Για πρώτη φορά στη Βουλή μίλησαν για τις απαγορεύσεις στο ψαροντούφεκο που κρατούν 40 χρόνια

Δεν ήταν απλώς μια ερώτηση. Ήταν η πρώτη φορά που ακούστηκε στη Βουλή μια αλήθεια που για δεκαετίες κουβαλούσαν μέσα τους δεκάδες χιλιάδες ψαροκυνηγοί. Ο Νικόλαος Βρεττός, βουλευτής του Β3 Νοτίου Τομέα με το κόμμα ΝΙΚΗ, κατέθεσε επίκαιρη ερώτηση για δύο απαγορεύσεις που για 40 χρόνια βαραίνουν χωρίς τεκμηρίωση έναν ολόκληρο κόσμο.

Από το 1985, με το Π.Δ. 373/1985 και υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης τότε τον Κωνσταντίνο Σημίτη, ο μήνας Μάιος απαγορεύτηκε για την υποβρύχια αλιεία με ψαροντούφεκο. Κανένα επιστημονικό στοιχείο, καμία έρευνα, καμία διαβούλευση. Μόνο μια παραφιλολογία για την “αναπαραγωγή των ψαριών”, η οποία όμως δεν ισχύει για κανέναν άλλον τρόπο αλιείας μέσα στον ίδιο μήνα.

Ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Χρήστος Κέλλας, επανέλαβε στη Βουλή τη φράση που λέγεται εδώ και 40 χρόνια: ότι τα ψάρια αναπαράγονται τον Μάιο. Ο Βρεττός του απάντησε ευθέως: «Τα ψάρια αναπαράγονται μόνο για τους ψαροντουφεκάδες; Για τους υπόλοιπους, όχι;». Και το ερώτημα έμεινε να αιωρείται, εκθέτοντας δεκαετίες αδικίας.

Σαν να μην έφτανε αυτό, από το 2009 απαγορεύτηκε εντελώς η υποβρύχια αλιεία σε 300 χιλιόμετρα ακτογραμμής στον Θερμαϊκό κόλπο. Και πάλι χωρίς αιτιολόγηση, χωρίς επιστημονικά δεδομένα, χωρίς στοιχεία που να δείχνουν βλάβη στο περιβάλλον. Μια τιμωρία χωρίς κατηγορητήριο. Κανείς δεν έδειξε να ενδιαφέρεται ως σήμερα.

Η υποβρύχια αλιεία θεωρείται παγκοσμίως η πιο επιλεκτική μορφή αλιείας. Δεν καταστρέφει το βυθό, δεν αφήνει δίχτυα, δεν σκοτώνει τυφλά. Ο ψαροκυνηγός βλέπει, στοχεύει και επιλέγει. Δεν αφήνει σκουπίδια, δεν πληγώνει τα νερά. Κι όμως, στην Ελλάδα, αυτή η μορφή αλιείας διώκεται εδώ και δεκαετίες.

Ο Βρεττός κατέθεσε όλα αυτά στη Βουλή, μαζί με την επισήμανση ότι η χώρα πληρώνει πρόστιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τις μηχανότρατες – ένα μέσο που έχει ουσιαστικά απαγορευτεί λόγω της ζημιάς που προκαλεί στο θαλάσσιο οικοσύστημα. Κι όμως, αυτές αντιμετωπίζονται με μεγαλύτερη επιείκεια από την πολιτεία.

Στον Μάιο, η επαγγελματική υποβρύχια αλιεία υπολειτουργεί. Χωρίς στήριξη, χωρίς εξηγήσεις, χωρίς δικαίωση. Και σαν να μην έφτανε αυτό, κατά την περίοδο της πανδημίας, η άσκηση του ψαροντούφεκου απαγορεύτηκε για ενάμιση χρόνο. Κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει γιατί κάποιος που είναι μόνος του στη θάλασσα κινδύνευε να… κολλήσει ή να μεταδώσει ιό.

Η ψυχολογική πίεση που δέχτηκαν χιλιάδες άνθρωποι δεν αποτιμήθηκε ποτέ. Ούτε και οι οικονομικές ζημιές για τον εξοπλισμό, τα καταστήματα, τα σεμινάρια και τις τοπικές κοινότητες. Ήταν σαν να μη μετρούσαν. Αυτή η σιωπή έσπασε για πρώτη φορά στη Βουλή, και αυτό από μόνο του ήταν μια νίκη.

Περισσότεροι από 100.000 ερασιτέχνες ψαροκυνηγοί και οι οικογένειές τους, καθώς και οι επαγγελματίες του χώρου, έχουν κάθε λόγο να νιώθουν ευγνωμοσύνη. Όχι για κάτι που λύθηκε, αλλά γιατί για πρώτη φορά κάποιος τόλμησε να το φωνάξει δυνατά εκεί που έπρεπε. Μέσα στη Βουλή.