Μεγάλωσε σε μια καλύβα με τσίγκινη στέγη, έπαιζε ποδόσφαιρο ξυπόλητος και ζύμωνε τα όνειρά του με λάσπη και ιδρώτα

Στη Μονρόβια της Λιβερίας, μέσα στη σκόνη, τη φτώχεια και τις αλάνες χωρίς γραμμές, γεννήθηκε το όνειρο. Ο Ζορζ Γουεά μεγάλωσε σε μια καλύβα με τσίγκινη στέγη, έπαιζε ποδόσφαιρο ξυπόλητος και ζύμωνε τα όνειρά του με λάσπη και ιδρώτα. Κανείς δεν φανταζόταν πως αυτό το παιδί, με μάτια γεμάτα φωτιά, θα έφτανε κάποτε να κατακτήσει τον κόσμο.

Η πορεία του ξεκίνησε σε λιβεριακές ομάδες μέχρι που τον ανακάλυψε ο Αρσέν Βενγκέρ στη Μονακό. Από εκεί, η διαδρομή του ήταν αστρική: Παρί Σεν Ζερμέν, Μίλαν, Τσέλσι, Μάντσεστερ Σίτι. Δεν ήταν απλώς γρήγορος. Ήταν καταιγιστικός. Δεν ήταν μόνο δυνατός. Ήταν ακατάβλητος. Και κυρίως, είχε καρδιά – καρδιά πολεμιστή και φιλάνθρωπου.

Το 1995, ο Ζορζ Γουεά έγινε ο πρώτος –και μέχρι σήμερα μοναδικός– Αφρικανός που σήκωσε τη Χρυσή Μπάλα, νικώντας τους ευρωπαίους γίγαντες. Το επίτευγμά του δεν ήταν απλώς αθλητικό. Ήταν βαθιά συμβολικό: ένας Αφρικανός στην κορυφή ενός λευκού, ευρωπαϊκού θεσμού.

Αργότερα, γύρισε στη Λιβερία, όχι για να αποσυρθεί, αλλά για να βοηθήσει. Έγινε Πρόεδρος της χώρας του. Πήρε τα ιδανικά που έμαθε από την μπάλα –πάθος, πίστη, σκληρή δουλειά– και τα μετέφερε στην πολιτική.

Ο Ζορζ Γουεά δεν ήταν μόνο ποδοσφαιριστής. Ήταν ένα παιδί της Αφρικής που δεν αρκέστηκε στο να παίξει. Ήθελε να εμπνεύσει. Και το έκανε.

Διαβάστε επίσης:

Οι Ρουμάνοι «τελειώνουν» τον Λουτσέσκου από τον ΠΑΟΚ που το διαψεύσει – Νέα σενάρια για Παναθηναϊκό

Παναθηναϊκός : Έγινε το απίστευτο για τους αντιπάλους στον 2ο προκριματικό του Champions League