκολο να προκριθείς στην επόμενη φάση. Είναι μια διοργάνωση αρκετά βατή για τις ελληνικές ομάδες.

Από εκεί και πέρα ο Άρης και με την παρουσία του Μαρίνου Ουζουνίδη που είναι σοβαρός και τα λέει και… τσεκουράτα, δείχνει διάθεση να αλλάξει πρόσωπα. Κάνεί βήματα στο να στελεχωθεί, βελτιώνει τις εγκαταστάσεις του στο Νέο Ρύσιο και εκτός απροόπτου θα συνεργαστεί και με τεχνικό διευθυντή.

Το σημαντικότερο είναι όμως να «τρέξει» και να καλύψει τα κενά του στο ρόστερ ώστε με όποια ομάδα και να κληρωθεί να είναι όσο πιο έτοιμος. Εδώ να διευκρινίσουμε οτι τα προηγούμενα χρόνια  οι ελλείψεις στο ρόστερ δεν οφείλονταν τόσο σε ανοργανωσιά όσο κυρίως στο οικονομικό κομμάτι. Οταν μια ομάδα κι ένας παίκτης βλέπουν οτι «καίγεσαι» θα ζητήσουν περισσότερα χρήματα. Και αυτά ο Θόδωρος Καρυπίδης ήταν εμφανές οτι δεν ήθελε να τα δώσει, περιμένοντας το τέλος των μεταγραφών όταν τα κασέ πέφτουν.

Πλέον όμως ας προσπαθήσει να κάνει κάποιες μεταγραφικές υπερβάσεις και ας πληρώσει και κάποιες υπεραξίες. Η είσοδος στους ομίλους θα του αποδώσει πολλαπλάσια θετικά και σε έσοδα και σε αγωνιστικό επίπεδο.

ΥΓ1: Το Νο1 θέμα που πρέπει να ξεκαθαρίσει είναι του Μορόν. Πρέπει ο Άρης να πιέσει τον Ισπανό και τον εκπρόσωπό του, αν έχουν κάποια πρόταση που να καλύπτουν τη ρήτρα των έξι εκατομμυρίων να τη φέρουν γρήγορα και να μην αφήσουν την υπόθεση να σέρνεται όλο το καλοκαίρι και το μυαλό του 31χρονου ποδοσφαιριστή να είναι… αλλού. Το ιδανικό είναι ο Μορόν να παραμείνει φυσικά και η ΠΑΕ πρέπει να του τονίσει οτι στόχος είναι η είσοδος στους ομίλους του Conference γεγονός που θα ωφελήσει και τον ίδιο αγωνιστικά.