Το 1625 στην Αυστρία έπαιξαν ζάρια για τη ζωή τους. Οι χαμένοι εκτελέστηκαν επί τόπου
Στην Αυστρία του 1625, ο θάνατος ήρθε με τα ζάρια. Οι χαμένοι δεν είχαν δεύτερη ευκαιρία. Ένα φονικό παιχνίδι που σόκαρε τον κόσμο και πυροδότησε την εξέγερση.
Ήταν μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές της ευρωπαϊκής ιστορίας. Το 1625, στην περιοχή Φράνκενμπουργκ της Άνω Αυστρίας, ο θάνατος δεν ήρθε ούτε με πόλεμο ούτε με ασθένεια, αλλά με τα ζάρια. Τριάντα έξι άνδρες, όλοι αγρότες που είχαν τολμήσει να αμφισβητήσουν τις επιβολές των αρχόντων, οδηγήθηκαν δημόσια σε μια πλατεία. Εκεί τους ανακοινώθηκε ότι θα έπαιζαν ανά δύο. Όχι όμως για διασκέδαση. Ο χαμένος από κάθε ζεύγος θα εκτελούνταν επί τόπου.
Ο κόμης Άνταμ φον Χέρμπερστορφ ήταν εκπρόσωπος των Καθολικών αρχών της Βιέννης. Μετά την εξέγερση των αγροτών κατά της βίαιης επιβολής καθολικών ιερέων σε προτεσταντικές κοινότητες, αποφάσισε να δείξει τι σημαίνει εξουσία. Δεν θα τους δίκαζε. Δεν θα τους φυλάκιζε. Θα τους ανάγκαζε να γίνουν οι ίδιοι παίχτες ενός ματωμένου παιχνιδιού τύχης, μπροστά στα μάτια των συγχωριανών τους.
Το σκηνικό ήταν τρομακτικά θεατρικό. Οι στρατιώτες είχαν ήδη στήσει τον χώρο για εκτελέσεις. Οι ζεύγες των αγροτών έριχναν τα ζάρια διαδοχικά. Όποιος έφερνε τον μικρότερο αριθμό, εκτελείτο αμέσως με σπαθί ή όπλο. Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν μέχρι που είχαν μείνει μόνο 18 ζωντανοί – οι «τυχεροί». Η τύχη τους όμως δεν τους απάλλαξε από την ενοχή της συμμετοχής. Κουβαλούσαν για πάντα τη φρίκη του παιχνιδιού.
Η πράξη αυτή έμεινε στην ιστορία ως το “Frankenburger Würfelspiel”, δηλαδή το «Παιχνίδι με τα Ζάρια του Φράνκενμπουργκ». Πολλοί ιστορικοί το χαρακτηρίζουν ως την πρώτη σπινθήρα της Αγροτικής Εξέγερσης της Άνω Αυστρίας, μιας αιματηρής σύγκρουσης που κράτησε μέχρι το 1626 και στοίχισε τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους. Ήταν η στιγμή που η πίστη, η εξουσία και ο τρόμος συνενώθηκαν σε ένα από τα πιο μακάβρια επεισόδια της εποχής.
Σήμερα, το γεγονός αναπαρίσταται κάθε λίγα χρόνια από τοπικές θεατρικές ομάδες στην Αυστρία, ως υπενθύμιση του πού μπορεί να οδηγήσει η αλαζονεία της εξουσίας όταν χάνει την ανθρωπιά της. Εκείνα τα ζάρια, που κύλησαν πάνω σε πρόχειρα τραπέζια, βάφτηκαν με αίμα και σημάδεψαν για πάντα μια ολόκληρη περιοχή.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
