Πώς με 3 ώρες δουλειάς τη μέρα μπορείς να κάνεις περισσότερα απο ότι σε ένα τυπικό 8ωρο
Ξέχασε το 8ωρο. Με 3 ώρες τη μέρα, μπορείς να κάνεις περισσότερα απ’ όσο φαντάζεσαι. Αν ξέρεις πότε να σταματάς.
Μπορεί να ακούγεται παράδοξο, αλλά οι πιο δημιουργικοί και παραγωγικοί άνθρωποι της Ιστορίας δεν δούλευαν 8ωρα. Ούτε 10ωρα. Αντίθετα, δούλευαν 2 ή 3 ώρες τη μέρα — εστιασμένα, με απόλυτη πνευματική προσήλωση και χωρίς περισπασμούς. Η ιδέα πως περισσότερες ώρες σημαίνουν περισσότερη παραγωγή είναι ένα από τα πιο ξεπερασμένα μοντέλα εργασίας. Και πλέον, η επιστήμη το αποδεικνύει.
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει περιορισμένα αποθέματα συγκέντρωσης. Οι νευροεπιστήμονες μιλούν για “ultradian rhythms” — δηλαδή κύκλους υψηλής πνευματικής ενέργειας διάρκειας 90 λεπτών, μετά τους οποίους χρειάζεται αποφόρτιση. Αυτό σημαίνει πως σε μία μέρα, δύο με τρεις τέτοιοι κύκλοι αρκούν για βαθιά, δημιουργική εργασία. Όλα τα υπόλοιπα είναι θόρυβος.
Κλασικό παράδειγμα είναι ο Charles Darwin. Δεν ήταν εργασιομανής. Ξυπνούσε νωρίς, δούλευε δύο 90λεπτα το πρωί, έκανε βόλτα στον κήπο του, και μετά άλλο ένα μονόωρο το απόγευμα. Ενδιάμεσα, κοιμόταν, περπατούσε, διάβαζε λογοτεχνία. Και με αυτόν τον ρυθμό, έγραψε 19 βιβλία, συμπεριλαμβανομένου του “On the Origin of Species.”
Σήμερα, όλο και περισσότεροι δημιουργοί, προγραμματιστές, συγγραφείς, ερευνητές και επιχειρηματίες στρέφονται σε λιγότερες ώρες, αλλά με υψηλή ποιότητα. Το 8ωρο όπως το ξέρουμε, είναι βιομηχανικό κατάλοιπο, σχεδιασμένο για εργοστάσια. Όχι για πνευματική εργασία.
Η συγκέντρωση δεν είναι ατελείωτη. Η κούραση μετατρέπεται σε αναβλητικότητα, μικρά λάθη και βαρεμάρα. Αντί να κάθεσαι 8 ώρες μπροστά σε μια οθόνη με την ψευδαίσθηση της δουλειάς, τρεις καθαρές ώρες την ημέρα μπορούν να σε πάνε πολύ πιο μακριά. Ειδικά αν τις υπερασπίζεσαι σαν ιερό έδαφος.
Το θέμα δεν είναι να δουλεύεις λιγότερο. Είναι να δουλεύεις όταν έχει νόημα, και να αναπνέεις όταν δεν έχει.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
